VII SA/Wa 710/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2015r. po rozpoznaniu wniosku K. T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. T. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu określonych obowiązków postanawia: przyznać K. T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 23 kwietnia 2015r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez K. T. G.formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową i majątkową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z konkubentem. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez nią z tytułu renty w wysokości 1435,00 złotych brutto- netto 1205,26 złotych miesięcznie oraz dochodów uzyskiwanych przez konkubenta z tytułu prac dorywczych w wysokości około 400-500 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, posiada orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydane do dnia 30 sierpnia 2015r. Podała, że ponosi miesięcznie następujące wydatki tj. opłatę za energię elektryczną w wysokości 120,00 złotych, zakup gazu/butli w wysokości 65,00 złotych, kanalizację 70,00 złotych, odpady komunalne 17,00 złotych, podatek od nieruchomości 175,00 rocznie. Nadto wnioskodawczyni wskazała, że ponosi koszty zakupu leków w wysokości około 200,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podniosła, że po opłaceniu wszystkich należności zostaje jej niewiele pieniędzy na życie. Wskazała, że nie jest w stanie z posiadanych środków finansowych dokonać opłaty finansowej. Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż konkubent jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w O., bez prawa do zasiłku, podejmuje nieregularne prace dorywcze z których uzyskuje dochód w wysokości ok. 400-500 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o pow. 42 m². Oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani nieruchomości. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię oraz jej konkubenta są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i osoby z którą prowadzi gospodarstwo domowe. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.