VII SA/Wa 714/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-04-20

Skład orzekający: Katarzyna Pakuła - Getka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w celu zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni wykazała, że jej dochody w wysokości 1.656,44 zł miesięcznie są niewielkie i wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych jej rodziny. Dodatkowo, jej schorowana sytuacja życiowa, wiążąca się z wydatkami na leczenie, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd uznał, że sytuacja materialna wnioskodawczyni nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Stan faktyczny
E. G. złożyła skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni podała, że utrzymuje się wraz z rodziną z dochodu 1.656,44 zł miesięcznie, jest schorowana, podobnie jak jej mąż, i ponosi znaczne wydatki na leki. Posiada nieruchomości, ale z rolnictwa nie osiąga dochodów. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano E. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2011 r. po rozpoznaniu wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. G. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r., znak:[...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: przyznać E. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r. wpłynął wniosek E. G. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz mężem oraz studiującym synem. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.656,44 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada dom mieszkalny o pow. 137 m ², mieszkanie o pow. 56,50 m², w którym zamieszkuje starszy syn, nieruchomość rolną o pow. 0,1662 i pow.1,5246 ha. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni zaznaczyła, że zarówno ona jak i jej małżonek są osobami schorowanymi. Podkreśliła, że wraz z mężem wydają ponad 200,00 złotych miesięcznie na lekarstwa. Wskazała, że wspólnie posiadają małe gospodarstwo rolne, które obecnie jest w likwidacji ze względu na wywłaszczenie. Oświadczyła, że z tytułu rolnictwa nie osiągają żadnych dochodów. Nadmieniła także, że zarówno ona, syn jak i mąż nie pracują. Wyjaśniła, że małżonek pobiera rentę inwalidzką i związku z tym nie może wykonywać żadnych prac fizycznych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni udowodniła w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż wnioskodawczyni podała z czego się wraz z rodziną utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację materialną i życiową. Stwierdzono, że dochody z jakich utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z mężem i synem tj. kwota 1.656,44 złotych miesięcznie są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawczyni i jej rodziny. Skarżąca przekonała ponadto, że znajduje się w szczególnej sytuacji życiowej, bowiem zarówno ona jak i jej małżonek są osobami schorowanymi , co bez wątpienia wiąże się z wydatkami na leczenie i lekarstwa. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Tym samym stwierdzono, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło