VII SA/Wa 715/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2011 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz H. J. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] grudnia 2010 utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]10.2010 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...].05.2000 r. udzielającej R. W. pozwolenie na użytkowanie budynku gospodarczego na działce [...] w Z. N.. Organ odwoławczy uznał, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem, bowiem kontrolowana w postępowaniu nadzorczym decyzja była wydana w sytuacji wykonania decyzji PJNB z [...].12.1999 r. na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa Budowlanego nakładającej na inwestora obowiązek dokonania określonych zmian i przeróbek. Organ przywołał treść art. 59 ust 1 w/w ustawy i wskazał że prawidłowo wydano kontrolowaną decyzję na podstawie art. 55 ust 1 pkt 3 po stwierdzeniu, że roboty budowlane zostały wykonane i zaliczone a budynek nadaje się do użytkowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł H. J.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 55 ust 1 w zw. z art. 50 ust 1 ustawy Prawo Budowlane oraz art. 7,8 i 156 § 2 Kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny wniósł co następuje: Sąd Administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargę następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 stycznia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-(Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać iż skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].12.2010 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...].05.2000 r. wydanej w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego. Objęta wnioskiem decyzja była kontrolowana przez organ nadzoru budowlanego w postępowaniu nadzorczym mającym na celu sprawdzenie czy w dacie wydania decyzji była obarczona jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 Kpa. Przy czym również w postępowaniu nadzorczym organ obowiązany jest przestrzegać zasad postępowania zapisanych w art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa tj. rozpatrzyć cały zebrany materiał bowiem dopiero jego analiza pozwoli na dokonanie prawidłowej oceny konkretnej sprawy i jej właściwe rozstrzygnięcie. W ocenie sądu decyzja będąca przedmiotem kontroli została wydana z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 Kpa. Objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzja Burmistrza miasta i Gminy [...] z [...].10.2010 r. była wydana po przeprowadzeniu prze organ nadzoru budowlanego postępowania naprawczego po ustaleniu że inwestor R. W. realizuje budowę budynku gospodarczego z istotnymi odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę. Wobec tego obowiązkiem organu było ocenić kontrolowaną decyzje pod kątem prawidłowości tego właśnie postępowania-szczególnie wydanych w jego trakcie rozstrzygnięć. Organ przywołał decyzję PINB z [...] .12.1999 na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa Budowlanego nakładającą na inwestorkę obowiązek przedstawienia określonych w niej dokumentów oraz wydaną po wykonaniu tego obowiązku decyzją z dnia [...].02.2000 wydaną na podstawie art. 51 ust 1a ustawy, udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych lecz nie przeprowadził oceny zgodności z prawem tych decyzji-naruszając w ten sposób zasady postępowania administracyjnego w stopniu mający wpływ na wynik sprawy. Zdaniem sądu rozstrzygnięcia poprzedzające kontrolowaną w postępowaniu nieważnością decyzję i stanowiące podstawę jej wydania zostały podjęte z naruszenie prawa i tak: decyzja z [...].12.1999 r. zobowiązująca inwestorkę do przedłużenia dokumentacji z naruszeniem art. 51 ust 1 pkt 2 bowiem zgodnie z brzmieniem tego przepisu nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem niemogło oznaczać obowiązku dostarczenia dokumentów, ekspertyz i ocen. Fakt ten powodował iż wydaną po wykonaniu obowiązku decyzję z [...].02.2000 r. na podstawie art. 51 Prawa Budowlanego również należy uznać za wadliwą. Przy czym kontrolowana w postępowaniu w niniejszej sprawie decyzja jest konsekwencją wyżej wymienionych rozstrzygnięć organu. Ponownie rozstrzygając wniosek skarżącego organ winien uwzględnić powyższe uwagi sądu, a nadto zarzut skarżącego że decyzja Naczelnika Miasta i Gminy [...] z [...].02.1983 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w dacie rozpoczęcia budowy wygasła co ma zasadnicze znaczenie dla oceny prawidłowości trybu postępowania naprawczego prowadzonego prze organ nadzoru budowlanego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 ust 1c i art. 152 ustawy z 30.08 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.