VII SA/Wa 715/13

Referendarz sądowy – Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. , znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia : przyznać Z. L. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 31 maja 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z. L. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową i majątkową W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawca w złożonym formularzu wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych w wysokości 450,00 złotych miesięcznie. Kwota ta jest uzyskiwana z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca podał, iż posiada dom o pow. 150 m², mieszkanie o pow. 20 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,32 ha. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, akcji, obligacji, wyrobów ze złota, innych kosztowności ani przedmiotów wartościowych. Nadto wskazał, że posiada inwentarz żywy tj. 10 kur i 3 kozy. Wnioskodawca podkreślił, że w całości miesięczne dochody przeznacza na swoje utrzymanie. Wnioskodawca w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2696/12 w której występował także o przyznanie prawa pomocy wyjaśnił, pomieszczenie o powierzchni 20 m² znajduje się w domu o podanej wyżej powierzchni. Wnioskodawca oświadczył także, że produkty uzyskane z inwentarza żywego w całości przeznacza na swoje potrzeby. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna. Dochody wnioskodawcy są bowiem na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. W tej sytuacji stwierdzono, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.