VII SA/Wa 715/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jadwiga Smołucha (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2018 r. sprawy ze skargi B. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę B. C. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("GIMB", "organ odwoławczy") z [...] lutego 2018 r., znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("WINB", "organ I instancji") z [...] grudnia 2017 r., nr [...], oddalające skargę na bezczynność organu nadzoru budowlanego w sprawie wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją rozbiórkową. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją nr [...] z [...] marca 2017 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. ("PINB", "organ powiatowy") nakazał Z. C. rozbiórkę istniejącego zadaszonego miejsca postojowego (garażowego) wiaty dla samochodów osobowych, zlokalizowanego na działce nr ew. [...], położonej przy ul. [...] w miejscowości O., powiat ostrowski, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Podczas kontroli przeprowadzonej [...] czerwca 2017 r. ustalono, że obowiązek wynikający z decyzji PINB z [...] marca 2017 r. nie został wykonany, w związku z czym organ powiatowy upomnieniem z [...] czerwca 2017 r., nr [...], wezwał zobowiązanego do wykonania obowiązku. Pismem z [...] czerwca 2017 r. Z. C. poinformował PINB o przystąpieniu do prac rozbiórkowych. Pismem z [...] sierpnia 2017 r. skarżąca wniosła o udzielenie informacji o podjętych w sprawie czynnościach egzekucyjnych. Podczas kontroli przeprowadzonej 9 sierpnia 2017 r. stwierdzono, że Z. C. wykonał w części decyzję z [...] marca 2017 r., a mianowicie dokonał rozbiórki pokrycia zadaszonej wiaty oraz demontażu instalacji odwadniającej w postaci rynien i rur spustowych. Pismem z [...] sierpnia 2017 r. PINB poinformował skarżącą o czynnościach podjętych przez organ, a także o przystąpieniu zobowiązanego do prac rozbiórkowych. Pismem z [...] sierpnia 2017 r. Z. C. poinformował organ powiatowy, że zakończył rozbiórkę wiaty. [...] sierpnia 2017 r. PINB przeprowadził kolejną kontrolę wykonania obowiązku nałożonego decyzją z [...] marca 2017 r., podczas której ustalono, że na działce nr. ew. [...] przy ul. [...] w O. Z. C. dokonał rozbiórki zadaszonego miejsca postojowego (garażowego) wiaty dla samochodów osobowych, wykonując tym samym decyzję PINB. Pozostałe w miejscu rozbiórki elementy jak słupki drewniane są odkręcone z mocowań (słupki zew.) i wraz ze słupkami przylegającymi do ściany budynku nie stanowią wiaty lecz podpory dla roślin. Pierwotne odprowadzenie wody zostało przekierowane i aktualnie wody opadowe odprowadzane są na teren własnej działki przy budynku mieszkalnym. Fotografia wykonana podczas kontroli PINB z [...] sierpnia 2017 r. potwierdza te okoliczności. Postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. WINB oddalił skargę skarżącej z [...] listopada 2017 r. na bezczynność PINB w sprawie wyegzekwowania obowiązku rozbiórki, nałożonego decyzją PINB nr [...] z [...] marca 2017 r. Z postanowieniem WINB z [...] grudnia 2017 r. nie zgodziła się skarżąca, wnosząc zażalenie. Postanowieniem z [...] lutego 2018 r. GIMB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej "k.p.a." i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201) dalej "u.p.e.a.", po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej na postanowienie WINB z [...] grudnia 2017 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W ocenie GIMB materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala stwierdzić, że PINB wywiązał się ze swoich obowiązków jako organ egzekucyjny i doprowadził do wykonania obowiązku rozbiórki wiaty dla samochodów osobowych na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości O.. Tym samym postanowienie WINB z [...] grudnia 2017 r., oddalające skargę na bezczynność PINB w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych mających na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku, odpowiada prawu. W skardze na postanowienie GIMB z [...] lutego 2018 r. skarżąca zarzuciła temu rozstrzygnięciu, iż narusza ono prawo i jej interes prawny oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia jak również postanowienia organu I instancji. GIMB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz.718.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, czyli ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując powyższe uprawnienia sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie i opisany we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, i w konsekwencji przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu GIMB z [...] lutego 2018 r. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Instytucja skargi na bezczynność wierzyciela jest uregulowana w art. 6 § 1 i § 1a u.p.e.a. W myśl powołanych przepisów w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych (art. 6 § 1 u.p.e.a.). Z kolei w myśl zasad stosowania środków egzekucyjnych uregulowanych w art. 7 § 2 i 3 u.p.e.a. organ ma obowiązek zastosowania wobec zobowiązanego jedynie takiej dolegliwości, która jest niezbędna do realizacji ciążącego na nim obowiązku, a ponadto uznanie zasadności zastosowania środka egzekucyjnego obliguje organy egzekucyjne do posiadania niebudzącej wątpliwości wiedzy, że obowiązek nie został wykonany. Niedopuszczalne jest stosowanie środków egzekucyjnych gdy egzekwowany obowiązek został wykonany. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w art. 6 § 1 u.p.e.a., służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku (art. 6 § 1a zdanie pierwsze u.p.e.a.). Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo opisanych w zaskarżonym postanowieniu, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy zwrócić uwagę, że w rozpoznawanej sprawie podlegający egzekucji administracyjnej obowiązek został określony w decyzji administracyjnej i polegał na wykonaniu rozbiórki istniejącego zadaszonego miejsca postojowego (garażowego) wiaty dla samochodów osobowych, zlokalizowanego na wskazanej działce. Zobowiązany w wykonaniu tego obowiązku zdemontował dach wiaty wraz z jego konstrukcją i instalacją odwadniającą w postaci rynien i rur spustowych. W miejscu zdemontowanej wiaty pozostało utwardzenie terenu oraz kilka stojących słupków drewnianych, pełniących funkcję podpór pod rośliny. Te pozostałe elementy nie tworzą już obecnie "zadaszonego miejsca postojowego", a zatem organ prawidłowo uznał, że został zrealizowany obowiązek wynikający z decyzji. Obowiązek ten polegał na rozbiórce ściśle określonej budowli - zadaszonego miejsca postojowego. Skarżąca nie może się domagać egzekwowania przez organ od zobowiązanego w drodze egzekucji administracyjnej zachowań innych niż wynikające z treści obowiązku nałożonego decyzją. Reasumując uznać należy, że nie doszło do naruszeń przepisów wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. Organ odwoławczy podjął wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dysponował materiałem wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie rozstrzygnięcia zawierają wszelkie określone prawem elementy. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły również motywy zaskarżonych rozstrzygnięć, a uzasadnienia postanowień spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.