VII SA/Wa 717/13

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H.Z., A.Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania postanawia : przyznać H.Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 6 czerwca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawcę formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.080,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, że mieszkający z nim syn nie uzyskuje żadnego dochodu. Dodał, że obecnie syn próbuje pozyskać środki finansowe na uruchomienie własnej działalności gospodarczej. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawca wskazał, że jest osobą starszą (73 lata), posiadająca problemy z kręgosłupem, dlatego w prowadzeniu gospodarstwa pomaga mu syn. Dodał, że syn pracuje sezonowo, gdyż nie posiada innej pracy. Podał, że posiada działkę o powierzchni 684 m ² na której znajduje się dom o powierzchni 105 m ² oraz łąkę o powierzchni 17 arów. Oświadczył, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Wnioskodawca dodał, że wraz z synem pomagają szwagierce, której powódź w 2010 r. uszkodziła dom poprzez udzielenie jej schronienia. Zaznaczył, iż szwagierka nie partycypuje w kosztach utrzymania domu, gdyż sama jest w trudnej sytuacji finansowej i musi naprawić swój dom oraz go utrzymać. W niniejszej sprawie, zważono co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawca utrzymujący się wraz z synem z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i syna. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.