VII SA/Wa 718/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustynia-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2009 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...].02.2009r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98. poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania S. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].12.2008 r., znak: [...] nakazującej w/w "całkowitą rozbiórkę budynku gospodarczego zlokalizowanego na terenie dziatki przy ul. [...] w [...] " - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W trakcie postępowania wyjaśniającego i czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 04.11.2008 r. ustalono, że na działce przy ul. [...] w [...] Inwestor - S. S. wybudował samowolnie budynek gospodarczy o konstrukcji tradycyjnej, murowanej. Ściany o gr. 25 cm z gazobetonu, fundamenty nad poziomem terenu z bloczków betonowych. Dach dwuspadowy o konstrukcji drewnianej kryty papą. Decyzją Nr [...] z dnia [...].12.2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał, w trybie art. 48 Prawa budowlanego rozbiórkę w/w budynku gospodarczego, wskazując w uzasadnieniu na naruszenie przepisów dot. warunków technicznych. Organ II instancji utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy, ponieważ inwestor wykonał nowy budynek gospodarczy o wymiarach ok. 9 m x 4,95 m (szkic zawarty w protokole z dnia 04.11.2008 r.) który nie spełniał warunków zastosowania procedury legalizacyjnej tj. art. 48 ust. 2 pkt. 2 Prawa budowlanego. Z ustaleń organu I instancji wynika, że sporny obiekt został usytuowany w odległości ok. 0.85 m od granicy z działką sąsiednią (szkic zawarty w protokole) co ,zdaniem organów, narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie " (Dz.U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.). Zdaniem organu odwoławczego, nie ulega wątpliwości, iż prace wykonane przy w/w budynku, nie mieszczą się w pojęciu remontu o jakim mowa w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W sprawie jest bezsporne, że prace przy budynku polegające na wymianie elementów konstrukcyjnych, ścian zewnętrznych, wieźby dachowej itp. (jak wynika z treści odwołania) wymagały uzyskania przez Inwestora pozwolenia budowlanego. Poza sporem pozostaje fakt, że inwestor nie posiadał stosownego zezwolenia odpowiedniego organu. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego prace wykonane przez Inwestora stanowią w istocie realizację nowego obiektu budowlanego, na którego wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę. Biorąc zaś pod uwagę, że obiekt został usytuowany w odległości ok. 0.85 m od granicy z działką sąsiednią (szkic zawarty w protokole) to zdaniem organów, narusza to postanowienia § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie " (Dz.U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.). Skargę na powyższą decyzję złożył S. S. podnosząc, że Istniejący na terenie w/w działki budynek gospodarczy został wybudowany w latach 1965 - 1970 r. Strona wskazała, że ze względu na zły stan techniczny w 2008 roku przystąpiła do remontu w/w obiektu (docieplenie ścian zewnętrznych, wymiana pokrycia dachu), w trakcie, którego ujawnił się bardzo zły stan techniczny ścian nośnych i konstrukcji dachu, zagrażający zdrowiu osób przebywających w obrębie budynku. Z tego względu strona dokonała remontu obiektu w zakresie wymiany zniszczonych elementów konstrukcyjnych - części ścian zewnętrznych, więźby dachowej itp. Strona podniosła, że nie wykonywał budowy nowego obiektu, a jedynie remont i przebudowę istniejącego budynku gospodarczego bez zmiany miejsca jego usytuowania. W piśmie z dnia 17 czerwca 2009r. pełn. strony podtrzymał tezę , że inwestor dokonał remontu obiektu. W związku z tym stwierdził, że w takim przypadku stosuje się przepisy art. 50-51 Prawa budowlanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2002 roku SA/Rz 1953/2000 , Lex Polonica nr 357787). W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał ,że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawa budowlanego (tekst jednolity Dz. U. nr 156 poz.1118 z póź. zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Art. 29 - 31 wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na budowę lub w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej Dokonując oceny wykonanych robót budowlanych potwierdzonych w protokole oględzin obiektu z dnia 4.11.2008r. należy podzielić pogląd organu odwoławczego, iż prace wykonane przy w/w budynku, nie mieszczą się w pojęciu remontu o jakim mowa w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Prace przy budynku polegające na wymianie elementów konstrukcyjnych, ścian zewnętrznych, wieźby dachowej itp. (jak wynika z treści odwołania) wymagały uzyskania przez Inwestora pozwolenia budowlanego. Poza sporem pozostaje fakt, że inwestor nie posiadał stosownego zezwolenia odpowiedniego organu. W tej sytuacji słusznie organy przyjęły, że S. S. dopuścił się samowoli budowlanej, której konsekwencją było wszczęcie postępowania w trybie art. 48 cytowanej wyżej ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z uwagi na przewidzianą przepisami Prawa budowlanego (art. 48 ust. 2 i 3) możliwość legalizacji samowoli budowlanej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał analizy możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Z analizy tej wynikało, że zrealizowany obiekt nie spełnia warunków zastosowania procedury legalizacyjnej tj. art. 48 ust. 2 pkt. 2 Prawa budowlanego. Z ustaleń organu I instancji wynika, że sporny obiekt został usytuowany w odległości ok. 0.85 m od granicy z działką sąsiednią (szkic zawarty w protokole) co narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie " (Dz.U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.). Usytuowanie obiektu z naruszeniem przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie uniemożliwia przeprowadzenie w przedmiotowej sprawie procedury legalizacyjnej na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, co z kolei wskazuje na konieczność zastosowania normy z art. 48 ust. 1 cyt. ustawy. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że organ I instancji prawidłowo nakazał jego rozbiórkę wyżej opisanego obiektu, wobec nie dopełnienia przez inwestora warunku określonego w w/w przepisie art. 28 Prawa budowlanego, a organ II instancji zasadnie utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.