VII SA/Wa 718/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne skargę oddala Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...] Komendant [...]Policji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania K. Z. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji dla Powiatu [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], dotyczącej skierowania na badania psychologiczne na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ powołał treść art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy, zgodnie z którym badaniu psychologicznemu przeprowadzonemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem silnikowym skierowany w drodze decyzji administracyjnej, przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Organ odwoławczy podniósł, iż K.Z. w okresie od dnia 4 czerwca 2010 r. do dnia 9 kwietnia 2011 r. przekroczył dopuszczalną ilość punktów (24) w związku z naruszeniem przepisów ruchu drogowego, czego następstwem było wydanie decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne. Jednocześnie Komendant [...] Policji wskazał, iż K. Z. zarzucił, że mandat karny, który otrzymał 4 czerwca 2012 r. zawiera błędny wpis co do liczby punktów za popełnione wykroczenie. Strona wskazała, iż w tym dniu popełniła wykroczenie polegające na przekroczeniu prędkości o 43 km/h, za które to wykroczenie, według rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, przypisuje się kierowcy 8 punktów. Organ odwoławczy podkreślił, że K. Z. jednym czynem popełnił jednakże również wykroczenie polegające na naruszeniu obowiązku używania pasów bezpieczeństwa przez kierującego pojazdem, za które, zgodnie z rozporządzeniem, dokonano zapisu w wysokości 2 punktów. W ocenie organu twierdzenie strony o błędnym wpisie ilości punktów karnych za wykroczenie z dnia 4 czerwca 2012 r. nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości. Komendant [...] Policji uznał, że w aktach sprawy znajdują się wystarczające dowody potwierdzające zasadność wydania zaskarżonej decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne. Wskazał, że pierwsze wykroczenie popełnione przez skarżącego, które rzutowało na przekroczenie dopuszczalnej ilości punktów, zostało popełnione dnia 4 czerwca 2010 r. w miejscowości [...]. Natomiast w dniu 9 kwietnia 2011 r. K. Z. popełnił wykroczenie również w [...], (za które w ewidencji został dokonany wpis w ilości 6 punktów), jednocześnie przekraczając 24 punkty w okresie 1 roku. Organ odwoławczy podkreślił, że Komendant Powiatowy Policji dla Powiatu [...] z/s w [...] wydał zaskarżoną decyzję na podstawie precyzyjnego wykazu popełnionych przez kierującego wykroczeń. Podniósł, że kierujący naruszał uporczywie przepisy ruchu drogowego, co może świadczyć o braku szacunku dla innych uczestników ruchu drogowego i norm prawnych. Zdaniem organu taki kierujący stanowi potencjalne zagrożenie w ruchu drogowym nie tylko dla siebie, ale również dla innych uczestników ruchu drogowego, a zatem powinien być zbadany przez specjalistę, który wyda odpowiednie orzeczenie o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Skargę na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...] złożył K. Z.. Skarżący podniósł, że pismem z dnia 27 listopada 2012 r. odwołał się od treści mandatu karnego seria [...] numer [...], którym za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o 43 km/h naliczono nieprawidłowo liczbę 10 punktów karnych. Wskazał, iż pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. został powiadomiony o przekazaniu sprawy do Sądu, a następnie pismem z dnia 28 grudnia 2012 r. powiadomiono go o zwrocie dokumentów bez rozpoznania. Pomimo tego utrzymano nieprawidłowo naliczoną ilość punktów karnych, opisując w uzasadnieniu decyzji zdarzenie z [...] czerwca 2012 r., choć mandat karny seria [...] numer [...] nosi datę [...] czerwca 2010 r. Skarżący podniósł też, że od 1975 r. posiada zawodowe prawo jazdy, uczestniczy w ruchu drogowym czasem kilkanaście godzin dziennie i nigdy nie miał wypadku drogowego ani kolizji. Wskazał, że jako zawodowy kierowca przechodzi regularnie badania lekarskie, w tym również psychotechniczne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jej wydania. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2013 r. nie narusza prawa. Zgodnie z art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137) badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem silnikowym skierowany, w drodze decyzji, przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Zgodnie zaś z art. 130 ust. 1 policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów (art. 130 ust. 2). Decyzją Komendanta Powiatowego Policji dla Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2012 r., utrzymaną w mocy decyzją Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2013 r., K. Z. skierowany został na badania psychologiczne w związku z przekroczeniem przez niego w okresie od dnia 4 czerwca 2010 r. do 9 kwietnia 2011 r. liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Z akt sprawy wynika, że za wykroczenie z 4 czerwca 2010 r. kierowcy naliczono 10 pkt, z 15 września 2010 r. - 1 pkt, z 22 września 2010 r. - 2 pkt, z 7 marca 2011 r. - 1 pkt, z 1 kwietnia 2011 r. - 6 pkt, z 9 kwietnia 2011 - 6 pkt. Nie ulega więc wątpliwości, iż skarżący przed upływem roku od pierwszego wykroczenia przekroczył liczbę 24 punktów karnych. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że z treści przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa o ruchu drogowym wynika bezwzględny obowiązek organu kontroli ruchu drogowego podjęcia stosownych czynności w każdym przypadku zaistnienia okoliczności w nim przewidzianych, tj. w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem silnikowym liczby 24 punktów przypisanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W dniu, kiedy dochodzi do przekroczenia liczby 24 punktów, materializuje się po stronie organu kontroli ruchu drogowego obowiązek skierowania kierującego na badania psychologiczne, decyzja wydawana na podstawie omawianego przepisu ma bowiem charakter związany. Przekroczenie maksymalnego ustawowego limitu punktów karnych rodzi konieczność oceny stanu zdrowia osoby, która w okresie 1 roku popełniła taką liczbę wykroczeń w ruchu drogowym, za które łącznie przekroczyła 24 punkty karne, celem ustalenia, czy sprawność psychomotoryczna i cechy jej osobowości nie ograniczają zdolności do bezpiecznego kierowania przez nią pojazdem, a przez to jaki wpływ przymioty te mogą wywierać na bezpieczeństwo ruchu drogowego. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że w dniu 9 kwietnia 2011 r. nastąpiło przekroczenie w okresie jednego roku liczby 24 punktów karnych przypisanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, co zobligowało organ kontroli ruchu drogowego do skierowania K. Z. na badania psychologiczne. W związku z kwestionowaniem przez skarżącego liczby punktów karnych naliczonych w związku z wykroczeniem z dnia 4 czerwca 2010 r. zauważyć trzeba, że mandatem z tego dnia naliczono skarżącemu 10 punktów karnych za wykroczenia polegające: na przekroczeniu prędkości o 43 km/h (za takie wykroczenie według rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego z dnia 25 kwietnia 2012 r. przypisuje się kierowcy 8 punktów) oraz polegające na naruszeniu obowiązku używania pasów bezpieczeństwa przez kierującego pojazdem (za takie wykroczenie nalicza się 2 punkty). Podkreślić trzeba, że w związku z popełnieniem wykroczenia z dnia 4 czerwca 2010 r. skarżący został ukarany mandatem karnym, który to mandat został przez niego przyjęty, czego skarżący nie kwestionuje. Na podstawie art. 98 § 3 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, mandat ten stał się więc prawomocny. Pismem z dnia 27 listopada 2012 r. skarżący wystąpił z odwołaniem od ww. mandatu karnego, które to odwołanie zostało zwrócone przez Sąd Rejonowy [...] bez rozpoznania. Zarzut naliczenia błędnej liczby punktów karnych w związku ze zdarzeniem z dnia 4 czerwca 2010 r. pozostaje zatem bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Podobnie zamierzonego skutku nie mogą odnieść zawarte w skardze zarzuty wskazujące, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dotyczącej okresu od dnia 4 czerwca 2010 r. do dnia 9 kwietnia 2011 r. organ powołał się na wykroczenie i mandat karny z dnia 4 czerwca 2012 r. Nie budzi bowiem wątpliwości, że doszło tu do oczywistej omyłki pisarskiej. Okoliczności uzasadniającej uchylenie decyzji w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne nie stanowi też fakt, że skarżący jako zawodowy kierowca regularnie poddaje się badaniom lekarskim, w tym również badaniom psychotechnicznym. W przypadku zaistnienia sytuacji określonej w art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym skierowanie kierującego pojazdem na badania psychologiczne ma charakter obligatoryjny i od obowiązku tego nie ma wyjątków. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zasadnym było wydanie decyzji o skierowaniu K. Z. na badania psychologiczne, skoro skarżący w ciągu jednego roku przekroczył liczbę 24 punktów przypisanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zaskarżona decyzja Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają zatem prawu. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).