VII SA/Wa 722/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 722/10 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 722/10 Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 722/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W dniu 2 listopada 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo R. D. zawierające wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. poprzez zastąpienie zapisu zawartego na stronie 8 w 2 wierszu od dołu uzasadnienia "(...) nie przestał być obiektem bez otworów okiennych" zapisem "(...) nie przestał być obiektem z otworami okiennymi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony, stanowi konstrukcję procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155).. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wyraża się natomiast tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna, nie budzi wątpliwości i jednoznacznie wynika z treści orzeczenia. Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż na stronie 8 w wierszu 2 od dołu znajduje się prawidłowy zapis uzasadnienia wyroku. Kwestionowany zapis. "(...) nie przestał być obiektem bez uzasadnienia wyroku. Kwestionowany zapis. "(...) nie przestał być obiektem bez otworów okiennych" umiejscowiony jest w zdaniu "Spowodowało to, że budynek w tej części nie przestał być obiektem bez otworów okiennych". Zdanie to stanowi logiczną kontynuację zdania go poprzedzającego o brzmieniu "Jak wynika z oświadczeń inwestorów, materiał użyty do wypełnienia otworu okiennego, jest przeciwogniową przezroczystą szybą". Z powyższego zestawienia wynika, że w uzasadnieniu wyroku nie nastąpiła niedokładność, czy też inna oczywista omyłka pisarska, która podlega sprostowaniu. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł o odmowie sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 5 sierpnia 2010 r.