VII SA/Wa 722/13

Dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił B.P. odpowiedzi na skargę z dnia [...] stycznia 2013 r., przekazaną przez Wojewodę [...] przy piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., dotyczącą "skutecznej likwidacji samowoli budowlanej budynku gospodarczego usytuowanego na nieruchomości J. i Z.J. w [...] przy ul. [...] ". Organ stwierdził, że nie znajduje podstaw do podjęcia interwencji wobec organów zajmujących się wspomnianą samowolą, w tym Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego dla [...] oraz poinformował, że nie może przejmować do załatwienia spraw należących do właściwości powiatowych organów nadzoru budowlanego. Pismem z dnia [...] marca 2013 B.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z pismem tego organu z dnia [...] lutego 20113 r., w sprawie nienależytego wykonywania zadań, naruszania praworządności oraz interesów skarżącej przez PINB [...] i WINB w [...] dotyczących postępowań samowoli budowlanej budynku gospodarczego usytuowanego na nieruchomości J. i Z.J. w [...] przy ul. [...]. Skarżąca wskazała, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego Departament Skarg i Wniosków pozbawiają ją przynależnych praw obywatelskich, godzi w zasadę praworządności oraz zasadę zaufania obywatelki do organów państwa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) § 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przede wszystkim zauważyć trzeba, że skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego została objęta czynność organu z dnia [...] lutego 2013 r. w sprawie dotyczącej skargi B.P., wniesionej w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej k.p.a.). W taki sposób należy bowiem potraktować pismo skarżącej z dnia [...] stycznia 2013 r., dotyczące sposobu przeprowadzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postępowania administracyjnego. Zaskarżone działanie organu z dnia [...] lutego 2013 r. było zatem odpowiedzią na ww. skargę. Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, iż powyższy tryb "ogólno-skargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Na zawiadomienie to nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (vide postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2012 r. II OSK 2742/12 LEX nr 1240721). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a. (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009 r., VII SAB/Wa 145/09, LEX nr 551077). A zatem, zaskarżona czynność w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tego względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.