VII SA/Wa 725/10
WyrokWSA w Warszawie2010-06-29
Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Tadeusz Nowak, Jolanta Zdanowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu nadzoru budowlanego wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, dotycząca robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia na budowę, jest dotknięta wadą nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Decyzja organu nadzoru budowlanego wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, dotycząca robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia na budowę, jest dotknięta wadą nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, a nie w sytuacji wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia.Stan faktyczny
W sprawie rozpatrywanej przez Sąd, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (PINB) nałożył na inwestorów obowiązek dostarczenia opinii technicznej i sporządzenia projektu budowlanego zamiennego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, uznając, że wykonane roboty budowlane (rozbiórka ścian, konstrukcji dachu, wzmocnienie fundamentów) wykraczają poza zakres zgłoszenia remontu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji PINB, uznając, że zastosowany tryb był nieprawidłowy, ponieważ roboty te stanowiły budowę bez wymaganego pozwolenia, co powinno być rozpatrywane w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję o stwierdzeniu nieważności, uznając, że decyzja PINB była dotknięta rażącym naruszeniem prawa, ponieważ art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nie miał zastosowania. Inwestorzy zaskarżyli decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do WSA, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. i Prawa budowlanego.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. N. i K. Na. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.
VII SA/Wa 725/10
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. znak[...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej "K.p.a." , po rozpatrzeniu odwołania K. N. utrzymał w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].12.2009r., znak: [...] stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].08.2005r. znak: [...] który po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej remontu budynku letniskowego zrealizowanego na działce nr [...] w O., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z zm.) zwanej dalej "Prawo Budowlane", nałożył na A. i K. N. obowiązek wykonania i dostarczenia opinii technicznej, w sprawie jakości przeprowadzonych robót budowlanych w budynku letniskowym oraz sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w zakresie realizacji remontu budynku letniskowego.
Jak wynika z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] ustalił, że A. i K. N. prowadzili roboty budowlane, polegające na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie istniejącego na działce nr [...] w miejscowości O. budynku letniskowego. W trakcie dokonanej w dniu 25 kwietnia 2005r. kontroli organ I instancji stwierdził, iż dokonano rozbiórki istniejących ścian, rozebrano konstrukcję dachu oraz wykonano fundamenty pod rozbudowę budynku.
Mając na uwadze dokonane ustalenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] uznał, iż inwestor wykonuje roboty budowlane na podstawie zgłoszenia, lecz wykraczające poza jego zakres i postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. (tekst jedn. w Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm. ) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych na remontowanym budynku letniskowym.
Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na A. i K. N., w terminie do 30 września 2005r. obowiązek wykonania następujących czynności:
- dostarczyć opinię techniczną w sprawie jakości przeprowadzonych robót budowlanych w budynku letniskowym na działce nr [...] w msc O. - sporządzoną
l
VII SA/Wa 725/10
przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego, legitymującego się zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, czyli wpisem do centralnego rejestru i aktualnym wpisem na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego
- sporządzić i przedstawić projekt budowlany, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych tj. w zakresie realizacji remontu budynku letniskowego na działce nr [...] w O. Projekt należy opracować w 4 egz. z uwzględnieniem przepisów dotyczących projektu budowlanego, określonych w art. 20 Prawa budowlanego, stosując je odpowiednio do zakresu wprowadzonych zmian. Do projektu budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2, tzn. projekt powinien być sprawdzony pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego, legitymujących się zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7.
Ponieważ inwestor wywiązał się z nałożonego obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa Budowlanego zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych wg zatwierdzonego projektu.
Działając w trybie nadzoru, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poddał administracyjnej kontroli ostateczną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r. . znak: [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i stwierdził, że jest ona dotknięta wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zastosowany w niniejszej sprawie tryb naprawczy przewidziany w art. 50 i 51 jest nieprawidłowy, ponieważ ma on zastosowanie w przypadkach innych niż określone w art. 48 i 49b Prawa budowlanego.
Organ wskazał, że wykonane przez A. i K. N. roboty budowlane, polegające na rozbiórce istniejących ścian i konstrukcji dachu budynku letniskowego oraz wykonaniu fundamentów pod rozbudowę budynku, zgodnie z artykułem 3 pkt. 6 Prawa budowlanego są budową, wymagającą decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem wykonywanie robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę skutkować musi wszczęciem przez organ nadzoru budowlanego procedury legalizacyjnej na podstawie art. 48 i 49 Prawa budowlanego. Organ wskazał, że A. i K. N. rozpoczęli w 2005r., na działce nr ewid. [...] w
2
VII SA/Wa 725/10
miejscowości O., budowę budynku letniskowego, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę zatem zastosowanie przez PINB [...] w omawianej sprawie procedury innej niż określona w art. 48 było niedopuszczalne.
Zaznaczył ponadto , iż przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, stanowiący materialnoprawną podstawę ocenianej decyzji mówi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem: przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian i podkreślił, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek określony w tym przepisie.
Ze stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zgodził się inwestor , który w odwołaniu podniósł, że w dniu 14 kwietnia 2005 r. dokonał zgłoszenia zamiaru remontu segmentu domku letniskowego, polegającego na wymianie pokrycia na blachodachówkę, dociepleniu ścian, remoncie instalacji wodnokanalizacyjnej i elektrycznej. Zgłoszenie to zostało przyjęte w dniu 7 czerwca 2005 r. bez sprzeciwu.
Wskazując na art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego podniósł, że ustawodawca ograniczył zakres pojęcia "budowa" wyłącznie do tych rodzajów robót budowlanych, które powodują powstanie nowego obiektu lub nowej części obiektu. Wskazał, że na mocy art. 1 pkt 1a ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 726 ze zm.) wyłączona już została z kategorii "budowa" i przeniesiona do kategorii "remont" modernizacja, ponieważ polega ona na wykonaniu na już istniejącym obiekcie budowlanym robót polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego. Podkreślił, że przebudowa w rozumieniu ustawy dotyczy wyłącznie istniejącego obiektu budowlanego i prowadzi do zmiany jego układu funkcjonalnego. Nie powoduje jednak - podobnie jak modernizacja - powstania nowej części obiektu. Bez znaczenia dla kwalifikacji prawnej pozostaje przy tym fakt, czy zmiany układu funkcjonalnego obiektu odnoszą się wyłącznie do elementów wypełniających, czy również konstrukcyjnych.
3
VII SA/Wa 725/10
K. N. podniósł, że w sprawie tej nie doszło do powstania nowego obiektu, zatem też nie miała miejsca budowa w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego aczkolwiek nie podzielił w pełni argumentacji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego ma on zastosowanie w sytuacji stwierdzenia istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Taki przypadek, zdaniem organu odwoławczego, nie miał natomiast miejsca w rozpatrywanej sprawie.
Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, że K. N. dokonał w dniu [...].04.2005r. w Starostwie Powiatowym [...], na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. zgłoszenia zamiaru remontu segmentu domku letniskowego położonego na działce nr [...] w O. Z opisu inwestora wynikało, że roboty budowlane miały polegać na wymianie pokrycia na blachodachówkę, dociepleniu ścian oraz remoncie instalacji wodno-kanalizacyjnej i elektrycznej.
W dniu 25.04.2005r., a więc przed upływem ustawowego 30 - to dniowego terminu wynikającego z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane z 1994r. na wniesienie sprzeciwu do ww. zgłoszenia, przedstawicie PINB [...] dokonali kontroli prowadzonych robót budowlanych w przedmiotowym budynku letniskowym. W trakcie kontroli ustalono, że trwa rozbiórka istniejących ścian, konstrukcji dachu oraz dokonano wzmocnienia fundamentów.
Wykonane przez inwestora roboty budowlane nie stanowiły zatem istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, ponieważ takie pozwolenie na budowę nie zostało w ogóle udzielone.
W związku z powyższym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że brak było podstaw do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji w oparciu o przepis art. art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, który wyraźnie stanowi, że ma on zastosowanie w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.
Decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 roku zaskarżyli do Sądu A. i K. N. wnosząc o jej uchylenie jak również uchylenie decyzji organu I instancji.
Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:
4
VII SA/Wa 725/10
* art. 156 § 1 pkt 2) K.p.a., poprzez stwierdzenie, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa.
* art. 77, art. 80 w zw. z art. 7, art. 8 oraz art. 12 K.p.a. , poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego zgromadzonego materiału dowodowego w niniejszej sprawie, co skutkowało negatywnym rozstrzygnięciem organu administracji;
* art. 3 pkt 6 i pkt 8 Prawa budowlanego, poprzez zastosowanie wadliwej wykładni definicji legalnej zakresu pojęcia "remont" i "budowa", co w konsekwencji prowadziło do przyjęcia, że organ administracji zastosował nieprawidłowy tryb naprawczy przewidziany w art. 50 i 51 prawa budowlanego, a tym samym decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak: [...], wskutek rażącego naruszenia prawa, dotknięta jest wadą nieważności zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
W uzasadnieniu swoich zarzutów strona podjęła polemikę ze stanowiskiem organu I instancji a dot. interpretacji punktu 6 art. 3 Prawa budowlanego. Strona wskazał na treści protokołu z kontroli obiektu budynku letniskowego w miejscowości O. działce nr [...] w której wskazano , jej zdaniem, że na przedmiotowej działce znajduje się zespół budynków letniskowych i podkreślono, że obiekt jest przedmiotem remontu, wykonano jedynie wzmocnienia fundamentów, a nie jak błędnie stwierdził organ administracji "wykonania fundamentów pod rozbudowę budynku", co należy kwalifikować w kategorii budowy.
Następnie strona podniosła, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do powstania nowego obiektu, zatem też nie miała miejsca budowa w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Zdaniem strony, nie można się zgodzić ze stwierdzeniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawartym w decyzji z dnia [...] lutego 2010 r., że w przedmiotowej sprawie powinien mieć zastosowanie tryb przewidziany w art. 48 i 49 prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 48 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Strona podkreśliła, że dyspozycja art. 48 prawa budowlanego dotyczy samowolnej budowy obiektu budowlanego lub jego części, a podjęte działania w niniejszej sprawie nie mogą być kwalifikowane w zakresie pojęciowym "wybudowania obiektu lub jego części".
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
5
VII SA/Wa 725/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna, bowiem sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, z 2002r., poz. 1269 ze zm.) - sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu nieważnościowym, które jest postępowaniem nadzwyczajnym. Jego zadaniem jest eliminacja z obrotu prawnego decyzji dotkniętej wadą nieważności. Wady te enumeratywnie wymienia art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa, który stanowi m.in., że nieważność decyzji stwierdza się, gdy została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Przez rażące naruszenie prawa należy rozumieć takie naruszenie, które stanowi jego kwalifikowaną formę. Wady przesądzające o nieważności mają charakter materialny i tkwią w samej decyzji jako akcie stanowiącym podstawę stosunku prawnego. Naruszenie prawa tylko wtedy ma charakter "rażący" gdy akt administracyjny został wydany wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa albo ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązek. Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść aktu pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste zestawienie ich ze sobą.
Stwierdzenie nieważności decyzji z przyczyny rażącego naruszenia prawa może mieć miejsce wówczas, gdy zostanie ustalone oczywiste i bezsporne naruszenie konkretnego przepisu prawa, prowadzące do skutków a obowiązujący stan prawny objęty konkretną decyzją jest niewątpliwy.
Podstawę prawną do wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] decyzji z dnia [...].08.2005r. znak: [...] stanowił przepis 51 ust. 1 pkt.3 Prawa budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poprzedził wydanie tej decyzji, wydaniem postanowienia z dnia [...] czerwca 2005r. wstrzymującego roboty budowlane w oparciu o przepis art. 50 ust.1 pkt.3 Prawa budowlanego uznając, że inwestor przekroczył zakres robót objętych zgłoszeniem. W decyzji organ nadzoru budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, co należy podkreślić, nałożył na A. i K. N., obowiązek dostarczenia opinii technicznej w sprawie jakości przeprowadzonych robót budowlanych w budynku letniskowym na działce nr [...] w miejscowości O. oraz sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego,
6
VII SA/Wa 725/10
uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych tj. w zakresie realizacji remontu budynku letniskowego na działce nr [...] w O. mimo, że z dyspozycji przepisu art. 51 ust.1 pkt. 3 wynika jednoznacznie, że przepis ten on zastosowanie jedynie do przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.
Stosownie do treści art. 51 ust. 1 pkt 3 w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę -nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Zatem przepis ten ma wyłącznie zastosowanie w sytuacji gdy istnieje zatwierdzony projekt oraz gdy odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego są na tyle istotne, że właściwy organ musi na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożyć na inwestora obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, ewentualnie również obowiązek wykonania pewnych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem (por. komentarz do art. 51 Z. Niewiadomski (w:) Z. Niewiadomski, T. Asman, J. Dessoulavy-Śliwiński, E. Janiszewska-Kuropatwa, A. Plucińska-Filipowicz Prawo Budowlane. Komentarz, s. 536 i następne, C.H. Beck, Warszawa 2006 r.).
Wskazać przy tym należy, iż przepis art. 51 ust.1 przewiduje trzy wzajemnie się wykluczające sposoby prowadzenia postępowania naprawczego. Punkt pierwszy ustępu pierwszego dotyczy robót budowlanych, których nie można zalegalizować, punkt drugi dotyczy samowolnych robót budowlanych podlegających legalizacji, zaś punkt trzeci dotyczy sytuacji istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę, który to punkt zastosował w niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego mimo, że w w omawianej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Jest poza sporem, iż A. i K. N. rozpoczęli w 2005r., na działce nr ewid. [...] w miejscowości O. roboty bez pozwolenia na budowę nie mając również zatwierdzonego projektu budowlanego. Zatem przepis art. 51 ust.1 pkt. 3 niezależnie od innych ustaleń organu dot. charakteru wykonanych przez inwestora prac nie mógł być zastosowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, wydając w okolicznościach tej sprawy, na podstawie
7
VII SA/Wa 725/10
art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego decyzję z dnia [...] sierpnia 2005r. nakładające wyżej opisane obowiązki, rażąco naruszył prawo. Zatem uzasadnione było wydanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].08.2005r. znak: [...]. Również Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego instancji prawidłowo ocenił, że decyzja organu szczebla powiatowego dotknięta jest rażącym, a więc kwalifikowanym naruszeniem prawa materialnego- przepisu art. 51 ust.1 pkt. 3 Prawa budowlanego.
Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść aktu pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste zestawienie ich ze sobą. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że treść decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest oczywiście sprzeczna z brzmienie art. 51 ust. pkt 3 Prawa Budowlanego.
Kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja zapadła z oczywistym naruszeniem konkretnego przepisu prawa .
Jednocześnie, Sąd odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdza, iż organy nadzoru budowlanego badające w trybie nadzwyczajnym decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie mogą merytorycznie rozpatrywać sprawy. Do tych organów należy wyłącznie ocena, czy kontrolowana decyzja zawiera wady enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 pkt 1-7 K.p.a. których nie można zaakceptować z punktu widzenia praworządności. Organ administracyjny, w sprawie stwierdzenia nieważności orzeka jako organ kasacyjny. W związku z tym w swej decyzji rozstrzyga wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, a nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy (por. komentarz do art. 156 B. Adamiak/J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, s. 719 i następne, C.H. Beck, Warszawa 2005 r.).
Dlatego słusznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując odwołanie
strony dokonywał oceny decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pod
kątem czy kontrolowana decyzja rażąco naruszyło przepis art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa
budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzając, że brak było
podstaw do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji w oparciu o przepis art.
art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nie przesądził, wbrew twierdzeniom strony
skarżącej, czy w przedmiotowej sprawie powinien mieć zastosowanie tryb
przewidziany w art. 48 lub 49 Prawa budowlanego.
8
VII SA/Wa 725/10
Ponieważ stwierdzenie nieważności decyzji spowoduje wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc, tj. od dnia, w którym została wydana, umożliwi to organom nadzoru budowlanego ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego i zastosowanie do tej sprawy właściwego trybu postępowania. Wymagało to będzie oczywiście zebrania pełnego materiału dowodowego i jego merytorycznego rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak: [...] z dnia [...] lutego 2010r., a także poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009r. nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.
9
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło