VII SA/Wa 727/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej uszkodzenie słuchu skargę oddala Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2008r. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] grudnia 2007r. o braku podstaw do stwierdzenia u M. F. choroby zawodowej - uszkodzenie słuchu. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ powiatowy wydał kontrolowaną decyzję w oparciu o ocenę narażenia zawodowego oraz ostateczne orzeczenie lekarskie [...] Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] listopada 2007r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Rozpoznając sprawę w wyniku odwołania organ II instancji po przeanalizowaniu dokumentacji stwierdził, iż zainteresowana była zatrudniona w charakterze pracownika biurowego w latach 1974 - 2005r. Do czynności zawodowych należało m. in. prowadzenie rozmów telefonicznych, przeglądanie dokumentów, pisanie na maszynie i komputerze, sprawdzanie kalkulacji, liczenie na kalkulatorze, kserowanie dokumentów. Zainteresowana od 1998r. uskarżała się na narastające pogorszenie słuchu: szumy uszne i prawostronny ubytek słuchu - była pod kontrolą Poradni Laryngologicznej. Lekarze z dwóch uprawnionych do orzekania jednostek służby zdrowia, po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną i po przebadaniu pacjentki wydali orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu słuchu. Jak wskazał dalej organ odwoławczy, do stwierdzenia choroby zawodowej muszą być spełnione dwie przesłanki: choroba jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych oraz orzeczenie lekarzy orzeczników po zapoznaniu się z oceną narażenia zawodowego, potwierdzające że ma ona związek z wykonywaną pracą zawodową. W przypadku zainteresowanej warunki te nie zostały spełnione orzeczenie lekarskie za przyczynę dolegliwości słuchu uznaje zaburzenia ukrwienia ucha w wyniku dyskopatii, która nie jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych. Zważywszy, że inspektor sanitarny podejmując decyzję jest związany orzeczeniem lekarskim i nie ma upoważnienia do jego weryfikacji, organ wojewódzki nie miał podstaw do kwestionowania prawidłowości decyzji organu I instancji o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Skargę sądową na powyższą decyzję wniosła zainteresowana szeroko opisując swój stan zdrowia i twierdząc, że w świetle opisanych faktów stanowisko organu jest bezprawne. Skarżąca wskazała, iż karta informacyjna leczenia klinicznego z 2007r. potwierdza upośledzenie czynności lewego błędnika i ubytek słuchu w lewym uchu. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga nie podlega uwzględnieniu, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zaskarżone orzeczenie administracyjne zostało wydane w trybie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 90/98, poz. 575) zgodnie z którym wydanie decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia należy do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. 132/02, poz. 1115) właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz oceny narażenia zawodowego pracownika. Wykaz chorób zawodowych stanowiący załącznik do w/w rozporządzenia w poz. 21 zawiera jako jednostkę chorobową narządu słuchu obustronny trwały ubytek typu ślimakowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1,2 i 3 kHz. W przedmiotowej sprawie, co wynika z karty informacyjnej leczenia klinicznego Klinki Chorób Zawodowych Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr med. J. N. w Ł. z dnia [...] października 2007r. u zainteresowanej po przeprowadzeniu dodatkowych badań stwierdzono obustronny ubytek słuchu typu odbiorczego z maksimum częstotliwościach wysokich ok. 70dB; średni ubytek słuchu: ucho prawe -40dB, ucho lewe - 45dB oraz upośledzenie czynności lewego błędnika. W epikryzie wskazano, po analizie narażenia zawodowego pacjentki, że w trakcie pracy nie była narażona na działanie hałasu, nie ma zatem podstaw do rozpoznania zawodowego uszkodzenia słuchu. Za przyczynę występujących dolegliwości uznano zaburzenia ukrwienia ucha wewnętrznego w przebiegu dyskopatii. Wydane orzeczenie lekarskie Nr [...] z dnia 2 listopada 2007r. przez jednostkę orzeczniczą II stopnia Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr med. J. N. klinika Chorób Zawodowych w Ł., po przeprowadzonych badaniach i ocenie narażenia zawodowego stwierdza brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Zważywszy, że inspektor sanitarny jako organ związany jest orzeczeniem lekarskim, (nie podlega ono jego weryfikacji w zakresie medycznym), a jednostka chorobowa stwierdzona u skarżącej nie mieści się w wykazie chorób zawodowych, w świetle powyższego nie mogła zapaść inna decyzja niż zaskarżona. Podkreślić tu należy, że wbrew odczuciu skarżącej, organy administracji ani orzeczenia lekarskie nie kwestionują stanu zdrowia opisywanego przez skarżącą, jednakże nie stwierdzają, aby ich powstanie pozostawało w związku przyczynowym z pracą zawodową, a tylko taka wzajemna zależność oraz ściśle określony przepisami zakres schorzenia pozwalałyby stwierdzić chorobę zawodową. Brak wystąpienia tych zależności pomiędzy schorzeniem skarżącej, a jej warunkami pracy stanowiłby o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu. Nie znajdując podstaw do kwestionowania prawidłowości postępowania administracyjnego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).