VII SA/Wa 727/12

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. B. pełnomocnika z urzędu T. K. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie VII SA/Wa 727/12 ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego T. B. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla T. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji kwotę 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł. i tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł.; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego T. B. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla T. K. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 120 zł. oraz kwotę 27,60 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 listopada 2012 r. oddalił skargę T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W wyroku tym w pkt II przyznano pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego przed Sądem I instancji. Z uwagi na okoliczność, iż ww. wyrok został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 8 października 2014 r. (II OSK 771/13), zaszła konieczność przyznania kosztów zastępstwa procesowego również za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji. W piśmie procesowym z dnia 20 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasadzenie kosztów pomocy prawnej. Jednocześnie złożono oświadczenie o nie opłaceniu kosztów w całości ani w części. Ponadto w skardze kasacyjnej T. K. reprezentowanej przez r. pr. T. B. od ww. wyroku pełnomocnik skarżącej wniósł o zasadzenie kosztów pomocy prawnej. Jednocześnie złożono oświadczenie o nie opłaceniu kosztów w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490). Zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, sprawa także nie dotyczy także decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, zatem stawkę minimalną określono na podstawie § 14 ust 2 pkt 1 lit c), która wynosi 240 zł. Natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 lit c) – 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej w czynnościach przed sądem pierwszej instancji złożył pismo procesowe oraz reprezentował stronę na rozprawie w dniu 23 listopada 2014 r. Natomiast w czynnościach po wyroku Sądu I instancji złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik nie brał w niej udziału. W piśmie procesowym z dnia 20 września 2014 r., a następnie we wniosku pełnomocnik wniósł o przyznanie 150% stawki minimalnej określonej dla tego typu spraw. Odnosząc się do tej kwestii należy wskazać, że wnosząc o przyznanie wynagrodzenia wyższego niż wskazane w rozporządzeniu stawki minimalne, pełnomocnik winien wskazać okoliczności zdecydowanie zwiększające nakład pracy niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków pełnomocnika i uzasadniające przyznanie wynagrodzenia powyżej minimalnej wysokości. Takich okoliczności nie wskazano, nie dopatrzył się ich również orzekający referendarz sądowy. Z akt sprawy nie wynika by podjęte w sprawie czynności były czynnościami wyjątkowymi, ani nadzwyczajnymi zwiększającymi nakład pracy pełnomocnika. Okoliczności te nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przyznanie wynagrodzenia w kwocie wyższej aniżeli minimalna. Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 240 zł. i kwotę 55,20 zł. tytułem 23% podatku od towarów i usług, za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji oraz kwotę 120 zł. i kwotę 27,60 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 442,80 zł. (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy).