VII SA/Wa 728/17
WyrokWSA w Warszawie2017-12-29
Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Maria Tarnowska, Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, dotyczący wymierzenia kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, może być stosowany do postępowań w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji błędnie zastosowały art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego do postępowania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie postępowań w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Bieg terminu 65 dni, o którym mowa w tym przepisie, rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, a nie na późniejszym etapie postępowania. Zastosowanie przepisu do innych rodzajów robót budowlanych jest niezgodne z literalnym brzmieniem ustawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wymierzenia Prezydentowi Miasta kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budynku. Wojewoda wymierzył karę w wysokości 70 000 zł, uznając, że postępowanie trwało 394 dni, a po odjęciu ustawowych terminów i okresów zawieszenia, decyzja została wydana ze 140-dniowym opóźnieniem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody. Prezydent Miasta zaskarżył postanowienie GINB, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym błędne zastosowanie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego do sprawy dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę.Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody, zasądzając jednocześnie od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędziowie sędzia WSA Maria Tarnowska, sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta [...]kwotę 1400 zł (jeden tysiąc czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewoda [...] postanowieniem nr [...]z dnia [...] grudnia 2016 r. na podstawie art. 35 ust. 6 i 7, w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ), w związku z art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 23) , po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia Prezydentowi [...] kary pieniężnej za niezakończenie w ustawowym terminie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., na rzecz spółki [...] Sp. z o.o. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku produkcyjno- biurowego nr [...] na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], wymierzył Prezydentowi [...] karę pieniężną w wys. 70 000 zł za zwłokę w wydaniu decyzji z dnia [...] lutego 2013 r.
W uzasadnieniu organ przedstawił następujący przebieg postępowania.
W dniu [...] stycznia 2012 r. po rozpatrzeniu odwołania przez Wojewodę [...] zostały zwrócone do Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu [...] akta przedmiotowej sprawy.
Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Urząd [...] wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] o wypożyczenie dokumentów dotyczących postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie przedmiotowego obiektu. Następnie postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Prezydent [...] nałożył na Inwestora obowiązek przedłożenia niezbędnych dokumentów. W dniu [...] marca 2012 r. Inwestor uzupełnił braki wskazane w ww. postanowieniu.
W dniu [...] marca 2012 r. Urząd [...] monitował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] o wypożyczenie dokumentów dotyczących postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie rozbiórki budynku produkcyjno- biurowego nr [...] na działce nr ew. [...] z obrębu [...]przy ul. [...]w [...].
Dnia [...] kwietnia 2012 r. akta zostały osobiście odebrane z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla [...], natomiast zostały zwrócone przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. Prezydent [...], działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku produkcyjno- biurowego nr [...] na działce nr ew. 93. Po rozpoznaniu zażalenia [...] Sp. z o.o. i [...]Sp. z o.o. Wojewoda [...] uchylił zaskarżone postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2012 r. i pismem z dnia [...] września 2012 r. ([...] września 2012 r. - data wpływu do organu I instancji) zwrócił akta postępowania.
Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu [...] zwróciło się do Zespołu Radców Prawnych i przy piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. została przedstawiona opinia prawna w sprawie wydania pozwolenia na rozbiórkę.
W dniu [...] lutego 2013 r. Prezydent [...] wydal decyzję Nr [...] na rzecz: [...]Sp. z o.o. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku produkcyjno- biurowego nr [...] na działce nr ew. [...] z obrębu [...]przy ul. [...] w [...].
W ocenie Wojewody [...] ustanowiony przepisem art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego termin 65-dniowv, wiążący organ pierwszej instancji również przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, rozpoczyna swój bieg w niniejszej sprawie w dacie zwrotu akt przez organ odwoławczy. W tym przypadku, za dzień wszczęcia postępowania należy przyjąć datę [...] stycznia 2012 r.
Zgodnie z art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego do terminu, o którym mowa w ust. 6, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Do czynności, o jakich mowa w ust. 8 art. 35 ustawy Prawo budowlane nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 Kpa), czy też zawiadomienie tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4 Kpa. art. 79 § 2 Kpa, art. 81 Kpa). Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu administracyjnym i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni
Wskazując na przedstawiony przebieg postępowania organ stwierdził, że z akt sprawy bezspornie wynika, iż postępowanie w sprawie prowadzono przez 394 dni. Po odjęciu od tego okresu 65 dni czas na wydanie decyzji określonej w art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, 62 dni (tj. okres od dnia [...]lutego 2012 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. - oczekiwanie na akta z PINB) oraz 127 dni (tj. okres od dnia [...] maja 2012 r. do dnia [...] września 2012 r. - czas zawieszenia postępowania) stwierdził , że decyzja Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., została wydana ze 140 dniowym opóźnieniem (394-127-62-65-140), co skutkuje karą pieniężną w wysokości 70 000 zł.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta [...] na powyższe rozstrzygnięcie, postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r.
Organ odwoławczy wskazał, iż decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewoda [...] uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. Prezydenta [...] odmawiającą udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku produkcyjno-biurowego nr [...] położonego na działce nr ew. [...], obręb [...]przy ul. [...] w [...].
W ocenie organu odwoławczego Wojewoda [...] w swoim rozstrzygnięciu prawidłowo przyjął za dzień wszczęcia postępowania datę [...] stycznia 2012 r., tj, dzień zwrotu sprawy przez organ odwoławczy do Urzędu [...] i zgodnie z art. 35 ust. 6 i 8 ustawy Prawo budowlane obliczył wysokość kary za zwłokę.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że art. 35 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego przewiduje, iż w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy - Prawo budowlane, przez "roboty budowlane" należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z kolei, z definicji zawartej w art. 3 pkt 12 ustawy - Prawo budowlane wynika, że przez "pozwolenia na budowę" należy rozumieć decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Dlatego też postępowanie prowadzone na podstawie art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, obejmuje również pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego.
Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. wniósł Prezydent [...] zarzucając naruszenie:
– przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie przez organy I i II instancji przepisów art. 7,8, 9, 10 w zw. z art. 61 § 4 i z art. 35 § 1 k.p.a. polegające na uznaniu, że dokonanie przez Prezydenta [...] czynności związanych z zawiadomieniem stron postępowania o jego wszczęciu i możliwości zapoznania się z aktami postępowania, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w tym okres wyczekiwania na doręczenia oraz potwierdzenia ich dokonania, stanowiło zwłokę organu w rozpoznaniu sprawy o wydanie decyzji,
– przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 35 ust. 6 i 8 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. zastosowanie pomimo, że Prezydent [...] nie rozpoznawał sprawy "w sprawie pozwolenia na budowę" bowiem postępowanie dotyczyło wyłącznie pozwolenia na rozbiórkę;
Skarżący podkreślił, że art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, odnosi się do postępowań w sprawie pozwoleń na budowę. Przepisy sanacyjne, stanowiące wyjątek od normy ogólnej jaką są przepisy Kpa, nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Zgodnie bowiem z powszechną regułą interpretacji przepisów prawa - exceptiones non sunt extendendae (wyjątki nie mogą być interpretowane rozszerzająco).
Organ podkreślił, że podobne stanowisko zajął WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13.08.2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 337/08 w, którym stwierdził: "Termin wynikający z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest terminem do wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę czyli decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty /decyzji o pozwoleniu na budowę lub o odmowie pozwolenia na budowę, jaką decyzja o umorzeniu postępowania nie jest. Zdaniem organu decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę również nie jest decyzją o pozwoleniu na budowę, jak również nie jest decyzja wydana w sprawie pozwolenia na budowę.
Wskazał nadto, że postępowanie w przedmiotowej sprawie należało do jednego z najbardziej skomplikowanych postępowań administracyjnych prowadzonych przez Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu [...]. W sprawie pozwolenia na rozbiórkę omawianego budynku produkcyjno - biurowego nr [...] przy ul. [...] w [...] zapadało wiele orzeczeń, w tym również w ramach postępowań prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego. Z powyższego wynika, że sprawa miała wyjątkowo skomplikowany charakter i wymagała szczególnie wnikliwej analizy, o czym świadczą orzeczenia Wojewody [...] uchylające decyzje wydawane w przedmiotowej sprawie przez Prezydenta [...], jak również wyroki WSA wydane w sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga podlega uwzględnieniu albowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy.
Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowi art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Do terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
Postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wszczynane jest na żądanie strony, poprzez złożenie stosownego wniosku. Stosownie zatem do treści art. 61 § 3 k.p.a. dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej jest dniem wszczęcia postępowania w sprawie. Przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego ma na celu zobowiązanie organu administracji do wydania przedmiotowego pozwolenia bez zbędnej zwłoki w terminie zakreślonym przez ustawodawcę, ale jednocześnie zdyscyplinowanie inwestora do usunięcia zaistniałych nieprawidłowości pod rygorem odmowy jego wydania.
Podkreślić także należy, że postępowanie prowadzone w trybie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest postępowaniem odrębnym od postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jest to więc postępowanie szczególne podlegające przepisom, które obowiązują w czasie orzekania o karze za nieuzasadnioną zwłokę w załatwieniu sprawy.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, organy obu instancji dokonały błędnej wykładni, ewentualnie niewłaściwie zastosowały art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego przyjmując, że bieg terminu określonego w przywołanym przepisie może rozpocząć się na bliżej nieokreślonym etapie postępowania (po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r., a konkretnie po dacie zwrotu sprawy przez organ odwoławczy, co nastąpiło [...] stycznia 2012 r.).
W ocenie Sądu ustawodawca jasno określił, od kiedy należy liczyć bieg 65-dniowego terminu używając sformułowania "od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji". Zatem zdarzeniem rozpoczynającym bieg terminu, zgodnie z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, jest dzień złożenia wniosku o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie data ta na żadnym etapie postępowania nie została wskazana.
Organy administracji także bezrefleksyjnie przyjęły, że stosowanie art. 35 ust. 6 i nast. można odnieść także do innych postępowań, które nie są stricte postępowaniami "w sprawie pozwolenia na budowę". Należy w związku z tym przypomnieć, że jedną z podstawowych zasad interpretacji przypisów prawa jest stwierdzenie, iż tylko niejasno sformułowany przepis wymaga wykładni. Natomiast to co jest jasne nie wymaga wykładni (clara non sunt interpretanta). Z taką sytuacją, zdaniem Sądu, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ustawodawca bowiem jasno określił, iż art. 35 ust. 6 dotyczy "nie wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę"’
W art. 35 ust. 6 i ust. 8 Prawa budowlanego zawarta została regulacja określająca szczególny tryb postępowania w przypadkach nieuzasadnionego wydłużania przez organy administracji architektoniczno-budowlanej czasu trwania postępowania w sprawach dotyczących wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Stwierdzić zatem należy, że wobec kompletnego uregulowania w tym przepisie wszystkich kwestii związanych z wymierzaniem określonej w nim kary, przy jego stosowaniu należy opierać się na literalnym brzmieniu, z którego wynika, że za początek biegu terminu należy przyjąć datę wpływu wniosku o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2009 r. II OSK 641/08, Lex 558406).
Z wyżej wskazanych przyczyn Sąd, w składzie orzekającym, nie podziela także stanowiska organów co do możliwości stosowania art. 35 ust. 6 (i następne) Prawa budowlanego do szeroko rozumianych robót budowlanych (art. 3 ust. 7 cyt. ustawy).
Zważywszy na powyższą argumentację Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wojewody [...] wydane zostały z naruszeniem prawa w związku czym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło