VII SA/Wa 729/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-30

Skład orzekający: Katarzyna Pakuła - Getka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w ramach prawa pomocy, który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu w ramach prawa pomocy, który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Wysokość tego wynagrodzenia określa się na podstawie stawek minimalnych wskazanych w przepisach dotyczących opłat za czynności radców prawnych, powiększonych o podatek VAT, pod warunkiem złożenia przez pełnomocnika oświadczenia o nieuiszczeniu tych kosztów w całości lub w części.
Stan faktyczny
Wniosek radcy prawnego T. R., ustanowionego z urzędu dla Z. P. w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dotyczył zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wcześniejsze postanowienie przyznało Z. P. prawo pomocy w części wpisu i oddaliło wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w pozostałym zakresie. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego T. R. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu T. R. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 240,00 zł, podwyższoną o 23% VAT (55,20 zł), łącznie 295,20 zł, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2015r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego T. R. w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu T. R. ustanowionemu w ramach prawa pomocy dla Z. P. kwotę 240,00 złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 55,20 złotych, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 8 lipca 2014r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Z. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od części wpisu sądowego od skargi w wysokości 100, 00 złotych i ustanowienie radcy prawnego w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pismem z dnia 28 sierpnia 2014r. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnemu T. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyznaczony radca prawny pismem z dnia 4 grudnia 2014r.( data wpływu do Sądu 8 grudnia 2014r.) sporządził pismo procesowe w sprawie. W piśmie tym pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pełnomocnik oświadczył, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały uiszczone w całości ani w części. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 29 stycznia 2015r. w imieniu skarżącego stawił się radca prawny T. R. poparł wniesioną skargę i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 16 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącego reprezentował go w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. Z tego względu stwierdzić należy, że zasadne jest przyznanie r.pr. T. R. wynagrodzenia z tytułu zastępstwa prawnego w wysokości określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia, podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 14 ust. 2 pkt 1 lit c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło