VII SA/Wa 73/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2017r. po rozpoznaniu wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. przyznać T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 11 stycznia 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą wniesioną na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego wpłynął wniosek T. G. o przyznanie prawa pomocy na uzupełnionym formularzu PPF w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku wnioskodawca załączył kserokopię zaświadczenia z zakładu pracy o uzyskiwanych zarobkach z dnia 15 listopada 2016r. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie oceniając dane przedstawione we wniosku stwierdzono, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1969, 34 złotych miesięcznie. Powyższe wynika z załączonego do wniosku zaświadczenia z zakładu pracy o uzyskiwanych dochodach z dnia 15 listopada 2016r. Wnioskodawca podał, że posiada dom z 1949r. o pow. ok. 120 m² w połowie zamieszkiwany przez rodziców oraz nieruchomość rolną o pow. 1,9192 ha, trzy budynki gospodarcze z lat 1954-55 m.in. drewnianą stodołę. Nie posiada urządzeń do produkcji. Nadto wskazał, że posiada inwentarz żywy tj. 7 kur. Z wniosku wynika, że wnioskodawca posiada samochód skodę Fabię 1,4 z 2003r., który służy mu do dojazdów do pracy w systemie zmianowym (62 km dziennie). Oświadczył, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani innych przedmiotów wartościowych powyżej 5000 złotych. Wnioskodawca płaci alimenty na rzecz dwóch małoletnich córek w łącznej wysokości 860,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca wyszczególnił, że ponosi miesięcznie następujące wydatki tj. opłatę za wodę i kanalizację 90,39 złotych, opłatę za gaz w wysokości 48,30 złotych, opłatę za energię w wysokości 96,65 złotych, wywóz odpadów w wysokości 10,00 złotych, węgiel w wysokości 230,00 złotych, podatek gruntowy 47,17 złotych, ubezpieczenie OC za dom i gospodarstwo 487,00 złotych rocznie - 40,6 złotych miesięcznie, ubezpieczenie za auto 749 złotych rocznie plus 100 złotych przegląd – miesięcznie 70,75 złotych, leki ok. 200 złotych. Po podsumowaniu powyższe wydatki wynoszą 833,86 złotych, plus alimenty w wysokości 873,90 złotych z opłatą pocztową w wysokości 13,90 złotych, łącznie wynoszą 1707,76 złotych miesięcznie. Biorąc pod uwagę powyższe zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów i ponoszonych wydatków uzyskiwanych przez wnioskodawcę uznano, że nie jest on w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza jego możliwości finansowe. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca jest na tyle osobą ubogą, iż jego rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają mu wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazać należy, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, zamieszkuje razem z rodzicami w domu jednorodzinnym o powierzchni 120 m², uzyskuje stały dochód miesięczny z tytułu wynagrodzenia za pracę. Wynagrodzenie nie jest obciążone z tytułu wyroków sądowych lub innych tytułów (zaświadczenie o zarobkach z dnia 15 listopada 2016r.). Ponadto skarżący jest właścicielem użytków rolnych o pow. 1,9192 ha (1,3011 ha przeliczeniowego) i budynków gospodarczych. Nadto dodać należy, że na obecnym etapie sprawy na wnioskodawcy spoczywa jedynie koszt wpisu sądowego w wysokości 200,00 złotych. Pozostałe ewentualne opłaty sądowe, które mogą się pojawić na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego to jest: wpis sądowy od skargi kasacyjnej, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, opłata sądowa od zażalenia, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 złotych. W świetle powyższych okoliczności uznano, że wnioskodawca jest w stanie wygospodarować środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Oceniono, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie przez wnioskodawcę nie spowoduje jego utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.