VII SA/Wa 731/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-06-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Siwek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wyrokiem NSA, posiada interes prawny do wniesienia skargi na niewykonanie tego wyroku?
Ratio decidendi
Skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wykazał własnego, indywidualnego interesu prawnego wynikającego z przepisów prawa. Brak udziału w postępowaniu administracyjnym, które zakończyło się zaskarżonym wyrokiem, oznacza brak legitymacji do wniesienia takiej skargi, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
A. F. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2003 r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga dotyczyła sprawy, w której skarżący nie brał udziału. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując na zawieszenie postępowania w innej sprawie dotyczącej skarżącego. Sąd uznał, że skarżący nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie II SA/Ka 1741/01 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 marca 2019 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1741/01 przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, że kwestia dotycząca niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Odział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 1741/01 była wielokrotnie poruszana w pismach A. F. do sprawy znak: [...], zainicjowanej żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji PINB w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...]. Nadto organ wyjaśnił, że postanowieniem GINB z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] - zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzji PINB w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], nakazującą A. F. rozbiórkę utwardzonego placu postojowego dla samochodów osobowych, z uwagi na wniesienie - przed wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia v sierpnia 2018 r. - przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Skarga A. F. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków danego podmiotu a zaskarżonym aktem lub czynnością. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Istnienie tak rozumianego interesu prawnego powoduje, że dany podmiot w określonym stanie faktycznym może domagać się od organu konkretyzacji swych uprawnień lub obowiązków, bądź żądać kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony swoich praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest niewykonanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie II SA/Ka 1741/01 w sytuacji gdy postanowieniem GINB z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...], zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzji PINB w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], nakazującą A. F. rozbiórkę utwardzonego placu postojowego dla samochodów osobowych. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez A.F., z uwagi na nie wykonanie przez organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, Oddział Zamiejscowy w Katowicach, z dnia 3 czerwca 2003 r. II SA/Ka 1741/01, który dotyczył sprawy ze skargi zupełnie innych skarżących na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001, nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wybudowanego parkingu, a zatem skarżący nie brał w ogóle udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2003 r. Przedmiotowe postępowanie nie dotyczyło więc żadnych uprawnień czy obowiązków A.F.. W ocenie Sądu w sprawie zachodzi zatem przypadek oczywistego braku interesu prawnego po stronie skarżącego – A.F., który w świetle orzecznictwa może stanowić podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 1332/14, z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt II FSK 2500/10). W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę A. F. jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło