VII SA/Wa 735/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, VIISA/Wa 735/07 UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2006 r. umorzono postępowanie administracyjne w sprawie budowy bramy ogrodzeniowej na terenie działki nr [...] w Re., w zakresie objętym właściwością organów nadzoru budowlanego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że inwestycję zrealizowano na podstawie ostatecznej decyzji Starosty P. z dnia [...] stycznia 2005r. udzielającej inwestorowi Z. H. pozwolenia na budowę bramy wjazdowej na tej nieruchomości. Inwestor powiadomił o zakończeniu budowy, a organ nie zgłosił sprzeciwu w określonym trybie, wobec czego inwestycja została tym samym formalnie zakończona. W takiej sytuacji – jak stwierdził organ powiatowy – brak jest podstaw do stwierdzenia samowoli budowlanej, a tym samym do podejmowania działań w przepisanym ustawowo zakresie. Nie należy do kompetencji organu powiatowego badanie prawidłowości pozwolenia na budowę i w tym zakresie zainteresowana mogłaby tylko wystąpić o kontrolę w postępowaniu nadzwyczajnym, zaś gdyby zachodziło naruszenie prawa własności bądź utrudnienie jego wykonywania spory na tym tle może rozstrzygnąć sąd powszechny, nie zaś organ nadzoru budowlanego. Argumentację tę podzielił rozpatrujący odwołanie J. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2007r. utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego. Skargę sądową na decyzję organu odwoławczego wniosła J. P., zarzucając, że inwestor H. dokonał bezprawnego zajęcia części jej działki i naruszył jej prawa do korzystania z drogi dojazdowej do działki, co jest naruszeniem jej interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu lecz z innych motywów niż w niej wskazane. Okoliczności podniesione w skardze pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie Sądu, gdyż dotyczą materii z zakresu prawa cywilnego. Kontrola sądu administracyjnego obejmuje prawidłowość postępowania i zgodność wydanej decyzji z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego. Kontrola ta sprowadza się do zbadania czy organ VIISA/Wa 735/07 przy orzekaniu nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. W piśmie skarżącej na skutek którego organ wszczął postępowanie, domagała się ona wstrzymania robót budowlanych przy bramie przez inwestora H. Przy prowadzeniu postępowania na wniosek obowiązkiem organu I instancji było rozpoznanie tego żądania czyli rozstrzygniecie sprawy co do jej istoty. Jeżeli więc postępowanie administracyjne wykazało, że przedmiotowe roboty nie były samowolą budowlaną, organ winien był odmówić ich wstrzymania czyli wydać rozstrzygniecie merytoryczne nie zaś rozstrzygniecie z art. 105 § 1 kpa. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego o której stanowi art. 105 § 1 kpa oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygniecie jej co do istoty. Przesłanka bezprzedmiotowości postępowania przed organem I instancji występuje, gdy brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle bądź gdy nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego. Taka sytuacja nie zachodziła w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy miał obowiązek ponownej analizy materiału sprawy a utrzymując w mocy decyzję organu I instancji naruszył art. 105 § 1 kpa jak również istotę administracyjnego toku instancji polegającą na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy (art. 15 kpa), a nie tylko na kontroli zaskarżonego orzeczenia. Naruszenie przez organ przepisów proceduralnych jako mogące mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia stanowiło podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.)