VII SA/Wa 735/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi B. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. J. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. B. w W.: tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych). Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2008r.,nr [....] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 144 w związku z art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia B. F. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] maja 2005 r. znak: PINB [...], uznającego za bezzasadne zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wykonania nałożonego na B. F. decyzją nr [...], z dnia [...] listopada 2002r., znak [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. W wyniku przeprowadzonego postępowania w sprawie samowolnie zrealizowanego budynku o funkcji garażowo-gospodarczej konstrukcji stalowej na działce nr ew.[...] położonej w miejscowości S. gmina M. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją nr [...], z dnia [...] listopada 2002 r., nakazał B. F. dokonanie całkowitej rozbiórki ww. obiektu. Decyzję organu pierwszej instancji utrzymał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 listopada 2004r., w sprawie o sygn. akt 7/IV 1956/03 skargę oddalił. Upomnieniem z dnia [...] marca 2005r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał skarżącą do wykonania obowiązku opisanego wyżej, a następnie [...] kwietnia 2005r., wystawił tytuł wykonawczy nr PINB [...]. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2005r., skierowanym do organu egzekucyjnego skarżąca oświadczyła, że tytuł egzekucyjny nie dotyczy jej osoby i posesji. Organ pierwszej instancji potraktował ww. pismo, jako zgłoszenie zarzutów. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2005r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M., uznał zarzuty za bezzasadne w świetle przepisu art. 33 Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17 czerwca 1966r. (Dz.U. Nr 229 poz.1954 z 2005r , ze zm. ).Organ wskazał, że podnoszona przez B. F. okoliczność, że nie jest właścicielką działki [...] nie stanowi zarzutu, że postępowanie egzekucyjne prowadzone jest w stosunku do niewłaściwej osoby, obowiązek w tytule egzekucyjnym nałożono zgodnie z ostateczną decyzją, a ostateczna decyzja kierowała nakaz rozbiórki do B. F. i opisywała obiekt, jako usytuowany na działce [...], bez związku z tytułem prawnym do tej działki. Po rozpatrzeniu zażalenia B.F. zapadło zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego W jego uzasadnieniu organ podzielił argumentację organu pierwszej instancji, co do bezzasadności zarzutów. W uzasadnieniu postanowienia zawarto akapit nieprzystający do okoliczności niniejszej sprawy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła B. F., dochodząc uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazała na fragment uzasadnienia, który nie dotyczy jej sprawy. Stwierdziła, że przewlekłość postępowania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego doprowadziła do tego, że nie mogła skorzystać z dobrodziejstwa wynikającego z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego 8 października 2008r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. W niniejszej sprawie, ostateczną i prawomocną, bo podlegającą kontroli Sądu, decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [....] z dnia [...] kwietnia 2003r, nałożono na skarżącą obowiązek dokonania rozbiórki obiektu budowlanego. Na podstawie tej decyzji, po wcześniejszym wezwaniu do jej dobrowolnego wykonania, wydano tytuł wykonawczy. Zdaniem sądu pismo skarżącej zasadnie organ pierwszej instancji potraktował, jako wniesienie zarzutów i zasadnie postanowieniem z dnia [...] maja 2005r. tych zarzutów nie uwzględnił. Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 33 Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17 czerwca 1966r. (Dz.U. Nr 229 poz.1954 z 2005r, ze zm.). Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; błąd, co do osoby zobowiązanego; niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Skarżąca w piśmie z dnia 28 kwietnia 2005r., skierowanym do organu egzekucyjnego, które organ zasadnie potraktował, jako zgłoszenie zarzutów wskazała, że tytuł nie dotyczy jej osoby i jej posesji działki nr [...]. Powyższa argumentacja nie jest zasadna. Tytuł wykonawczy wystawiono prawidłowo na skarżącą, bo to ona jest zobowiązana do wykonania rozbiórki w świetle ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r, Podobnie, w tytule wykonawczym opisano prawidłowo przedmiot nakazu, zgodnie z ww. decyzją. To, że skarżąca jest właścicielką innej działki pozostaje bez znaczenia, obiekt mogła np. wznieść na innej działce i jako inwestor być zobowiazana do jego rozbiórki. Należy podkreślić, że na tym etapie postępowania organ egzekucyjny jest związany treścią decyzji, która jest podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnoszący błąd, co do osoby zobowiązanego (art. 33 pkt 3 ustawy z 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), nie może zmierzać w kierunku ustalenia, kto jest zobowiązany do rozbiórki, byłoby to, bowiem badanie zasadności i wymagalności tytułu wykonawczego. Tego rodzaju merytoryczna kontrola tytułu wykonawczego przez organ egzekucyjny jest niedopuszczalna z mocy art. 29 § 1 ww. ustawy. Zarzut błędu, co do osoby zobowiązanego dotyczy kontroli formalnej tożsamości osoby, co, do której prowadzi się egzekucję. W okolicznościach niniejszej sprawy pomiędzy treścią tytułu wykonawczego a treścią orzeczenia będącego podstawą jego wystawienia nie istnieje rozbieżność, co do imienia oraz nazwiska osoby zobowiązanej, a tylko taka sytuacja wypełnia przesłanki uznania, iż w sprawie wystąpił błąd, co do osoby zobowiązanej, o którym mowa w art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Ma racje skarżąca, kiedy zauważa błędny i nieprzystający do okoliczności sprawy akapit w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Powyższe uchybienie w kontekście całego uzasadnienia pozostaje jednak bez wpływu na ocenę zgodności z przepisami zaskarżonej decyzji. Organ mimo tego uchybienia rozpoznał przedmiotową sprawę i zasadnie wskazał okoliczności uzasadniające rozstrzygnięcie. Uchybienie stanowi o braku staranności przy redagowaniu decyzji. Jest naganne, ale nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji. Oczywisty w niniejszej sprawie jest też zarzut przewlekłości postępowania jakiej dopuścił się [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego wydając swoją decyzję po blisko trzech latach od daty wpływu zażalenia. Organ w tym zakresie naruszył przepis prawa art. 34 § 5 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, zażalenie na postanowienie w sprawie zarzutów podlega rozpatrzeniu w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odwoławczemu. Nie ma jednak racji skarżąca, że powyższe uchybienie stanowiło o tym, że utraciła ona prawo legalizacji przedmiotowej i objętej nakazem rozbiórki samowoli budowlanej. Trybunał Konstytucyjny w sprawie oznaczonej Sygn. akt P 27/05 wyrokiem z dnia 18 października 2006 r. orzekł, że art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz. 1085, Nr 110, poz. 1190, Nr 115, poz. 1229, Nr 129, poz. 1439 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676), w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r., jest niezgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. Ponadto, że art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r., jest niezgodny z art. 32 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. Powyższe rozstrzygnięcie nie pozostaje w związku z sytuacją prawną skarżącej. Dopuściła się ona samowoli budowlanej w lipcu 2002r ( patrz uzasadnienie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003r., nr [...]), a ostateczna decyzja w przedmiocie nakazu jej rozbiórki zapadła w dniu [...] kwietnia 2003. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji w trybie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).