VII SA/Wa 737/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Starosta Powiatu L. zatwierdził projekt i udzielił M. P. pozwolenie na rozbudowę pawilonu handlowego (kwiaciarni) wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, związanymi z tym obiektem, na działce nr ew. [...] położonej w obr. nr ew. [...] w L. Odwołanie od tej decyzji złożył K. K., wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. umorzył postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., uznając iż wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Wojewoda podał, że obszar oddziaływania rozbudowywanego obiektu mieści się w granicach nieruchomości, której właścicielem jest Skarb Państwa, wykonawcą praw własności jest Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Regionalny M., K. K.zaś jest dzierżawcą części działki nr ew. [...] obr. [...]w L., tj. powierzchni 33,50 m, na której usytuował pawilon z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej. Ponieważ z treści art. 28 ust. 2 znowelizowanej ustawy Prawo budowlane wynika, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę mogą, poza inwestorem, jedynie być: właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujący się w obszarze oddziaływania obiektu, a wnioskodawca nie jest posiada tytułu prawnego wymienionego w ww. przepisie nie ma więc przymiotu strony, dlatego też nie może skutecznie wszcząć postępowania odwoławczego. K. K. złożył na tę decyzję skargę, w której przytoczył merytoryczną argumentację uzasadniającą jego sprzeciw wobec zamierzonej budowy, organ zaś podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Przedmiotem badanej przez Sąd decyzji jest rozstrzygnięcie organu administracji odmawiające dopuszczenia K. K. do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia budowlanego na rzecz M. P . Organy administracji nie uznały K. K. za stronę tego postępowania, wskazując na znowelizowane przepisy prawa budowlanego przyznające, w postępowaniu o wydanie pozwolenia budowlanego, status strony jedynie właścicielom nieruchomości sąsiednich (a także podmiotom posiadającym określone prawo do nieruchomości, tj. użytkowanie wieczyste lub trwały zarząd). Regulacja ta, zawarta w art. 28 ust. 2 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), w istocie wyklucza udział w charakterze strony osoby posiadające jedynie prawa zależne (pochodzące od właściciela nieruchomości), takie jak dzierżawa czy najem. Innymi słowy mówiąc, skutecznie zakwestionować pozwolenie budowlane może właściciel (lub zarządca – w tym przypadku Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) nieruchomości znajdującej się w tzw. obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, nie zaś dzierżawca części takiej nieruchomości. Bez znaczenia jest też, że skarżący wybudował za zgodą zarządcy obiekt budowlany, gdyż przez wybudowanie na cudzym gruncie obiektu budowlanego nie stał się jego właścicielem, lecz ciągle posiada prawo zależne do określonej umownie części nieruchomości. Nie zmienia tego faktu również opłacanie podatku od części nieruchomości, gdyż opłacanie należności publicznoprawnej nie jest potwierdzeniem prawa własności. Zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w czasie rozprawy skarżący nie przedstawił żadnego dowodu własności części nieruchomości, którą użytkuje. Organy administracji, w świetle przywołanego wyżej przepisu i powyższych okoliczności, nie miały zatem podstaw aby uznać skarżącego za stronę, a tym samym nie mogły zakwestionować - w tym postępowaniu na podstawie zgłaszanych przez skarżącego zarzutów - pozwolenia budowlanego. Bez znaczenia dla oceny legalności kontrolowanej przez Sąd decyzji pozostają w konsekwencji merytoryczne argumenty przytaczane przez skarżącego dotyczące odległości między budynkami, gdyż w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji formalnej o umorzeniu postępowania na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., oceny merytorycznej przeprowadzić nie można. Nie stoi to oczywiście na przeszkodzie inicjowaniu postępowań nadzorczych przez zarządcę nieruchomości, organ wyższego stopnia czy prokuratora, o ile dopatrzyliby się uzasadnienia dla wszczęcia takiego postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.