VII SA/Wa 738/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] ([...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 wzw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej kpa, po rozpatrzeniu zażalenia J. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] ([...]) zawieszające z urzędu postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] ([...]), utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] ([...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą F. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem w parterze wraz z instalacjami zewnętrznymi: elektryczną, gazową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, wewnętrzną instalacją gazową oraz budową dróg wewnętrznych, chodnika, usunięciem kolizji z siecią energetyczną w M. przy ul. [...] (dz. nr ew. [...]) - utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ww. postanowieniem Wojewoda [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił z urzędu postępowanie wznowieniowe w ww. sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy ustalenia warunków zabudowy. Organ wyjaśnił, że Wojewoda [...] w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2008r. (II SA/Sz 862/07), decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] ([...]) oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] ([...]) ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, postanowieniem z dnia [...] ([...]) wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją własną z dnia [...]. Organ odwoławczy podniósł, że decyzją z dnia [...] ([...]) Wójt Gminy M. ustalił nowe warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Od tej decyzji J.S. wniosła odwołanie. Organ powołał się na treść art. 97 § 1 ust. 4 kpa i stwierdził, że toczące się przed SKO w K. postępowanie odwoławcze w sprawie ww. decyzji z dnia [...] stanowi zagadnienie wstępne dla postępowania wznowionego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] pozwalającą na budowę ww. budynku. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, organ wyjaśnił, że sprowadzają się one do zakwestionowania istnienia zagadnienia wstępnego, co w świetle ww. ustaleń pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Skargę na to postanowienie złożyła J.S., zarzucając naruszenie: 1) art. 97 § 1 pkt 4 kpa, art. 145 § 1 pkt 8 kpa oraz art. 7,8,9 kpa; 2) art. 80 kpa - poprzez uznanie, że w sprawie występują okoliczności dające podstawę do utrzymania ww. pozwolenia na budowę pomimo, że naruszono: § 11 ust. 2 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz.U. Nr 121, poz. 1139 rozdział 5); § 11 ust. 1 pkt 2 - poprzez niezapewnienie wymaganej drogi pożarowej oraz placu manewrowego, a w konsekwencji niezbędnego dostępu do budynku dla straży pożarnej; § 18 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; § 39 i 40 ust 1 ww. rozporządzenia - poprzez nie zapewnienie minimalnej powierzchni terenu biologicznie czynnego; § 28 ust. 2 ww. rozporządzenia - poprzez brak możliwości zapewnienia odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku oraz pozostałych terenów; 30) art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego - poprzez zagrożenie interesom osób trzecich. Skarżąca podniosła, że okoliczność wydania nowej decyzji o warunkach zabudowy nie wystarcza do zawieszenia postępowania, gdyż organ nie wstrzymał wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. W dalszej części skargi skarżąca zwarła zarzuty dotyczące decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. W dniu 24 sierpnia 2009r. uczestniczka postępowania F. Sp. z o.o. złożyła odpowiedź na skargę podzielając stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu wskazując, że zasadność zwieszenia postępowania w niniejszej sprawie potwierdza również treść art. 146 § 2 kpa, zgodnie z którym nie uchyla się decyzji w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W dalszej części odpowiedzi na skargę uczestniczka odniosła się do zarzutów skierowanych do decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którym organ ten utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] ([...]) zawieszające z urzędu postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] o pozwoleniu na budowę ww. budynku. Podstawę prawną działania organów w kontrolowanej sprawie stanowił przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zobowiązujący organ prowadzący postępowanie administracyjne do jego zawieszenia w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że prejudykat powinien mieć charakter prawny, a nie faktyczny (por. wyrok WSA z 22 stycznia 2009r, II SA/Bk 735/08. LEX nr 481503). Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne okoliczności mające znaczenie prawne. Wyjaśnić trzeba, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa uzależnione jest od łącznego wystąpienia czterech przesłanek: 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu 3) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zdaniem Sądu, wszystkie z powołanych wyżej przesłanek zostały spełnione w kontrolowanej sprawie. W trakcie toczącego się postępowania wznowieniowego, wszczętego z urzędu przez Wojewodę [...] w sprawie zakończonej ww. decyzją własną z dnia [...] o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2008r, uchylającym uprzednio wydane decyzje o warunkach zabudowy dla tej inwestycji, pojawiło się zagadnienie wstępne. Tym zagadnieniem wstępnym była konieczność rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odwołania skarżącej od decyzji Wójta Gminy M. z 4 grudnia 2008r. o warunkach zabudowy. Oczywiste jest również, że dla skontrolowania w ww. wznowionym postępowaniu zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją o warunkach zabudowy organ musi dysponować ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, co oznacza, że uprzednio winna być rozstrzygnięta sprawa w przedmiocie warunków zabudowy, a brak tego rozstrzygnięcia stanowi przeszkodę do oceny zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę. Z przedstawionych względów należało podzielić stanowisko organu odwoławczego przedstawione w zaskarżonej decyzji. Na koniec podkreślić trzeba, że postępowanie sądowadministracyjne toczyło się w przedmiocie zawieszenie postępowania, co Sąd wskazał na wstępie, zatem zarzuty skargi skierowane do decyzji o pozwoleniu na budowę pozostawały bez wpływu na jego rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.