VII SA/Wa 738/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2014 r. sprawy ze skargi H. P. i A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], na podstawie art. 49 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 Prawa budowlanego, zatwierdził B. i M. D. projekt budowlany budynku warsztatowego z częścią gospodarczo - socjalną zrealizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. M. [...] w L., gm. I. i nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Pismem z dnia 8 listopada 2012 r. H. i A. P. wnieśli o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego w/w decyzją z dnia [...] maja 2012 r., wskazując jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. organ powiatowy wznowił postępowanie zakończone w/w decyzją z dnia [...] maja 2012 r., a następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] maja 2012 r. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli H. i A. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], ponownie rozpoznając sprawę, decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] maja 2012 r., i orzekł co do istoty sprawy. Od powyższej decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. odwołanie złożyli H. i A. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, w związku z art. 146 § 2 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej k.p.a., oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany budynku warsztatowego z częścią gospodarczo - socjalną zrealizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. M. [...] w L., gm. I. i nałożono na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. wnieśli H. i A. P., dalej skarżący. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2012 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazali art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W toku wznowionego postępowania potwierdzono wskazaną przesłankę wznowienia. Korespondencja w sprawie była bowiem kierowana do H. P. i A. P. na nieaktualny adres (ul. O. [...] m [...],[...] L.) i nie była przez w/w osoby podejmowana. Nie można w związku z tym uznać, że w sprawie miało miejsce doręczenie zastępcze w trybie art. 44 k.p.a., gdyż zwrot korespondencji następował z adnotacją "adresat wyprowadził się", zaś organ powiatowy mimo wiedzy o innym adresie skarżących nadal kierował korespondencję na nieaktualny adres. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, ponownie rozpoznając sprawę, podzielił stanowisko organu I instancji. Po analizie akt sprawy stwierdził, że projektowana inwestycja - budynek warsztatowy z częścią gospodarczo - socjalną jest zgodny z ustaleniami obecnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi L. część "[...]", zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy I. Nr [...]. Wskazał, że obowiązujący dla tego terenu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie określał warunków lokalizacji budynków w granicy. Teren [...], na którym zlokalizowano budynek warsztatowy, przeznaczony jest pod działalność handlowo-usługową z rzemiosłem usługowym nieuciążliwym dla otoczenia lub którego uciążliwość nie wychodzi poza granice własnej działki. Naprawa elementów elektrycznych oraz systemów klimatyzacji w pojazdach i elektromechanika spełnia wymogi w/w planu. Inwestycja jest również zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi, gdyż szerokość działki nr ew. [...] będącej własnością B. i M. D. jest mniejsza niż 16 m. Oznacza to, że w sprawie ma zastosowanie § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) dopuszczający w zabudowie jednorodzinnej (mając na uwadze przepisy z § 13, 60 i 271, 272 i 273 w/w rozporządzenia) sytuowanie budynku ścianą bez otworów drzwiowych lub okiennych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2 , lecz nie mniejszej niż 1,5 m. Uznał, że przedłożony przez inwestorów projekt budynku warsztatowego z częścią gospodarczo-socjalną spełnia wymagania dotyczące projektu budowlanego. Podkreślił, że projekt został pozytywnie zaopiniowany rzeczoznawcę ds. higieniczno-sanitarnych. Ponadto inwestor zadeklarował, iż w obiekcie nie przewiduje się przechowywania substancji niebezpiecznych pożarowo, spawania gazowego i elektrycznego oraz napraw blacharskich. Podsumowując dokonane ustalenia, organ uznał, iż wadliwość procesowa polegająca na braku zapewnienia wszystkim stronom czynnego udziału w postępowaniu nie wpłynęła na jego prawidłowość oraz zgodność z prawem decyzji z dnia [...] maja 2012 r. Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że organ błędnie wskazał w podstawie prawnej decyzji art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., co było powodem uchylenia decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2013 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. wnieśli H. i A. P. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucili: 1) naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a przez to zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie: - daty zakończenia budowy części 2B i w konsekwencji nieuprawnione przyjęcie zrealizowania obiektu w dacie obowiązywania przepisu art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu sprzed 10 lipca 2003 r., - zgodności budynku warsztatowego z przepisami i warunkami ochrony przeciwpożarowej; - uciążliwości budynku w związku ze sposobem jego użytkowania. 2) art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r., poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji zaniechanie dokonania samodzielnych ustaleń o zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 3) naruszenie § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie zgodności budynku z przepisami techniczno - budowlanymi. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji orzeczenia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., po rozpatrzeniu odwołania H. i A. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. odmawiającej uchylenia własnej decyzji z dnia [...] maja 2012 r. zatwierdzającej B. i M. D. projekt budowlany budynku warsztatowego z częścią gospodarczo - socjalną zrealizowanego na działce nr ew. [...] w L. oraz nakładającej na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł: na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 k.p.a. o odmowie uchylenia decyzji organu powiatowego z dnia [...] maja 2012 r. Decyzja została wydana w postępowaniu wznowieniowym. Wyjaśnić w związku z tym należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania ma charakter nadzwyczajny. Stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych, o których stanowi art. 145 § 1, 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania można podzielić na dwie fazy. W pierwszej z nich bada się formalne podstawy wznowienia (zachowanie terminu do zgłoszenia żądania wznowienia postępowania oraz wskazanie przesłanki wznowieniowej), natomiast w drugiej, organ po wznowieniu postępowania, wydaje decyzję na podstawie art. 151 k.p.a. Złożenie podania o wznowienie postępowania administracyjnego uruchamia postępowanie wstępne, w którym organ administracji bada wyłącznie czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w ww. przepisach oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Tylko w przypadku ujawnienia, że w podaniu o wznowienie nie wskazano podstawy wznowienia, bądź nie został zachowany termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 k.p.a. – organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówić wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) i przeprowadzić postępowanie zgodne z zasadami określonymi w art. 150 i art. 151 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1999 r. sygn. akt IV SA 2391/98, lex nr 47857). Skarżący jako przesłankę wznowienia wskazali art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała w nim udziału. Skarżący wskazali również na niezgodność obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania w zakresie uciążliwość warsztatu oraz na posadowienie budynku niezgodnie z przepisami techniczno - budowlanymi, podnosząc, że zabudowa w granicy nie została dopuszczona obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz narusza przepisy przeciwpożarowe. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organ zasadnie wznowił postępowanie i niewadliwie uznał, że H. i A. P., jako strony bez własnej winy nie brali czynnego udziału w prowadzonym przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego [...] postępowaniu administracyjnym w sprawie budynku warsztatowego z częścią gospodarczo - socjalną zrealizowanego na działce nr ew. [...] w L. W toku wznowionego postępowania organ dokonał ponownie sprawdzenia zgodności inwestycji - budynku warsztatowego z częścią gospodarczo - socjalną z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi L. część "[...]", zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy I. Nr [...] i ustalił, że obowiązujący dla tego terenu plan nie zawiera regulacji dotyczących lokalizacji budynków w granicy, odsyłając tym samym do przepisów powszechnie obowiązujących. Po dokonanej analizie zasadnie uznał, że usytuowanie budynku nie narusza ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego (co potwierdza zaświadczenie Urzędu Gminy I. z dnia [...] lutego 2012 r.), gdyż działka nr [...] przy ul. M. w L. jest oznaczona w planie symbolem [...] z przeznaczeniem pod działalność handlowo - usługową z rzemiosłem usługowym nieuciążliwym dla otoczenia lub którego uciążliwość nie wykracza poza granice działki. Prawidłowo również ocenił, że planowana przez inwestora działalność na działce nr ew. [...], tj. naprawa elementów elektrycznych oraz systemów klimatyzacji w pojazdach i elektromechanika spełnia wymogi planu. Zdaniem Sądu, należy również zgodzić się z organami administracyjnymi, w zakresie oceny dotyczącej zgodności inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym z § 12 ust. 3 w zw. z § 13, 60 i 271 - 273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ prawidłowo wskazał, że przepisy rozporządzenia dopuszczają sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Szerokość działki inwestora jest mniejsza niż 16 metrów, co wynika z projektu zagospodarowania działki. Ponadto organ wskazał, że projekt budynku warsztatowego z częścią gospodarczo-socjalną jest zgodny z obowiązującymi przepisami, został sporządzony przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach i pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. higieniczno-sanitarnych. Budynek zaliczony został do klasy odporności ogniowej PM i klasie odporności pożarowej D. W projekcie przewidziano wykonanie tzw. muru ogniowego w ścianie granicznej - ściana zewnętrzna. Także kwestia uciążliwości prowadzonej działalności nie ma wpływu na wynik prowadzonego postępowania, ocena uciążliwości, ewentualnego zakłócania korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę może być oceniona na drodze powództwa cywilnego przed sądem powszechnym (art. 144 Kodeksu cywilnego). Ocenę tę Sąd orzekający w pełni podziela aprobując stanowisko organu, że prawo do zagospodarowania nieruchomości i korzystania z niej zgodnie z jej społeczno - gospodarczym przeznaczeniem należy do właściciela i wynika zarówno z art. 64 Konstytucji RP, jak i z przepisów Kodeksu cywilnego (art. 140 Kodeksu cywilnego). Niewyrażanie zgody przez właściciela sąsiedniej nieruchomości na legalizację inwestycji nie jest wystarczającym powodem do innej oceny zagadnienia, tym bardziej, że budynek nie narusza przepisów techniczno-budowlanych oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy zgodzić się z [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego, że wadliwość procesowa polegająca na braku zapewnienia wszystkim stronom postępowania przed organem I instancji czynnego udziału nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie przepisu art. 49 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 Prawa budowlanego, a wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie istnieją podstawy do wydania rozstrzygnięcia o innej treści niż dotychczasowa decyzja z dnia [...] maja 2012 r. Z tych też przyczyn Sąd uznał, iż postępowanie dowodowe (w zakresie koniecznym dla wyjaśnienia kwestii wystąpienia przesłanek wznowieniowych oraz co do rozstrzygnięcia sprawy) zostało przeprowadzone prawidłowo. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wyczerpującą argumentację podjętego rozstrzygnięcia, rozważenia objęły analizę okoliczności sprawy przez pryzmat mających zastosowanie przepisów prawa. Mając na uwadze, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.