VII SA/Wa 739/06

WyrokWSA w Warszawie2006-10-12

Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Mariola Kowalska, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozwolenie na budowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, wydane na podstawie zgody poprzedniego właściciela działki, przez którą miała przebiegać inwestycja, a nie zgody nowego właściciela, jest decyzją dotkniętą rażącym naruszeniem prawa, skutkującym stwierdzeniem jej nieważności?
Ratio decidendi
Pozwolenie na budowę wydane bez wykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym uzyskania zgody aktualnego właściciela, stanowi rażące naruszenie prawa. W takiej sytuacji organ administracji publicznej powinien stwierdzić nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994 r.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z 2002 r., udzielającej pozwolenia na budowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności, uznając, że inwestor posiadał zgodę poprzedniego właściciela działki, przez którą miała przebiegać inwestycja. GINB uchylił decyzję Wojewody w części odmawiającej stwierdzenia nieważności i stwierdził nieważność decyzji Wójta Gminy, uznając, że inwestor nie posiadał skutecznego prawa do dysponowania działką na cele budowlane, gdyż nie uzyskał zgody nowego właściciela.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę inwestora M. P.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę skargę oddala VII SA/Wa 739/06 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...] po wszczęciu na wniosek I. Z. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2002r, udzielającej M. P. pozwolenia na budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej pod obsługę działek budowlanych oznaczonych nr geodezyjnym [...] w [...] gm. [...], decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r znak: [...] na podstawie art. 158 § 1 k.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Zdaniem Wojewody [...], kontrolowana decyzja nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W szczególności nie jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa w postaci braku wykazania przez inwestora prawa do dysponowania na cele budowlane działką nr ew [...] przez która przebiega fragment sieci. Organ ustalił, iż w dacie wydania pozwolenia na budowę tj. w dniu [...] listopada 2002r, właścicielem działki nr ew. [...] był J. W., który brał udział w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę i któremu doręczono odpis decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ ustalił również, iż inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył pisemną zgodę J. W. na przebieg projektowanych sieci przez działkę Nr [...]. Z chwilą wprowadzonych zmian w rejestrze ewidencji gruntów w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej co nastąpiło w dniu [...] listopada 2002r, a więc już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, ujawniony został fakt nabycia przez skarżącego I. Z. własności działki nr ew. [...] .Organ stwierdził również, iż nowy " nabywca nieruchomości przejmuje na siebie prawo korzyści i obowiązek ponoszenia ciężarów związanych z tym nabyciem". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania I. Z., decyzją z dnia [...] lutego 2006r na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w części odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2002r, udzielającej M. P. pozwolenia na budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez teren działki nr [...] w [...] gm. [...] i w tym zakresie stwierdził nieważność w/w decyzji, natomiast w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ustalił, iż z załączonej do wniosku o pozwolenie na budowę kopii uzgodnienia z J. W. nie wynika kiedy została wyrażona zgoda na przebieg inwestycji przez działkę nr [...]. Zgoda taka w opinii organu, należy do czynności przekraczających zarząd nieruchomością wspólną dlatego zadysponowanie na cele budowlane nieruchomością stanowiącą współwłasność ustawową małżeńską J. i J. W. wymagało zgody obojga małżonków. Ponadto, organ stwierdził , iż z aktu notarialnego z dnia [...] listopada 2002r rep. A nr [...] wynika, że I. Z. kupił od małżonków J. i J. W. działkę nr [...]. Zatem, inwestor powinien od nowego właściciela działki uzyskać zgodę na przebieg inwestycji przez działkę nr [...], czego nie uczynił. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, inwestor ubiegając się o pozwolenie na budowę nie posiadał skutecznego prawa do dysponowania sporną działką nr ew. [...] na cele budowlane co stanowi rażące naruszenie art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor M. P. W skardze podniósł, iż spełnił "wszystkie wymogi i formalności dotyczące uzyskania pozwolenia na budowę włącznie ze zgodami właścicieli gruntów, przez które "uzbrojenie" miało przebiegać". Skarżący podniósł, iż właściciel działki nr [...] p. W. udzielił zgody na przebieg inwestycji przez jego działkę i uczynił to pół roku wcześniej przed sprzedażą działki p. Z. Ponadto, skarżący twierdzi, iż w zaskarżonej decyzji nie znalazł swojego nazwiska w związku z czym nie wie czy jest stroną postępowania i podnosi, iż nie mógł się zapoznać z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W przedmiotowej sprawie, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób prawidłowy uznał, iż kontrolowana decyzja obarczona jest wadą rażącego naruszenia art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994r co w konsekwencji skutkuje częściowym stwierdzeniem jej nieważności. Z art. 32 ust 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania badanej decyzji jednoznacznie wynika, iż jednym z podstawowych obowiązków inwestora ubiegającego się o wydanie pozwolenia na budowę, jest wykazanie prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W niniejszej sprawie z wypisu aktu notarialnego z dnia [...] listopada 2002r Repertorium A Nr [...] sporządzonego w Kancelarii Notarialnej Notariusz- [...], ul. [...] w [...] ( k- 9 akt administracyjnych ) wynika, iż nieruchomość stanowiąca działkę Nr [...], na której miała być usytuowana część przedmiotowej inwestycji stanowiła własność I. Z. Małżonkowie J. i J. W. sprzedali bowiem w dniu [...] listopada 2002r I. Z. prawo własności nie zabudowanej nieruchomości rolnej stanowiącej działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym [...]. Z akt sprawy wynika, iż złożony przez inwestora wniosek o pozwolenie na budowę z dnia [...] listopada 2002r, wpłynął do Urzędu Gminy w [...] w dniu [...] listopada 2002r. Zatem w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę właścicielem działki nr ew. [...] był I. Z. i inwestor od I. Z. winien uzyskać zgodę do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W sprawie bezspornym jest, iż inwestor taką zgodą nie dysponował, a do wniosku o pozwolenie na budowę załączył zgodę poprzedniego właściciela działki nr ew. [...] J. W. Z uzgodnienia przebiegu inwestycji (k-24 akt administracyjnych) zawierającego zgodę J. W. nie wynika kiedy taka zgoda została udzielona. Ponadto, nieruchomość nr ew. [...] stanowiła współwłasność małżeńską majątkową J. i J. W. dlatego do skutecznego rozporządzania nieruchomością wymagana była zgoda obojga małżonków. Okoliczności te jednak nie mają znaczenia dla oceny ustalenia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prawna skuteczność wyrażenia zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane uwarunkowana jest bowiem posiadaniem przez podmiot udzielający zgody własnego prawa do dysponowania nieruchomością i rozporządzania nią w takim zakresie po dniu [...] listopada 2002 r. W ocenie sądu, konieczność wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest jedną z podstawowych kwestii przy ocenie możliwości wydania pozwolenia na budowę, dlatego też uwzględnienie wniosku inwestora przez organ administracji publicznej, bez spełnienia wskazanego warunku, traktowane musi być jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa i winno skutkować stwierdzeniem nieważności takiego pozwolenia. Zdaniem sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie uznał, iż inwestor ubiegając się o pozwolenie na budowę nie posiadał skutecznego prawa do dysponowania sporną działką nr ew. [...] na cele budowlane co stanowi rażące naruszenie art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło