VII SA/Wa 74/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi T. i R. K. na decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. i R. K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., znak: [...], odmawiającej uchylenia,w trybie art. 151 § 1 pkt 1 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] marca 1998r,znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. T. i R. K. wnioskiem z dnia 5 marca 2007 r. wystąpili o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] maja1998 r. znak: [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] marca 1998 r., znak: [...] nakazująca T. i R. K. rozbiórkę wybudowanego niezgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę budynku letniskowego i bezodpływowego zbiornika na ścieki sanitarne, na działce nr ewid. [...] w miejscowości L. gmina S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzją ostateczną. Po rozpatrzeniu odwołania T. i R. K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2007 r., znak: [...], uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Decyzją z dnia [...] października 2007 r., znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi T. i R. K. na ww. decyzję -wyrokiem z dnia 27 maja 2008 r. wydanym w sprawie, sygn. akt: VII SA/Wa 323/08, uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. i wskazał m.in., że ustalenie przez organ tego, iż wniosek - przy zachowaniu wymaganego terminu - złożyła osoba do tego legitymowana oraz że dotyczy on decyzji ostatecznej i że podana została przyczyna wznowienia wymieniona w art. 145 k.p.a., obligowało organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Mając na uwadze ocenę wyrażoną w w/w wyroku z dnia 27 maja 2008 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., znak: [...], po ponownym rozpoznaniu wniosku T. i R. K. z dnia [...] marca 2007 r., wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r. Następnie zaś decyzją z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] odmówił, w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. jej uchylenia. Po rozpoznaniu wniesionego przez T. i R. K. odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. zapadła zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. W jej uzasadnieniu organ wskazał, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 i art. 145 a k.p.a. W wyniku przeprowadzenia tego postępowania organ wydaje jedną z decyzji wymienionych w art. 151 k.p.a. Organ wskazał, że T. i R. K. jako podstawę do wznowienia postępowania podali przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Zdaniem wnioskodawców taką okolicznością było niewłaściwe podanie symbolu z planu zagospodarowania przestrzennego gminy S. dla ich działki o nr [...], w opisie technicznym do zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w N. w dniu [...] listopada 1994 r. planu realizacyjnego. W ocenie T. i R. K. oznacza to, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana nie na ich działkę, a niewłaściwe oznaczenie symbolu w opisie technicznym stanowiło podstawę do uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę wybudowanego niezgodnie z pozwoleniem domku letniskowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż wskazana przez T. i R. K. okoliczność dotyczy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] listopada 1994 r., znak: [...], zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę, pozostaje zatem bez wpływu na treść decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] marca 1998 r., znak: [...], nakazującą rozbiórkę oraz nie jest ona istotną dla sprawy nową okolicznością faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji, nie znaną organowi, który wydał decyzję.. Mylne określenie w opisie planu realizacyjnego zagospodarowania działki, na której zostały zlokalizowane określone obiekty (których rozbiórkę następnie nakazano), symbolu przypisanego dla tego terenu w planie zagospodarowania przestrzennego gminy, nie ma wpływu na kwestię budowy obiektów w sposób niezgodny z wydanym pozwoleniem na budowę. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu stwierdzenia T. i R. K., iż w ich ocenie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r. "winna być rozpatrywana w trybie stwierdzenia jej nieważności", organ zauważył, iż żądanie to wykracza poza zakres przedmiotowy niniejszego postępowania i w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionego rozstrzygnięcia wnioskodawca powinien wnieść odrębny wniosek. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. złożyli T. i R. K. wnosząc o jej uchylenie. Uzasadniając skargę wskazali, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając zaskarżoną decyzję pominął całkowicie inną decyzję dotyczącą tej samej sprawy tj. decyzję z dnia [...] maja 2008 r. znak [...], którą uchylona została decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. znak.[...] i stwierdzona została nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] listopada 1994 r. znak.[...] udzielającej pozwolenia na budowę spornej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga T. i R. K. nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej ppsa). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem wyżej określonej kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., znak: [...], którą odmówiono uchylenia, w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] marca 1998 r., znak: [...] nakazującą T. i R. K. rozbiórkę wybudowane niezgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę budynku letniskowego i bezodpływowego zbiornika na ścieki sanitarne, na działce nr ewid. [...] w miejscowości L. gmina S. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania, w którym można dochodzić wyeliminowania z obiegu prawnego ostatecznej decyzji. Jest to postępowanie szczególne, stanowiące odstępstwo od zasady stabilności decyzji administracyjnych, a jego granica wyznaczona jest zakresem sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Celem postępowania wznowieniowego jest ustalenie, czy postępowanie kontrolowane w tym nadzwyczajnym trybie było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych jego wadliwości. Konstrukcja wznowienia postępowania administracyjnego zasadza się na regule, iż samo wznowienie jest obligatoryjne, jeśli zaistniała którakolwiek z podstaw z art. 145 § 1 k.p.a. Dopiero po przeprowadzeniu wstępnego zbadania dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną i wydaniu odpowiedniego postanowienia wszczynającego to nadzwyczajne postępowanie możliwe jest właściwe merytoryczne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Postępowanie to może, stosownie do treści art. 151 k.p.a. zakończyć się wydaniem decyzji, w której organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. lub art. 145a k.p.a. albo uchyla decyzję dotychczasową na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. lub art. 145a k.p.a. i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Organ może również w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 k.p.a. ograniczyć się do stwierdzenia wydania kontrolowanej w tym trybie decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu, których odmówił uchylenia tej decyzji (art. 151 § 2 k.p.a.). Wskazać należy, iż Kodeks postępowania administracyjnego w art. 145 § 1 wylicza wyczerpująco podstawy wznowienia postępowania. Nie jest więc wobec nich dopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej (zob. np. wyrok NSA w Warszawie z dnia 8 lutego 2008 r. I OSK 64/07, LEX nr 453365). Zgodnie z § 1 pkt 5 przywołanego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Przy czym "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 czerwca 2007 r. V SA/Wa 1027/06, LEX nr 352225, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 października 2007 r., LEX nr 399169). W przedmiotowej sprawie T. i R. K. wnioskiem z dnia [...] marca 2007 r. wystąpili o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r. znak: [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] marca 1998 r., znak: [...] nakazująca T. i R. K. rozbiórkę. Jako podstawę do wznowienia postępowania podali przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Zdaniem wnioskodawców taką okolicznością było niewłaściwe podanie symbolu z planu zagospodarowania przestrzennego gminy S. dla ich działki o nr [...], w opisie technicznym do zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w N. w dniu [...] listopada 1994 r. planu realizacyjnego. W ocenie T. i R. K. oznacza to, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana nie na ich działkę, a niewłaściwe oznaczenie symbolu w opisie technicznym stanowiło podstawę do uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę wybudowanego niezgodnie z pozwoleniem domku letniskowego. Wskazać należy, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadniając swe rozstrzygnięcie z dnia [...] listopada 2008 r. zasadnie podniósł, iż wskazana przez T. i R. K. okoliczność wznowienia postępowania dotyczy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] listopada 1994 r., znak: [...], zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę budynku letniskowego wg projektu typowego [...], bezodpływowego szczelnego zbiornika na ścieki sanitarne i własne ujęcie wody - studni w L. na działce nr ewid. [...]. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania dotyczył decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję nakazującą wykonanie rozbiórki budynku letniskowego oraz bezodpływowego szczelnego zbiornika na ścieki sanitarne. Okoliczność ta - jak trafnie zauważył organ - pozostaje bez wpływu na treść decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., i nie jest ona istotną dla sprawy nową okolicznością faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji, nie znaną organowi, który wydał decyzję. Mylne określenie w opisie planu realizacyjnego zagospodarowania działki, na której zostały zlokalizowane określone obiekty (których rozbiórkę następnie nakazano), symbolu przypisanego dla tego terenu w planie zagospodarowania przestrzennego gminy, nie ma wpływu na kwestię budowy obiektów w sposób niezgodny z wydanym pozwoleniem na budowę. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że zarówno decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., jak i poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., którą odmówiono uchylenia, w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., znak: [...] z uwagi na brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa lub art. 145a kpa, wydane zostały zgodnie z prawem. Dodatkowo Sąd wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 146. § 1 k.p.a. uchylenie decyzji - nawet, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. - nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 k.p.a. oraz w art. 145a k.p.a., jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł w trybie przepisu art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 z późn. zm.) jak w wyroku.