VII SA/Wa 74/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budynku postanawia: odmówić W. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia października 2009r. Nr. W dniu 9 grudnia 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. J. H. wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. Nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podniesiono, iż z uwagi na problemy zdrowotne pełnomocnika skarżącej (silna grypa) skarga nie została sporządzona i wniesiona w terminie. Pełnomocnik skarżącej – r. pr. J. H. wskazała także, że nie była w stanie zlecić przygotowania i wniesienia skargi w niniejszej sprawie innej osobie, gdyż dwaj pracownicy kancelarii byli nieobecni w pracy z usprawiedliwionych przyczyn. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony. Zdaniem Sądu, we wniosku nie przedstawiono faktów, które uprawdopodobniłyby okoliczności warunkujące przywrócenie terminu. Zły stan zdrowia pełnomocnika nie przesądza o braku winy. Niekoniecznie bowiem musi on wykluczać możność prawidłowego dokonania czynności procesowej i nadania pisma na poczcie przez inną upoważnioną osobę lub przez pracownika kancelarii. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2004r., OZ 809/04 choroba, nawet wymagająca leżenia, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników. Wskazać należy, iż w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik powinien zadbać o terminowe i rzetelne nadanie przesyłki pocztowej zawierającej skargę. Nawet gdy choroba uniemożliwiła mu osobiste złożenie odpisów skargi mógł zlecić tą czynność innej osobie i jako profesjonalista, winien dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana prawidłowo. Sąd nie dopatrzył się także okoliczności świadczących o podjęciu przez stronę jakichkolwiek działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Winę bowiem mogłaby wyłączyć sytuacja, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W żadnym razie o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych nie mogą stanowić zaniedbania pracowników czy też nieprawidłowa praca sekretariatu. Ponieważ skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, który powinien mieć świadomość wagi terminowego i zgodnego z wymogami dokonywania określonych czynności procesowych, to z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy orzekł o odmowie przywrócenia terminu w przedmiotowej sprawie.