VII SA/Wa 741/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2008 r. sprawy ze skargi K. A. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. R. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w [...] W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). W wyniku wniosku K. A. z dnia [...] listopada 2007r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie nieważnościowe odnośnie decyzji [...] WINB z dnia [...] stycznia 2005r. utrzymującej w mocy decyzję PINB w M. z dnia [...] listopada 2004r. nakazującą zainteresowanemu rozbiórkę wiatrołapu (tj. ścian osłonowych przyziemia wraz z konstrukcją więźby dachowej i pokryciem) usytuowanego na istniejących schodach betonowych do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] we wsi B. nr [...]. Po przeanalizowaniu akt sprawy GINB decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...] stycznia 2005r., bowiem kontrolowana decyzja nie zawierała wad kwalifikowanych z art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ nadzorczy podkreślił też w uzasadnieniu swojego stanowiska, że sporna inwestycja stanowiąca część użytkową budynku mieszkalnego, nie może być uznana za budynek gospodarczy służący do produkcji rolnej. Obiekt został wykonany w warunkach samowoli budowlanej, a inwestor nie przedłożył w wyznaczonym terminie dokumentacji warunkującej możliwość legalizacji tejże inwestycji, co uzasadniało zastosowanie art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. [...], GINB odmówił zainteresowanemu przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją. Powołując art. 58 § 1 i 2 kpa organ wskazał, iż konieczne jest kumulatywne spełnienie przesłanek z tego przepisu, aby można było termin przywrócić. Z wniosku wynika, że uchybienie nastąpiło w wyniku choroby wnioskodawcy i jego małżonki, o czym świadczy zaświadczenie lekarskie, jednakże – jak wskazał organ – nie został uprawdopodobniony brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminowi, gdyż przebywanie na zwolnieniu lekarskim nie wyklucza możliwości sporządzenia środka zaskarżenia. Nadto organ zwrócił też uwagę, że prośba o przywrócenie terminu, przyjmując datę zakończenia leczenia szpitalnego jako ustanie przeszkody, została nadana z uchybieniem terminu 7 dni na jej złożenie (art. 58 § 2 kpa). Skargę sądową na powyższe postanowienie wniósł K. A. podnosząc, że nie zgadza się z takim rozstrzygnięciem. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy przy wydawaniu decyzji administracyjnej organ nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie GINB z dnia [...] marca 2008r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GINB z dnia [...] stycznia 2008r. Organ w oparciu o art. 58 § 1 i 2 kpa stanowiący o przesłankach przywrócenia terminu, stwierdził że zainteresowany nie uprawdopodobnił, iż wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po upływie terminu było niezawinione. Pobyt na leczeniu uzdrowiskowym w okresie 25 stycznia 2008r. do dnia 14.02.2008r., przy skutecznym doręczeniu decyzji w dacie 30 stycznia 2008r., pozwalał organowi przyjąć, iż przyczyna uchybienia terminu ustała wraz z zakończeniem leczenia szpitalnego zainteresowanego tj. 15 lutego 2008r. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że zwolnienie lekarskie od 15 lutego 2008r. czyli po wyjściu ze szpitala, które posiada zainteresowany nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, bowiem nie wyklucza ono możliwości sporządzenia wniosku jak i sporządzenia środka zaskarżenia. Potwierdzić należy też, że ze zwolnień lekarskich zainteresowanego i jego żony nie wynikało zalecenie lekarskie leżenia w łóżku. Zainteresowany prośbę o przywrócenie terminu wysłał pocztą 26 lutego 2008r., a zatem została ona złożona z uchybieniem 7 – dniowego terminu do jej złożenia (art. 58 § 2 kpa), który to termin jest nieprzywracalny. Instytucja przywrócenia przez organ terminu dla dokonania czynności procesowych została uregulowana w art. 58 kpa. W myśl powołanego przepisu organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla których określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, że Kodeks wymaga uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Udowodnienie czyni istnienie pewnego faktu pewnym, natomiast uprawdopodobnienie jako środek zastępczy dowodu, winno jedynie dawać wiarygodność twierdzeniu o jakimś fakcie. Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że wniesienie odwołania po upływie terminu było przez niego niezawinione. Zwolnienie lekarskie, które posiadał skarżący, nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, gdyż nie wyklucza ono możliwości sporządzenia odwołania. Wobec nie spełnienia przesłanek z art. 58 § 1 i 2 kpa organ zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy skarga jako bezpodstawna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).