VII SA/Wa 745/06

WyrokWSA w Warszawie2006-09-20

Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Bożena Więch – Baranowska, Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, rozpatrując wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, rozpatrując wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu administracyjnego, zgodnie z art. 153 PPSA. W przypadku, gdy sąd administracyjny uchylił decyzję organu odwoławczego, wskazując na konieczność wyjaśnienia kwestii związanych z ochroną zabytków, organ ten jest zobowiązany do wykonania tych wytycznych przed ponownym wydaniem decyzji. Związanie wyrokiem sądu wyklucza ponowną, szczegółową analizę zarzutów merytorycznych, które zostały już ocenione przez sąd.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał skargę W. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Sprawa dotyczyła pozwolenia na remont i adaptację lokalu mieszkalnego, które zostało udzielone pomimo braku pozwolenia na budowę. Wcześniejsze decyzje były przedmiotem kontroli NSA, który uchylił decyzję organu odwoławczego z powodu niewyjaśnienia kwestii ochrony zabytków. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ odwoławczy i utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności, który został odrzucony. Skarżąca zarzucała rażące naruszenie prawa, w tym obniżenie wysokości korytarza.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lipca 1999 r. na podstawie art. 51 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane udzielił A. M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych obejmujących remont i adaptację lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku na działce nr [...] przy ul. L. w Ł. oraz wzmocnienie stropu piwnicznego przez wykonanie pod sufitem wspólnego pomieszczenia piwnicznego – zabezpieczenia w postaci belek stalowych w sposób opisany w opinii technicznej z dnia [...] lutego 1998 r. W motywach tej decyzji organ stwierdził, że A. M. przystąpiła do remontu i modernizacji lokalu mieszkalnego położonego w budynku mieszkalnym przy ulicy L. w Ł., bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę. W takiej sytuacji organ I instancji wstrzymał roboty budowlane i zobowiązał inwestora do przedłożenia określonych dokumentów w celu uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Ze znajdującego się w aktach sprawy orzeczenia technicznego z dnia [...].10.1996 r. opracowanego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane jednoznacznie wynika, że nowe elementy konstrukcyjne wykonane zostały prawidłowo, zgodnie z normami i sztuką budowlaną. Podczas wykonywani robót, jak również po ich wykonaniu konstrukcja budynku nie została naruszona. Stwierdzono, że budynek nadaje się do eksploatacji i możliwe jest dokończenie adaptacji poddasza. Zalecenia konstrukcyjne orzeczenia przewidywały wykonanie podparcia stropu nad piwnicą. Zaproponowany sposób podparcia stropu zakwestionowała W. L. i nie wyraziła zgody na jego wykonanie i w związku z tym zachodziła przeszkoda do wydania pozwolenia na wznowienie robót, gdyż pomieszczenie piwnicy, w którym należało wykonać podparcie stanowi współwłasność m.in. W. L.. W celu usunięcia tej przeszkody A. M. wystąpiła z wnioskiem do Sądu Rejonowego w Ł. o upoważnienie jej do wykonania powyższej czynności. Sąd Rejonowy w Ł. postanowieniem z dnia [...] lipca 1998 r., sygn. akt [...] upoważnił A. M. do wykonania w budynku przy ul. L., wzmocnienia stropu piwnicznego przez wykonanie pod sufitem wspólnego Sygn. akt VII SA/Wa 745/06 pomieszczenia piwnicznego zabezpieczenia w postaci belek stalowych, w sposób określony w pkt 8.2 opinii technicznej biegłego sądowego E. S. z dnia [...].02.1998 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną dnia [...] września 1999 r. Na skutek skargi W. L. i F. R. w/w decyzja organu odwoławczego została uchylona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w R. wydanym dnia [...] grudnia 2000 r. w sprawie SA/Rz 1805/99. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia organ winien ustalić, czy obiekt którego dotyczą roboty budowlane jest wpisany do rejestru zabytków lub czy położony jest na terenie objętym ochroną zabytków, a jeżeli tak to winien ustalić czy inwestor dysponuje stosowną decyzją konserwatora zezwalającą na remont i adaptację obiektu. W dniu [...] kwietnia 2001 r., po ponownym rozpatrzeniu odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] lipca 1999 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w wykonaniu wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego uzyskał od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu [...].03.2001 r. informację, że budynek mieszkalny położony przy ulicy L. w Ł. nie jest wpisany do rejestru zabytków województwa [...] ani nie znajduje się na terenie objętym ochroną zabytków. W dniu [...] września 2005 r. W. L. i F. R. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 1999 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, zarzucając organom nie wykonanie wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego i błędne zakwalifikowanie wykonanych robót budowlanych jako remontu domu. Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] grudnia 2005 r. na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. Sygn. akt VII SA/Wa 745/06 W uzasadnieniu organ stwierdził, iż przy wydawaniu badanych decyzji nie zaszła żadna z wymienionych w przepisie art. 156 § 1 kpa przesłanek skutkująca koniecznością orzeczenia nieważności decyzji. W dniu [...] stycznia 2006 r. W. L. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że przy wydaniu kwestionowanych decyzji doszło do rażącego naruszenia prawa poprzez zezwolenie na obniżenie wysokości korytarza po zabezpieczeniu ściany przez zamontowanie belek stalowych pod jego sufitem, oraz zezwolenie na nadmierne obciążenie konstrukcji całego budynku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. W uzasadnieniu organ podniósł, że w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej organ administracji publicznej rozstrzyga wyłącznie co do zaistnienia przesłanek zawartych w art. 156 § 1 kpa i nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie dokonano prawidłowej oceny stanu faktycznego, tj. stwierdzono wykonanie przez inwestorkę nałożonych na nią decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w R. z dnia [...].08.1996 r. obowiązków i wykonano obowiązek wynikający z art. 51 ust. 1a ustawy Prawo budowlane. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła W. L. podnosząc, iż kwestionowanie decyzje zostały podjęte z rażącym naruszeniem § 44 rozporządzenia z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ po zamontowaniu belek zabezpieczających strop wysokość wspólnego korytarza będzie wynosić 1,75m. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) 2006 r. na podstawie art. 138 Psądy administracyjne Sygn. akt VII SA/Wa 745/06 kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiDz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga w niniejszej sprawie nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana na podstawie art. 127 § 3 kpa w dniu 7 lutego 2006 r., utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2005 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001 r. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, prowadzone na podstawie art. 156 § 1 kpa, jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem, w odróżnieniu od postępowania głównego (rozpoznawczego) nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji, z jednego tylko punktu widzenia, tj. tego czy decyzja ta jest dotknięta jedną z kwalifikowanych wad wskazanych w przepisie art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Organ prawidłowo więc uznał, że kontrolowane decyzje nie są dotknięte żadną ze wskazanych w w/w przepisie wadą. W rozpoznawanej sprawie decyzja organu I instancji z dnia [...] lipca 1999 r. została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który zobowiązał właściwy organ do wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w przypadku stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy. Przepis powyższy ma charakter związany co oznacza, że po stwierdzeniu wykonania przez inwestora wszystkich nałożonych obowiązków organ nie mógł odmówić zezwolenia na wznowienie robót. Należy podkreślić, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zezwalająca na wznowienie robót i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego z dnia [...] lipca 1999 r. była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Sygn. akt VII SA/Wa 745/06 Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w R., który wyrokiem z dnia 8 grudnia 2000 r. uchylił decyzję organu II instancji, ponieważ nie wyjaśniono, czy dla prowadzenia robót konieczna jest zgoda odpowiedniego organu ochrony zabytków. W uzasadnieniu wydanego wyroku Sąd ocenił zarzuty podnoszone przez skarżącą, uznając je za bezzasadne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedłożone przez inwestorkę A. M. postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] lipca 1998 r. ([...]) udziela jej upoważnienia do wykonania w budynku będącym współwłasnością skarżącej wzmocnienia stropu piwnicznego przez wykonanie pod sufitem wspólnego pomieszczenia piwnicznego zabezpieczenia w postaci belek stalowych w sposób opisany w opinii technicznej z dnia [...] lutego 1998 r. Wskazane postanowienie nie tylko – zdaniem Sądu – usuwa sprzeciw pozostałych współwłaścicieli, ale równocześnie przesądza celowość i sposób wykonania wzmocnienia stropu i jest dla organów wiążące. Również jako bezzasadny uznał Naczelny Sąd Administracyjny zarzut skarżącej (powtórzony w skardze w niniejszej sprawie) dotyczący zmniejszenia wysokości pomieszczenia piwnicznego zwanego przez skarżącą korytarzem. Skutki kasacyjnego wyroku Sądu były takie, że nastąpił powrót do sytuacji sprzed wydania decyzji przez organ, który został zobligowany do rozpatrzenia stanowiska wyrażonego przez Sąd w uzasadnieniu wyroku. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna, o jakiej mowa w powołanym wyżej przepisie, dotyczyła braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu organu odwoławczego, czy dla podjęcia decyzji w przedmiocie wznowienia robót budowlanych koniecznym było z uwagi na usytuowanie budynku zgody właściwego organu ochrony zabytków i te wytyczne zostały przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wykonane przed wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2001 r. Z tych wszystkich względów, biorąc pod uwagę fakt, iż związanie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyklucza szczegółową analizę zarzutu Sygn. akt VII SA/Wa 745/06 merytorycznego zgłoszonego w skardze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło