VII SA/Wa 746/05

WyrokWSA w Warszawie2005-09-01

Skład orzekający: Bogusław Moraczewski, Leszek Kamiński, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo rozpoznał wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, pomijając zarzuty dotyczące niezgodności projektu technicznego z przepisami dotyczącymi warunków technicznych dróg publicznych i ich usytuowania, w tym kwestie odległości od budynków, parametrów zjazdów i wjazdów oraz zabezpieczenia przed hałasem i drganiami?
Ratio decidendi
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego naruszył zasady postępowania administracyjnego, w tym obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także wymóg wyczerpującego uzasadnienia decyzji. Organ nie ustosunkował się do kluczowych zarzutów skarżącego dotyczących niezgodności projektu technicznego z przepisami dotyczącymi warunków technicznych dróg publicznych i ich usytuowania, co uniemożliwiło prawidłową kontrolę sądową zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący T. G. – Piekarnia "A." złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę obwodnicy miasta Ż., zarzucając niezgodność projektu technicznego z przepisami dotyczącymi warunków technicznych dróg publicznych, w tym zachowania odległości od budynków, parametrów zjazdów oraz braku zabezpieczeń przed hałasem i drganiami. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności, nie ustosunkowując się do większości zarzutów skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia, i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2005 r. sprawy ze skargi T. G. – Piekarnia "A." na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego T. G. – Piekarnia "A." kwotę 500 zł. (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2004r., znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku T. G. z dnia [..] listopada 2004 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2004r., znak: [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż odrębną decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany dla inwestycji p.n. "obwodnica miasta Ż., w ciągu drogi krajowej nr [..], od km 0 + 000,00 do km 4 + 931,60" na terenie działek wyszczególnionych w decyzji. Wnioskiem z dnia 11 lipca 2003 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Z. wystąpiła o wydanie decyzji pozwolenia na budowę obwodnicy miasta Ż. w ciągu drogi krajowej nr [...], etap III od km 3 + 450,00 do km 4 + 931,60. Decyzją z dnia [..] października 2003 r., nr [...] Wojewoda [...] udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Z., pozwolenia na budowę inwestycji: budowa obwodnicy m. Ż. w ciągu drogi krajowej nr [..], etap III od km 3 + 450,00 do km 4 + 931,60, na działkach o numerach ewidencyjnych gruntów: obręb 2 – miasto Ż.: [...]obręb gmina Ż. m. B. [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, jak również wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W rozpoznawanej sprawie inwestor złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego obwodnicy miasta Ż.w ciągu drogi krajowej nr [..] od km 0 + 000,00 do km 4 + 931,60 i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę obwodnicy miasta Ż. w ciągu drogi krajowej nr [..] etap II (...), w terminie ważności decyzji Burmistrza Miasta Ż. z dnia [..] grudnia 2000 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji w trzech etapach, ze zmianami z dnia [...] września 2001 r. oraz z dnia [...] września 2002 r. Wykazał się prawem do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Ponadto zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r., w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji, został opracowany "raport oddziaływania na środowisko budowy obwodnicy miasta Ż. w ciągu drogi krajowej nr [..]." Nadto Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ż. decyzją z dnia [...] marca 2002 r. uzgodnił pozytywnie projekt budowlany obwodnicy w zakresie higieny środowiska oraz wymagań higienicznych i zdrowotnych. Właściwy organ, zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wobec faktu spełnienia przez inwestora wszystkich wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ustosunkowując się do zarzutu, iż skarżący nie brał udziału, bez własnej winy w postępowaniu organ nadzoru podniósł, iż fakt ten może stanowić jedynie przesłankę wznowienia postępowania, nie stanowi jednak przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji. Nie jest bowiem dopuszczalne przyjęcie, że którakolwiek z podstaw wznowienia postępowania mogłaby zarazem stanowić jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji. Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] grudnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] listopada 2004 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy polegający na naruszeniu art. 75 § 1 kpa i art. 78 § 1 kpa, przez nieustosunkowanie się do wniosku strony, zawartego w piśmie z dnia 30 sierpnia 2004 r. o przeprowadzenie oględzin w terenie, jak również o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych, na okoliczność niezgodności projektu technicznego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją Wojewody [...] z prawem budowlanym i innymi przepisami. Zarzucił, iż bez własnej winy nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu, co uniemożliwiło mu podejmowanie czynności procesowych w celu obrony naruszonych interesów prawnych. Ponadto wskazał, iż projekt techniczny zatwierdzony przedmiotową decyzją Wojewody [...] w części dotyczącej obwodnicy przy ul. N. i K. w Ż., z uwagi na zlokalizowaną na działce skarżącego piekarnię i dom mieszkalny, jest niezgodny z bezwzględnie obowiązującymi przepisami określonymi w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie z dnia 1 stycznia 1998 r. Niezgodność, zdaniem skarżącego, dotyczy w szczególności: - niezachowania wymaganych przepisami odległości drogi publicznej od budynków mieszkalnych i zakładów produkcyjnych; - zaprojektowane zjazdy i wjazdy do posesji skarżącego nie spełniają wymogów technicznych określonych w przepisach oraz nie gwarantują bezkolizyjnego i funkcjonalnego dojazdu i wyjazdu; - promienie łuków zjazdu i wjazdu nie mieszczą się w granicach dopuszczalnych przez bezwzględnie obowiązujące przepisy; - projekt techniczny nie spełnia podstawowych wymagań dotyczących zabezpieczenia obiektu produkcyjnego, jakim jest piekarnia w środki ochrony przed hałasem, drganiami i zakurzeniem, co skutkować może jej zamknięciem, z uwagi na niespełnienie wymogów w tym zakresie obowiązujących w Unii Europejskiej dla tego typu działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga T. G. – Piekarnia "A." zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził przedmiotowe postępowanie nieważnościowe z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Nadto nie uzasadnił swojego stanowiska zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 kpa. Nie jest więc możliwa prawidłowa sądowa kontrola zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżący we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] zarzucił, że projekt techniczny w części "dotyczącej obwodnicy przy ul. N. i K. w Ż. z uwagi na zlokalizowaną na mojej działce nr [...] piekarnię i dom mieszkalny jest niezgodny z bezwzględnie obowiązującymi przepisami określonymi w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (...)." Według skarżącego nie zostały zachowane wymagane przepisami odległości drogi publicznej od budynków mieszkalnych i zakładów produkcyjnych, zaprojektowane zjazdy i wjazdy do jego posesji "nie spełniają wymogów technicznych (...) oraz nie gwarantują bezkolizyjnego i funkcjonalnego dojazdu i wyjazdu do piekarni samochodów ciężarowych z mąką," wadliwe są promienie łuków zjazdu i wjazdu, a nadto brak jest właściwego zabezpieczenia piekarni przed hałasem, drganiami i kurzem. Takie same zarzuty skarżący wskazał we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] grudnia 2004 r. W poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2004r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył się tylko do zajęcia stanowiska w kwestii spełnienia przez inwestora wymagań w zakresie ochrony środowiska. Natomiast główne zarzuty dotyczące zjazdów i wyjazdów, łuków, zachowania odległości i braku bezpieczeństwa ruchu samochodów ciężarowych skwitował lakonicznym stwierdzeniem, że "argumenty dotyczące niezgodności projektu z obowiązującymi przepisami (...), należy uznać za bezzasadne," a w zaskarżonej decyzji zarzuty te całkowicie pominął. Naruszył tym samym w sposób oczywisty art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 w zw. z art. 80 kpa. Z zaskarżonej decyzji nie wynika, jaki charakter mają zjazdy (wjazdy) z obwodnicy i ul. N. na teren posesji skarżącego, tzn. czy są to zjazdy publiczne, czy też zjazdy indywidualne oraz czy spełniają one wymogi określone w § 78 i 79 oraz w innych przepisach rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430). Z § 77 tego rozporządzenia wyraźnie wynika, że "Zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych." Z faktu, że projekt budowlany został zatwierdzony odrębną decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. nie wynika, że kwestie te nie podlegają badaniu w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Przeciwne twierdzenie prowadziłoby do zgody na realizację rozwiązań projektowych sprzecznych z przepisami technicznymi, jeżeli nie dostrzeżono tego w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego. Sprawa zjazdów i wjazdów na teren piekarni skarżącego była wielokrotnie uzgadniana. Z pism znajdujących się w aktach sprawy zdaje się wynikać, że skarżący uzyskał "publiczne zapewnienie," że nie będzie miał problemów z zapewnieniem bezpiecznego i odpowiedniego dojazdu do piekarni samochodów ciężarowych. Dowodem tego może być fakt, iż Burmistrz Miasta Ż. pismem z dnia [...] marca 2004 r. skierowanym do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Z. zwrócił się o "dokonanie stosownej korekty w projekcie budowlanym i wykonanie bezkolizyjnej obsługi piekarni." Działania te podyktowane były wnioskami skarżącego przedstawionymi podczas wizji lokalnej, jak również wyjaśnieniami przedstawiciela inwestora złożonymi w trakcie przedmiotowej wizji, iż "w projekcie budowlanym została zapewniona obsługa obiektu przez samochody osobowe." Należy wskazać, iż wyjaśnienia te były w sprzeczności z oświadczeniem projektanta, zawartym w piśmie z dnia 21 sierpnia 2001 r., iż "przyjęte w projekcie budowy obwodnicy Ż. rozwiązania projektowe dotyczące (...) obiektu zapewniają jego właściwą obsługę komunikacyjną (również przez samochody ciężarowe)." Ponadto Burmistrz Miasta Ż. w piśmie z dnia 31 marca 2004 r., skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. wskazał, iż "w obecnym kształcie dojazd do opisanej nieruchomości – ze względu na dużą różnicę poziomów terenu uniemożliwia bezpieczny ruch kołowy zwłaszcza w okresie zimowym, a ponadto – ze względu na swoje parametry – umożliwia ruch jedynie pojazdów osobowych. Przyjąć zatem należy, że dojazd i wyjazd z terenu piekarni nie spełniają wcześniej ustalonych zapewnień." Organ nadzoru wiedział więc co jest istotą niniejszej sprawy, a mimo to uchylił się od zajęcia stanowiska wykazując ignorancję wobec podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło