VII SA/Wa 746/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie: sędzia WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.), asesor WSA Wojciech Białogłowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 października 2025 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uczelni [...] w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania stypendium I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komisji Stypendialnej Uczelni [...] z siedzibą w W. z [...] nr [...]; II. zasądza od Rektora Uczelni [...] z siedzibą w W. na rzecz J. P. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2025 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna Uczelni [...] w W [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P. (dalej: skarżący), utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej Uczelni [...] w W [...] z [...] grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 9 ust. 9 regulaminu ustalania wysokości i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uczelni [...] , o treści: Student ubiegający się o świadczenie określone niniejszym regulamin jest odpowiedzialny za skompletowanie dokumentów stanowiących podstawę do rozpatrzenia wniosku i jego terminowe dostarczenie. W przypadku złożenia niekompletnego wniosku, Student wzywany jest do usunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Odwoławcza Komisja Stypendialna ponownie wezwała skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w dniu 14 stycznia 2025 r., których ostatecznie nie uzupełniono. J. P. wniósł skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z [...] stycznia 2025 r., zarzucając naruszenie: 1) § 9 ust. 9 i § 13 ust. 1 Regulaminu przyznania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uczelni [...] stanowiącego załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 7/10/2024 Rektora Uczelni [...] z dnia 24 października 2024 r. w związku z art. 86 i 95 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r., poz. 478 ze zm.) polegające na żądaniu od skarżącego przedłożenia dokumentu w postacie dyplomu studiów magisterskich, pomimo tego, że taki dokument nie był wymagany; 2) Art. 107 § 1 pkt 4 i art. 6 K.p.a. w związku z § 27 Regulaminu poprzez niewskazanie podstawy prawnej w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji poprzedzającej. ' Skarżący wniósł 28 listopada 2024 r. wniosek wraz z dokumentami wymienionymi w § 13 ust. 1 Regulaminu. W związku z czym żądanie uzupełnienia wniosku o dodatkowe dokumenty, które nie były wymagane przez regulamin było całkowicie nieuzasadnione. Ponadto decyzje obu instancji nie zawierają podstawy prawnej. Podnosząc takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komisji Stypendialnej Uczelni [...] w W [...] z [...] grudnia 2024 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.), dalej "ustawa o szkolnictwie wyższym" student może ubiegać się o stypendium dla osób niepełnosprawnych. Przyznanie stypendium dla osób niepełnosprawnych, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej (art. 86 ust. 2 ustawy). W myśl art. 93 ust. 4 ustawy o szkolnictwie wyższym, łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Stosownie do art. 93 ust. 7 ustawy o szkolnictwie wyższym, w przypadku gdy niepełnosprawność powstała w trakcie studiów lub po uzyskaniu tytułu zawodowego, stypendium dla osób niepełnosprawnych, przysługuje przez dodatkowy okres 12 semestrów. Przepisy ust. 4 i 6 stosuje się odpowiednio. Natomiast stosownie do art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Do innych wymagań, o których mowa w tym przepisie należy zaliczyć określenie żądania (art. 63 § 2 K.p.a.), podpis strony (art. 63 § 3 K.p.a.), dołączenie pełnomocnictwa, jeżeli strona działa przez pełnomocnika (art. 33 § 3 K.p.a.), a także wymagania przewidziane w przepisach szczególnych. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, załączając do wniosku orzeczenie z 12 kwietnia 2024 r. o stopniu niepełnosprawności. Pismem z 5 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez dostarczenie dyplomu studiów magisterskich w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, informując jednocześnie,, że nieusunięcie tych braków w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Decyzją z [...] grudnia 2024 r. Uczelniana Komisja Stypendialna nie przyznała skarżącemu stypendium, wskazując że nie spełnił wymogów formalnych zgodnie z Regulaminem przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uczelni [...] (niedostarczenie w terminie brakujących dokumentów). Skarżący wniósł odwołanie od decyzji z [...] grudnia 2024 r. W dniu 14 stycznia 2025 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Decyzją z [...] stycznia 2025 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna utrzymała w mocy decyzję Uczelnianej Komisji Stypendialnej z [...] grudnia 2024 r. z uwagi na nieusunięcia braków formalnych wniosku. W ocenie Sądu, po pierwsze już samo wezwanie do uzupełnienia braków zostało sformułowane nieprawidłowo. Ustawodawca nie określił elementów wniosku o przyznanie stypendium dla osób niepełnosprawnych, które stanowiłyby warunki formalne wniosku w rozumieniu art. 64 § 2 K.p.a., a nie informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy, a w rezultacie wydania decyzji merytorycznej. Takich elementów nie określa także regulamin przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uczelni [...] , stanowiący załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 7/10/2024 Rektora Uczelni [...] z 24 października 2024 r. (dalej Regulamin). Stosowanie do § 13 ust. 1 Regulaminu o stypendium może ubiegać się student, który posiada ważny w chwili składania jeden z poniższych dokumentów: 1) orzeczenie o niepełnosprawności; 2) orzeczenie o stopniu niepełnosprawności; 3) orzeczenie o całkowitej niezdolności do prawny, niezdolności do samodzielnej egzystencji, częściowej niezdolności do prawny, których mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; 4) orzeczenia o zaliczeniu do grupy inwalidów i orzeczenie o stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy, o których mowa w art. 62 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Zgodnie z § 9 ust. 9 Regulaminu Student ubiegający się o świadczenie określone tym regulaminem jest odpowiedzialny za skompletowanie dokumentów stanowiących podstawę do rozpatrzenia wniosku i jego terminowe dostarczenie. W przypadku złożenia niekompletnego wniosku, Student wzywany jest do usunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Przepisy te nie są wystarczające do przyjęcia, że niedołączenie dokumentu potwierdzającego uzyskanie tytułu magistra wiąże się z nieuzupełnieniem braków formalnych wniosku. Prawodawca nie powiązał bezpośrednio niepodania danych określonych w powołanym art. 93 ust. 4 ustawy o szkolnictwie wyższym, a następnie powtórzonych w § 6 ust. 1 - 4 Regulaminu ze skutkiem pozostawienia wniosku o przyznanie stypendium dla osób niepełnosprawnych bez rozpoznania. Brak określenia wprost przez prawodawcę skutku nieumieszczenia danych, o których mowa w powołanych przepisach nie może prowadzić do automatycznego zastosowania rygoru określonego w art. 64 § 2 K.p.a. Zbytni formalizm w tym zakresie prowadziłby do realnego zamknięcia drogi do merytorycznego rozpoznania żądania. Przedstawiona argumentacja nie zmienia faktu, że ciężar podania danych i informacji w zakresie określonym w ustawie o szkolnictwie wyższym i Regulaminie spoczywa na wnioskodawcy. Jednocześnie organ nie jest zwolniony z obowiązku podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W tym zakresie obowiązek współdziałania wnioskodawcy z organem podlegać będzie ocenie przy merytorycznym rozpoznawaniu sprawy. Tym samym wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez dołączenie dyplomu studióv/ magisterskich pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania było nieprawidłowe. Po drugie, mimo wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez dołączenie dyplomu studiów magisterskich pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, organy obu instancji rozpoznały sprawę merytorycznie i wydały decyzję odmowną, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych. Taki sposobu postępowania bezsprzecznie wprowadzał w błąd skarżącego co do skutków prawnych jego działań. Po trzecie, wymaga wyjaśnienia, czy organ nie dysponowały dyplomem ukończenia studiów magisterskich przez skarżącego i wzywanie go do nadesłania takiego dokumentu nie było zbędnym rygoryzmem. Jak wynika z przedłożonych przez skarżącego informacji pismem z 22 maja 2025 r. dyplom Uniwersytetu G[...] został dostarczony przez skarżącego w momencie przyjęcia na studia (warunek konieczny przyjęcia na skrócone studia), dodatkowo na uczelni [...] (obecnie Uczelni [...] ) skarżący ukończył studia magisterskie na kierunku Psychologii w dniu 9 sierpnia 2023 r., a także to skarżący w poprzednich latach korzystając z pomocy socjalnej na Uczelni [...] przedłożył dyplom ukończenia studiów. Po czwarte, z przekazanych przez organ odwoławczy dokumentów nie wynika jednoznacznie, kiedy skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków wniosku i kiedy upływał termin na uzupełnienie tych braków. Taka informacja nie wynika także z zaskarżonej decyzji. Po piąte, rację ma skarżący, że ani zaskarżona decyzji ani decyzja organu pierwszej instancji nie spełnią wymogów zawartych w art. 107 § 1 K.p.a. Organ odwoławczy, a tym bardziej organ pierwszej instancji nie uzasadniły należycie swojego stanowiska, a w szczególności nie wyjaśniły podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia. Zarówno uzasadnienia faktyczne, jak i prawne jest lakoniczne i nie zawiera istotnych informacji niezbędnych do rozpoznania sprawy. Przedstawienie w odpowiedzi na skargę wyjaśnienia dotyczącego wykładni przepisów ustawy o szkolnictwie wyższym i Regulaminu należy uznać za spóźnione i z tej przyczyny nie mogące wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia w tej sprawie. Przedmiotem kontroli w sprawie sądowoadministracyjnej nie są pisma procesowe, a zaskarżona decyzja. Istota kontroli sądowoadministracyjnej aktów administracyjnych sprowadza się do tego, że sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego według stanu prawnego i faktycznego obowiązującego w dniu jego wydania w oparciu o akta sprawy i nie prowadzi postępowania dowodowego. Naruszenie tych wszystkich przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynika sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy uwzględnią powyższą ocenę prawną i dokonają oceny wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. coraz 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania, na które składają się koszty zastępstwa procesowego i wpisu orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. ----------------------- Sygn. akt VII SA/Wa 746/25 # Sygn. akt VII SA/Wa 746/25