VII SA/Wa 747/17

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2017r. po rozpoznaniu wniosku G. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przyznać G. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 4 maja 2017r. do Sądu wpłynął wniosek G. W. o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca po śmierci rodziców jest osobą samotną- samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu z tytułu świadczenia rentowego w wysokości 1464,95 złotych miesięcznie. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych powyżej 5000 złotych. Wnioskodawca podał, że ponosi następujące wydatki tj. koszty związane z mieszkaniem 600,00 złotych, wydatki na leki 250-300 złotych, pozostałe koszty utrzymania 550-600 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że uzyskiwany dochód z tytułu renty stanowi jedyne źródło jego utrzymania. Zaznaczył, że ponosi wydatki na zakup lekarstw w wysokości ok. 250-300 złotych miesięcznie. W związku z powyższym podniósł, że nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych bez uszczerbku egzystencjalnego. Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawca jest bowiem niewielki i nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.