VII SA/Wa 748/11

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przyznania T. M. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek T. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata bądź radcy prawnego z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego wnioskodawcy w wysokości 153 zł. Wnioskodawca posiada mieszkanie o pow. 32,8 m2. Nie posiada przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Jest osobą niepełnosprawną. W dodatkowych wyjaśnieniach złożonych na wezwanie Sądu zaznaczył, że czasami pożycza pieniądze od przyjaciół, nie otrzymuje żadnej pomocy od rodziny, żona nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada konta bankowego. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę przedstawioną w formularzu PPF i piśmie z dnia 13 czerwca 2006 r. sytuację majątkową T. M. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyż wniosek strony nie jest wiarygodny. Wnioskodawca wskazał, że wraz z żoną utrzymuje się jedynie z dochodu 153 zł. stanowiącego zasiłek pielęgnacyjny, zaznaczyła także, że czasem pożycza pieniądze od przyjaciół. Oprócz wydatków na utrzymanie własne i żony (żywność, ubrania, leki itp.) strona musi opłacić mieszkanie (czynsz, energia, woda, inne media). Uznano, że nie jest możliwym utrzymanie się dwuosobowej rodziny oraz utrzymanie mieszkania jedynie z kwoty zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł. Przy czym należy wskazać, że strona nie podała z jaką częstotliwością i w jakiej wysokości pożycza pieniądze od przyjaciół. Fakty te oznaczają, że wniosek nie został należycie uzasadniony, a strona nie podała wszystkich źródeł dochodu. W tym stanie rzeczy uznając oświadczenie za nieprzekonywujące odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.