VII SA/Wa 754/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych. skargę oddala Decyzją z dnia [...] października 2007r., znak: [...] [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 |i ust. 2, art. 13 ust. 1 i art. 14 ustawy z dnia 7lipca1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001r., Nr 5, poz. 42 ze zm.) art. 104 i 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), oraz § 7 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2006r. Nr 83, poz. 578), po rozpatrzeniu wniosku M. B. o nadanie uprawnień budowlanych bez ograniczeń do projektowania w specjalności w zakresie instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych - odmówiła nadania uprawnień budowlanych bez przeprowadzenia egzaminu w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych do projektowania bez ograniczeń. Uzasadniając decyzję organ podał, iż M. B. wystąpił z wnioskiem o nadanie uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w wymienionych specjalnościach przedkładając kopię dyplomu inżyniera na kierunku inżynieria środowiska w specjalności zaopatrzenia w wodę, usuwanie i unieszkodliwianie ścieków i odpadów oraz ochrona jakości wód oraz kopię dyplomu magistra inżyniera na kierunku mechanika i budowa maszyn w zakresie systemy, maszyny i urządzenia energetyczne. Rozpoznając złożony wniosek organ uznał, iż M. B. nie spełnia ustawowych wymogów uzyskania wnioskowanych uprawnień. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno - budowlanych konieczne jest m. in. ukończenie studiów magisterskich na kierunku odpowiednim dla danej specjalności. Kierunkiem odpowiednim dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych na podstawie załącznika 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie jest inżynieria środowiska ukończona z tytułem, magistra Przedstawiona w sprawie dokumentacja wskazuje, że wnioskodawca uzyskał tytułu zawodowy inżyniera na kierunku inżyniera środowiska. Wykształcenie to nie jest wykształceniem odpowiednim, uzasadniającym nadanie uprawnień budowlanych bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Odwołanie od decyzji [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wniósł M. B. Skarżący wskazał, iż do wniosku z dnia 21 sierpnia 2007r. o nadanie uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych do projektowania bez ograniczeń, dołączył m. in.: kopię dyplomu inżyniera na kierunku inżyniera środowiska w specjalności zaopatrzenie w wodę, usuwanie i unieszkodliwianie ścieków i odpadów oraz ochrona jakości wód uzyskany w dniu 15 grudnia 2006r. kopię dyplomu magistra inżyniera na kierunku mechanika i budowa maszyn w zakresie systemu, maszyny i urządzenia energetyczne uzyskany w dniu 10 lipca 2002r. kopię decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych nr ew. [...] do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych. W 2003r. rozpoczął drugie studia na kierunku inżyniera środowiska i 5 czerwca 2003r. zarejestrował w Izbie Inżynierów Budownictwa zeszyt praktyk i jednoczenie rozpoczął praktykę zawodową. Studia ukończył w grudniu 2006r. uzyskując dyplom inżyniera, a na początku 2007r. ukończył praktykę zawodową. Skarżący wyjaśnił, iż podejmując powyższe działania, mające na celu uzyskanie uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w w/w specjalnościach, działał zgodnie z ówcześnie obowiązującym prawem. Zgodnie bowiem z przepisami Rozdziału 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawa budowlanego oraz regulacjami § 3 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budowie (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 38 ze zm.), do uprawnień do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacje i sieci sanitarne należało posiadać odpowiednie lub pokrewne wykształcenie wyższe (inżynierskie) oraz trzy lata praktyki zawodowej (dwa lata w projektowaniu i jeden rok na budowie). Zgodnie z załącznikiem nr 1 do powołanego rozporządzenia, wykształceniem wyższym odpowiednim do uzyskania uprawnień we wskazanym zakresie były studia na kierunku inżynierii środowiska. Stosownie do brzmienia § 6 ust. 1 oraz § 7 ust. 2 powołanego rozporządzenia, praktykę zawodową można było rozpocząć między innymi w czasie zaocznych studiów technicznych, a przed rozpoczęciem dokumentowania jej przebiegu osoba odbywająca tę praktykę była obowiązana złożyć książkę praktyki zawodowej do opieczętowania w organie właściwym w sprawach uprawnień. Nie ulega więc wątpliwości, zdaniem skarżącego, iż obowiązujące wówczas regulacje prawne dawały prawo osobie rozpoczynającej zaoczne studia na kierunku inżyniera środowiska do rozpoczęcia ubiegania się o uzyskanie uprawnień w powyższym zakresie, co potwierdzał organ właściwy w sprawach uprawnień, poprzez opieczętowanie książki praktyk. Uzyskanie tych uprawnień następował po upływie określonego okresu czasu wymaganego dla praktyki i zakończenia studiów. W dalszych wywodach skarżący podniósł, iż zmiana od 1 stycznia 2006r. obowiązujących przepisów w zakresie wykształcenia nie może zmienić jego sytuacji prawnej. Wskazał, iż w stosunku do niego powinny mieć zastosowanie przepisy prawa w brzemieniu obowiązującym w dacie rozpoczęcia ubiegania się o uzyskanie uprawnień, gdyż przemawia za tym wyrażona w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ochrona praw nabytych. Dodatkowo skarżący przywołał art. 5 i art. 7 ustawy dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364), które jego zdaniem, jednoznacznie określają, iż w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed wejściem w życie cytowanej wyżej ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe. Również do spraw wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowelizacji stosuje się przepisy dotychczasowe. Oznacza to, że z naruszeniem prawa odmówiono mu nadania wnioskowanych uprawnień budowlanych. Niezależnie od powyższych zarzutów skarżący podniósł, iż obok dyplomu inżyniera na kierunku inżyniera środowiska, posiada również dyplom magistra inżyniera zakresie systemów, maszyn i urządzeń energetycznych uzyskany w 2002r. po odbyciu pięcioletnich studiów dziennych. Na studiach tych miał wiele przedmiotów i zajęć zgodnych z kierunkiem inżynierii środowiska i dotyczących przedmiotowych uprawnień. Zdaniem skarżącego zakres tych studiów oraz zakres studiów inżynierskich na kierunku inżynieria środowiska wzajemnie się uzupełniają w stosunku do przedmiotowych uprawnień i studia te powinny być dodatkowym argumentem decydującym o dopuszczenia jego osoby do uprawnień do projektowania bez ograniczeń. Rozwiązanie takie dopuszcza § 29 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Decyzją z dnia [...] marca 2008r., [...] Krajkowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budowlanych oraz urbanistów, po rozpatrzeniu odwołania M. B - utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż warunki uzyskania uprawnień budowlanych zostały określone w ustawie, tj. w art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Do dnia 1 stycznia 2006r. warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń było posiadanie m. in. odpowiedniego wykształcenia wyższego, a więc zarówno wyższego zawodowego, jak i magisterskiego. W dniu 1 stycznia 2006r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych innych ustaw, która nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zgodnie z nowym brzmieniem przepisu osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie. Ustawa ta zawierała jednocześnie przepisy przejściowe dotyczące tzw. "spraw w toku". I tak zgodnie z art. 5 cytowanej ustawy, do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe. Warunkiem skorzystania z tego przepisu jest: - po pierwsze uzyskanie przed 1 stycznia 2006r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. uzyskanie tytułu inżyniera na kierunku inżyniera środowiska, a więc wykształcenia na podstawie art. 14 ust. 3 w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005r., - po drugie rozpoczęcie przed tą datą praktyki zawodowej, wyżej wymienione warunki muszą zostać spełnione łącznie. Skarżący rozpoczął przed 1 stycznia 2006r. jedynie praktyki, natomiast wyższe wykształcenie zawodowe uzyskał dopiero w dniu 15 grudnia 2006r. co oznacza, że spełnił tylko drugi z wyżej opisanych warunków. Konsekwencją tego jest rozpatrywanie jego wniosku o nadanie uprawnień budowlanych na podstawie nowych przepisów. Drugim przepisem przejściowym jest art. 7 cytowanej ustawy, zgodnie z którym do spraw wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy (1 stycznia 2006r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. Fakt, iż w ustawie z dnia 28 lipca 2005r. nie określono jak należy rozumieć pojęcie wszczęcie i zakończenia sprawy" oznacza, że mają zastosowanie ogólne przepisy kpa. Zgodnie zaś z art. 61 § kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o nadanie uprawnień budowlanych w dniu 21 sierpnia 2007r., a więc po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy- Prawo budowlane oraz o zmianie innych ustaw. Wnioskodawca nie spełnia zatem przesłanek określonych zarówno w art. 5 lub 7 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. Tym samym w niniejszej sprawie miał zastosowania art. 14 ust 3 w obecnym brzmieniu, co oznacza, że wnioskodawca, chcąc uzyskać uprawnienia budowlane bez ograniczeń, powinien legitymować się wykształceniem magisterskim. Organ nie podzielił także stanowiska skarżącego dotyczącego możliwości zastosowania § 29 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. Wskazał, iż skarżący wprawdzie uzyskał przed wejściem w życie cytowanego rozporządzenia wykształcenie na kierunku "Mechanika i Budowa Maszyn" ale w § 29 chodzi o wykształcenie uzyskane na kierunkach, które przed wejściem w życie rozporządzenia zostały zlikwidowane lub przekształcone i w związku z tym że nie występują już w obrocie prawnym nie mogły być umieszczone w załączniku. Na taki sens tego przepisu wyraźnie wskazuje użycie zwrotu "był określony". Kierunek "Mechanika i Budowa Maszyn" nie został zlikwidowany, co więcej istniał również w dniu wydania rozporządzenia, nie było zatem przeszkód by kierunek ten umieścić w załączniku jako odpowiedni dla specjalności, o którą ubiega się wnioskodawca. Skoro tego nie uczyniono, to należy wnosić, że wykształcenie uzyskane na tym kierunku nie zostało uznane za odpowiednie dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej złożył M. B. Decyzji zarzucił: 1) naruszenie art. 2 i art. 31 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej 2) naruszenie art. 7 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego jednocześnie wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania 2) zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych, względów o: stwierdzenie nieważności wydanej decyzji w całości z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego. W wywodach skargi, przytaczając orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego skarżący sformułował zarzut, iż nowelizacja ustawy Prawo budowlane wprowadzając ostrzejsze wymogi dotyczące posiadanego wykształcenia narusza konstytucyjną zasadę ochrony praw nabytych. Skarżący wskazał, iż zgodnie z aktualnie obowiązującym brzmieniem art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach ustawą wyliczonych, doprojektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych wymaga łącznego spełnienia warunków wskazanych w pkt a) - c) cytowanego artykułu, tj.: a) ukończenia studiów magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności, odbycia dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów, b) odbycia rocznej praktyki na budowie. Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 14 ustawy Prawo budowlane obowiązującym do dnia 01 stycznia 2006 roku, do uzyskania uprawnień budowlanych w specjalnościach ustawą wskazanych, wymagane było: a. posiadanie wyższego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności, b. odbycie dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów oraz c. odbycia rocznej praktyki na budowie. Z powyższego wynika, iż nowelizacja ustawy doprowadziła do znacznego zaostrzenia wymogów stawianych osobom ubiegającym się o nadanie uprawnień bez ograniczeń. Od 1 stycznia 2006 roku dla skutecznego ich uzyskania koniecznym stało się posiadanie wykształcenia wyższego magisterskiego kierunkowo odpowiedniego dla danej specjalności, a nie jak dotychczas wyższego wykształcenia, zdobytego w toku studiów inżynierskich, odpowiedniego dla danej specjalności. Skarżący wyjaśnił, iż rozpoczynając w 2003r. studia zaoczne inżynierskie, a także rozpoczynając odbywanie praktyki zawodowej, co potwierdzone zostało wydaniem przez [...] Izbę Inżynierów Budownictwa zeszytu praktyk, miał pełne prawo przyjmować, iż po uzyskaniu dyplomu inżyniera będzie mógł uzyskać uprawnienia w nieograniczonym zakresie. Ustawa z dnia 28 lipca 2005r. - o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych innych ustaw, zaostrzając wymogi dotyczące posiadanego wykształcenia radykalnie zmieniła jego sytuację, co stanowi naruszenie praw nabytych. Ponadto, w ocenie skarżącego, nowa regulacja prawna powinna być wprowadzona w życie z zachowaniem odpowiedniego vacatio legis, gdyż jednostka musi dysponować wystarczającym czasem umożliwiającym przystosowanie się do nowych przepisów. Wymóg zachowania odpowiedniego vacatio legis stanowi jeden z warunków dopuszczalności ingerencji ustawodawcy w prawa nabyte i wymóg ten w odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005r. nie został, jego zdaniem, spełniony. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądu administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) . W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Zaskarżoną decyzją Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa utrzymała w mocy decyzją odmawiającą nadania M. B. uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Materialnoprawną podstawą decyzji stanowił art. 12 ust. 1 pkt 1 ust. 2, art. 13 ust. 1 i art. 14 ustawy Prawo budowlane. Podkreślić należy, że samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, którą m. in. jest projektowanie (art. 12 ust. 1pkt 1 ustawy) wykonywać mogą, co do zasady tylko osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Takie przygotowanie teoretyczne i praktyczne ma gwarantować odpowiednią jakość robót budowlanych oraz bezpieczeństwo. Osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń musi spełnić warunki dotyczące wymaganego wykształcenia, jak i praktyki zawodowej określone w przepisie ust. 3 art. 14 ustawy Prawo budowlane. Są to wymagania konieczne do uzyskania uprawnień budowlanych, które muszą być spełnione łącznie. I tak zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane do uzyskania uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno - budowlanych m. in. w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych - (o które występował skarżący) - wymagane jest ukończenie studiów magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiadającym specjalności, oraz odbycie praktyki. Skarżący składając w dniu 21 sierpnia 2007r. wniosek o nadanie uprawnień budowlanych we wskazanym wyżej zakresie nie spełniał warunków określonych w art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego odnośnie ukończenia studiów magisterskich, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności. Oznacza to, że organ niewadliwie ustalił, iż brak jest podstaw do nadania M. B. uprawnień budowlanych w specjalności określonej we wniosku. Analizując art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego będący podstawą orzekania wskazać należy, iż przepis ten zmieniony został w całości przepisem art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych innych ustaw i stosownie do art. 8 tej ustawy, wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006r. Wskazaną nowelą w istotny sposób zmieniono materialnoprawne warunki uzyskania uprawnień budowlanych, m. in. w kwestii wymaganego wykształcenia. Wprowadzając tak istotne zmiany, ustawodawca w przepisach ustawy nowelizacyjnej określił zakres, w jakim nadal obowiązywać będą przepisy dotychczasowe i tak przepis art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005r,. stanowi, iż w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe. Jest to przepis o charakterze materialnoprawnym pozwalający na stosowane wobec osób, które do dnia wejścia w życie przepisów ustawy nowelizacyjnej (do 1 stycznia 2006r.) ukończyły studia wyższe nie magisterskie i rozpoczęły odbywanie praktyki, przepisów dotychczasowych przy ubieganiu się o nadanie uprawnień budowlanych. Podobnie przepis art. 7 noweli, pozwala właściwym organom na stosowanie przepisów dotychczasowych przy rozpatrywaniu wniosków o nadanie uprawnień budowlanych, złożonych przed dniem 1 stycznia 2006r. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania zgodzić należy się z organem orzekającym, iż wniosek skarżącego o nadanie uprawnień budowlanych nie może być rozpatrywany na podstawie przepisów dotychczasowych (obowiązujących do 1 stycznia 2006r.). Skarżący, co prawda rozpoczął przed 1stycznia 2006r. praktykę zawodową, ale wyższe wykształcenie zawodowe uzyskał dopiero w dniu 15 grudnia 2006r. Oznacza to, że spełnił tylko jeden z wymaganych przepisem art. 5 ustawy nowelizacyjnej warunków. Złożenie w dniu 21 sierpnia 2007r. wniosku o nadanie uprawnień budowlanych wszczęło z tą datą postępowanie w tym przedmiocie, co z kolei oznacza, iż skarżący nie mógł oczekiwać, że wniosek ten będzie rozpatrywany z zastosowaniem przepisów dotychczasowego prawa (art. 7 noweli). Sąd podziela także stanowisko organu dotyczące braku możliwości zastosowania § 29 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. Analizując zarzuty skargi, Sąd miał na względzie to, iż dotyczą one w istocie przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych innych ustaw, a nie zaskarżonej decyzji. Zarzucając naruszenie art. 2 art. 31 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej skarżący wywodził,. iż przepisy cytowanej ustawy wprowadzając znaczne zaostrzenie wymogów stawianych osobom ubiegającym się o nadanie uprawnień budowlanych bez ograniczeń, naruszyły konstytucyjną zasadę ochrony praw nabytych. Stanowisko to nie jest trafne. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego wielokrotnie podkreślano, że na treść zasady demokratycznego państwa prawnego, wyrażonej w art. 2 Konstytucji, składa się szereg zasad, które co prawda nie są wymienione wprost w tekście Konstytucji, ale wynikają z istoty i aksjologii demokratycznego państwa prawnego. Do zasad tych należy m. in. zasada ochrony praw nabytych. W orzeczeniu z dnia 22 czerwca 1999r., sygn. akt K 5/99 Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że "zasada ochrony praw nabytych zakazuje arbitralnego znoszenia lub ograniczania praw podmiotowych przysługujących jednostce" (OTK ZU Nr 5/1999, s. 536). W cytowanym wyroku Trybunał Konstytucyjny wyraził również pogląd, że "ocena dopuszczalności wyjątków od zasady ochrony praw nabytych wymaga rozważania, na ile oczekiwanie jednostki, iż prawa uznane przez państwo będą realizowane, jest usprawiedliwione. Zasada ochrony praw nabytych chroni wyłącznie oczekiwania usprawiedliwione i racjonalne. Z przytoczonych wyroków w sposób ewidentny wynika, iż aby skutecznie postawić zarzut naruszenia zasady ochrony praw nabytych należy przede wszystkim wykazać, iż zmiana regulacji prawnych znosi lub ogranicza dotychczas zagwarantowane prawa podmiotowe. W niniejszej sprawie mogłyby to być zarówno prawa nabyte w drodze skonkretyzowanej decyzji np. nadającej uprawnienia budowlane bez ograniczeń jak i prawa nabyte in abstracto zgodnie z ustawą przed zgłoszeniem wniosku o ich przyznanie. Natomiast ochrona ekspektatywy praw podmiotowych ogranicza się ekspektatywy maksymalnie ukształtowanej, tj. takiej, która spełnia zasadniczo wszystkie przesłanki ustawowe nabycia pod rządami danej ustawy (orzeczenie TK z 11 lutego 1992r., sygn. K 14/91, OTK z 1992r. cz. I s. 128). Na tle powyższych uwag należy z całym naciskiem podkreślić, że skarżący nie może się skutecznie powoływać na naruszenie zasady ochrony praw nabytych przez nową regulację prawną, gdyż w dacie jej wejścia w życie takich praw podmiotowych nie posiadał. Fakt rozpoczęcia studiów i odbywania praktyki zawodowej nie może być w żadnym razie równoznaczny z automatycznym nabyciem, po ich ukończeniu, uprawnień budowlanych. Podkreślić nadto należy, iż w ustawie nowelizującej Prawo budowlane racjonalny ustawodawca zawarł dwie znaczące normy, zachowujące nadal moc przepisów dotychczasowych. Art. 5 i art. 7 noweli, analizowanie powyżej, stanowią gwarancję, iż wyrażona w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasada demokratycznego państwa prawnego nie została naruszona. Odrębnym zarzutem przedstawionym w skardze był zarzut naruszenia konstytucyjnego nakazu zachowania odpowiedniego vacatio legis. Nakaz ten stanowi zgodnie z ustalonym orzecznictwem Trybunału konstytucyjnego - jedną z norm składających się na treść zasady demokratycznego państwa prawnego, a w ocenie Sądu zasada ta nie została naruszona. Skarżący podniósł także zarzut naruszenia art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego. Oceniając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające jej wydanie postępowanie Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z prawem, a w jego toku wszechstronnie wyjaśniono wszystkie istotne, dla podjęcia rozstrzygnięcia, okoliczności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.