VII SA/Wa 754/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.O. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić K.O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. K.O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części wsi K. Skarga została wniesiona w dniu 4 marca 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Przed wniesieniem skargi, pełnomocnik skarżącej wystąpił do Rady Gminy [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 30 grudnia 2021 r. Pismem z dnia 2 lutego 2022 r. Wójt Gminy [...] skierował do Przewodniczącego Rady Gminy [...]pismo, w którym poinformował, że nie rekomenduje podjęcia uchwały przez Radę Gminy [..] w sprawie rozpatrzenia złożonego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym Rada Gminy [...] nie zajęła stanowiska w sprawie złożonego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawą prawną wniesienia skargi w tej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1272). W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935, dalej: ustawa nowelizująca). Zmieniła ona m.in. treść art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446). Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed nowelizacji stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Art. 2 pkt 1 lit. a ustawy nowelizującej wyeliminował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, art. 52 i art. 53 p.p.s.a., jak również przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zatem dla ustalenia, która wersja art. 52 i 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie w danej sprawie rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu (wyrok NSA z 28 sierpnia 2018 r., II OSK 1624/18, wszystkie powołane orzeczenia publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 30 marca 2017 r., a więc zastosowanie do niej ma poprzednio obowiązujący tryb wniesienia skargi. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60) wyjaśnił, że "1. Przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu do załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania". Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r. należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest dzień wpływu wezwania do właściwego organu – tak w przypadku złożenia wezwania w siedzibie organu, jak i w przypadku złożenia wezwania za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.). Przyjąć zatem należy, że początkiem 60-dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., jest dzień następny po dniu doręczenia wezwania organowi (por. postanowienia NSA: z 20 kwietnia 2021 r., III OZ 224/21, z 11 grudnia 2019 r., II OZ 1107/19, z 24 marca 2015 r., II OSK 568/15; z 15 grudnia 2012 r., II OSK 166/12; z 13 marca 2012 r., II OSK 596/12; z 16 maja 2012 r., II OSK 371/11, z 1 marca 2010 r., II OSK 302/10). W niniejszej sprawie skierowane poprzez pełnomocnika skarżącej do Rady Gminy S. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione zostało osobiście w dniu 30 grudnia 2021 r. (data potwierdzenia wpływu). Od dnia 31 grudnia 2021 r. rozpoczął więc bieg termin do wniesienia skargi. Wobec tego, że organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, skargę należało wnieść w terminie 60 dni od dnia wpływu wezwania do organu. Termin ten upłynął 28 lutego 2022 r. Skarga, datowana wprawdzie na dzień 28 lutego 2022 r., została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu 4 marca 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – koperta k. 56), a więc po upływie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarga wpłynęła do Sądu 8 marca 2022 r. W związku z powyższym, Sąd uznał, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.). W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.