VII SA/Wa 755/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę I. Stan sprawy 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania D G od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], nakazującej D G rozbiórkę wiaty o charakterze zaplecza konsumpcyjnego (ogródka piwnego) na działce nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290). 2. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. "[...] Spółdzielnia [...] z siedzibą w [...] zwróciła się do PINB w [...] o udzielnie informacji na temat legalności postawionej budowli w granicy działki nr ewid. [...] obr. [...] w [...] ul. [...], której Spółdzielnia jest użytkownikiem wieczystym. Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych na przedmiotowej nieruchomości przez organ powiatowy w dniu [...] lutego 2016 r. stwierdzono wybudowanie obiektu o charakterze wiaty w konstrukcji drewnianej z dachem dwuspadowym odeskowanym krytym; obiekt orynnowany ze spływem wód na tereny publiczne; wiata zabudowana folią zbrojoną włóknem; obiekt o wymiarach 7,70 m x 6,90 m wys. w kalenicy 3,50 m w okapie 2,30 m, długość okapu 0,45 m; obiekt usytuowany w odległości 0,9 m od ogrodzenia z terenem publicznym i od strony skarżących; ścianą od strony północnej obiekt przylega do istniejącego budynku (sklepu); podczas kontroli w obiekcie przebywały osoby spożywające alkohol, podające się za klientów przyległego sklepu; w obiekcie znajdują się stoliki z ławkami; wyjście do wiaty jest wspólne ze sklepem. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2016 r. PINB w [...] poinformował strony o wszczęciu na wniosek "[...]"[...] Spółdzielni [...] z siedzibą w [...] postępowania administracyjnego w sprawie budowy wiaty o charakterze zaplecza konsumpcyjnego (ogródka piwnego) na działce nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...]. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. PINB w [...] wstrzymał prowadzenie samowolnych robót budowlanych przy budowie przedmiotowej wiaty oraz nałożył na D G obowiązek przedstawienia w terminie 60 dni od daty doręczenia postanowienia dokumentów: (1) zaświadczenia Prezydenta Miasta [...] o zgodności budowy wiaty o charakterze zaplecza konsumpcyjnego (ogródka piwnego) na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...], wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, (2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego w/w obiektu budowlanego wraz z zaświadczeniem o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego, (3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowalne. Następnie, z uwagi na nie przedłożenie przez zobowiązaną żądanej dokumentacji w wyznaczonym terminie, PINB w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] nakazał D G rozbiórkę przedmiotowej wiaty. Odwołanie od tej decyzji złożyła D G. 3. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w toku podjętych czynności wyjaśniających organ powiatowy ustalił, że przedmiotowa wiata powstała w 2015 r., co potwierdza zarówno sama skarżąca w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r., jak i M R w zeznaniach złożonych do protokołu z przesłania świadka/strony w siedzibie organu powiatowego w dniu [...] maja 2016 r. Organ wskazał, przedmiotowa wiata posiada powierzchnię zabudowy ok. 7,70 m x 6,90 m (łącznie ok. 53,13 m2 czyli powyżej 35 m2), więc inwestor był zobowiązany do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę tego obiektu. W związku z brakiem takiej decyzji, skarżąca niewątpliwie dopuściła się samowoli budowlanej. PINB w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. wstrzymał prowadzenie samowolnych robót budowlanych przy budowie przedmiotowej wiaty oraz nałożył na skarżącą obowiązek przedstawienia w terminie 60 dni (licząc od dnia doręczenia postanowienia) wskazanych w jego treści dokumentów, których D G mimo upływu wyznaczonego terminu nie przedłożyła. Organ stwierdził również, że postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Prezydent Miasta [...] odmówił wydania D G zaświadczenia o zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego inwestycji polegającej na budowie wiaty na działce oznaczonej nr [...] w obrębie [...], wskazując, że: "(...) Rysunek miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmujący swym zasięgiem pas terenów PKP oraz tereny do niego przyległe wraz z Centrum biegnącym przez miasto [...] z północnego zachodu na południowy wschód - etap II część A obejmująca kwartały I-VII i DVIII, zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...].05.2001 r. (Dz. Urz. W. [...]. Nr [...] z [...].08.2001 r. poz. [...]) wskazuje, że wyznaczona przez ww. plan nieprzekraczalna linia zabudowy w rejonie narożnika ulic [...] i [...], czyli na terenie działki nr [...] w obrębie [...], biegnie po obrysie zewnętrznym ścian istniejącego budynku handlowo - usługowego. Wiata, której dotyczy wniosek, zlokalizowana jest w całości po zewnętrznej stronie nieprzekraczalnej linii zabudowy, jej budowa nie jest więc zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego (...)." Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy ww. postanowienie Prezydenta Miasta [...], podnosząc, że: "(...) Zgodnie z przepisem paragrafu 20 pkt 2 pkt 7 ww. uchwały dla przedmiotowego terenu plan ustala zasady kształtowania zabudowy - linie zabudowy zgodnie z rysunkiem planu. Ze znajdującego się w aktach sprawy rysunku wynika, iż, tak jak zauważył organ pierwszej instancji, nieprzekraczalna linia zabudowy na rogu ulic [...] i [...] biegnie po obrysie zewnętrznym ścian istniejącego budynku handlowo usługowego. Nanosząc więc na ten rysunek wiatę, o której lokalizacja i wymiary zostały określone we wniosku o wydanie zaświadczenia - a więc zajmującą obszar pomiędzy ścianą budynku handlowo usługowego, a osią ul. [...], należy stwierdzić, iż obiekt ten wykracza poza nieprzekraczalną linię zabudowy. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie również w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r., l.dz. [...], jakie skierował Prezydent Miasta [...] do Pani D G, w którym poinformowano, iż wiata jako obiekt budowlany nie może być realizowana pomiędzy linią rozgraniczającą ulice, a nieprzekraczalną linią zabudowy. Zatem rację ma Prezydent Miasta [...], iż budowa wiaty na przedmiotowym terenie nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (...)." Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie [...] WINB wydanie przez PINB w [...] skarżonej decyzji nakazującej D G rozbiórkę wiaty o charakterze zaplecza konsumpcyjnego (ogródka piwnego) na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] uznać należy za prawidłowe. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W ust. 2 tego przepisu ustawodawca przewidział możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych. Zatem, w ocenie [...] WINB, organ powiatowy słusznie przyjął, że w przedmiotowej sprawie nie istnieje możliwość legalizacji samowolnie wybudowanej wiaty o charakterze zaplecza konsumpcyjnego (ogródka piwnego) na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...], z uwagi na to, że inwestor nie przedłożył w wyznaczonym terminie żądanej postanowieniem organu powiatowego dokumentacji, a ponadto obiekt ten jest niezgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem jest zlokalizowany po zewnętrznej stronie nieprzekraczalnej linii zabudowy. Organ podkreślił, że w postępowaniu w przedmiocie samowoli budowlanej prowadzonym w trybie art. 48 Prawa budowlanego decyzje organu nadzoru budowlanego nie są wydawane na podstawie uznania administracyjnego. Przepisy prawa określają wprost, kiedy organ jest zobligowany do orzeczenia rozbiórki samowolnie wzniesionego obiektu, tj. w przypadku, gdy obiekt budowlany jest niezgodny z przepisami planistycznymi lub techniczno-budowlanymi, bądź gdy inwestor - pomimo nałożonego na niego obowiązku – nie przedstawił wymaganych prawem dokumentów do legalizacji. Zatem w niniejszej sprawie PINB w [...] ze względu na spełnienie obu ww. przesłanek, tj. braku przedłożenia przez inwestora w wyznaczonym terminie żądanej przez organ powiatowy dokumentacji oraz zgodności przedmiotowego obiektu z obowiązującymi przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego był zobowiązany wydać nakaz rozbiórki w oparciu o art. 48 ust. 1 w zw. z art.. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez stronę skarżącą organ wskazał, że są one niezasadne i nie mają wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia, co wykazano w uzasadnieniu niniejszej decyzji. Zawiadomieniem z dnia [...] października 2016 r. skarżąca została poinformowana przez organ powiatowy, że w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma może zapoznać się aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia, składać wnioski i zastrzeżenia. Organ podkreślił również, że protokół, jako dokument urzędowy korzysta ze zwiększonej mocy dowodowej - art. 76 kpa, i jego kwestionowanie bez przytoczenia wiarygodnych dowodów obalających zawarte w nim ustalenia jest pozbawione racji. Skarżąca odmówiła podpisania protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] lutego 2016 r., co zostało potwierdzone w jego treści. Jednak nie sposób przyjąć, że brak podpisania tego protokołu przez D G pozbawia go mocy dowodowej. Skarżąca zarówno w toku postępowania prowadzonego przez PINB w [...] w przedmiotowej sprawie, jak i na etapie postępowania odwoławczego nie przedłożyła dokumentacji umożliwiającej legalizację dokonanej przez nią samowoli. D G złożyła zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...], jednak postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium [...] w [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta [...], potwierdzając niezgodność usytuowania przedmiotowego obiektu z obowiązującymi przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z uwagi na powyższe brak jest możliwości legalizacji budowy przedmiotowej wiaty i koniecznym jest wydanie nakazu jej rozbiórki w oparciu o art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. 4. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła D G. Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 97 § 4 kpa poprzez brak odpowiedzi na wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie uzyskania zaświadczenia o zgodności inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) art. 79 kpa poprzez dopuszczenie dowodu z zeznań świadka o przesłuchaniu, o którym skarżąca nie została poinformowana i wobec czego nie mogła brać udziału w takim postępowaniu; 3) art. 10 § 1, art. 11, art. 73 § 2 i art. 81 kpa poprzez ignorowanie przez organy administracji wniosków skarżącej, w tym wniosku o wyznaczenie terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym przez organ odwoławczy, wniosku o przedłużenie terminu wypowiedzenia się przed organem pierwszej instancji oraz wniosku o udostępnienie kopii dokumentów akt sprawy celem umożliwienia skarżącej zapoznania się z nimi, co skutkowało tym, że skarżąca nie miała możliwości wypowiedzieć się odnośnie tego materiału dowodowego, co z mocy art. 81 kpa wyklucza możliwość rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o tak zebrany materiał dowodowy; 4) art. 29 ust.[]pkt 2c Prawa budowlanego poprzez nie zastosowanie tego przepisu w niniejszej sprawie i brak rozważenia przez organy administracji, czy ten przepis może mieć zastosowanie w sprawie – - wiosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. II. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. 7. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nakazującą D G rozbiórkę wiaty o charakterze zaplecza konsumpcyjnego (ogródka piwnego) na dz. nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...]. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa. 8. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, samowola budowlana polegająca na budowie albo wybudowaniu obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę, co do zasady skutkuje nakazem rozbiórki. W obowiązującym stanie prawnym nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie. Ustawodawca zobowiązał organy nadzoru budowlanego do badania, czy budowa zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z przepisami, w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czy umożliwia doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Jeśli tak, to właściwy organ jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie zmierzające do legalizacji obiektu budowlanego lub jego części. Dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości legalizacji samowoli, organ może orzec rozbiórkę. Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez pozwolenia na budowę, natomiast art. 48 ust. 2 tej ustawy szczegółowo określa przesłanki legalizacji. Po wszczęciu postępowania w sprawie samowoli budowlanej, organ administracji powinien ocenić, czy zaistniała samowola jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności, z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz, czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Kwalifikując stwierdzoną budowę jako samowolę budowlaną, organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych, oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie – stosownie do art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, stosownych dokumentów. W przypadku zaś niespełnienia w wyznaczonym terminie wskazanych wyżej obowiązków, zgodnie z art. 48 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ stosuje ust. 1 tego artykułu - czyli orzeka o rozbiórce. Stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie przez organ nie budzi wątpliwości, kontrolowana decyzja została wydana po przeprowadzeniu procedury legalizacyjnej, a decyzja PINB w [...] o rozbiórce wiaty rozbiórka jest skutkiem nieprzedłożenia przez skarżącą D G żadnych dokumentów wymaganych do legalizacji, wymienionych szczegółowo w postanowieniu PINB w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. Podkreślić równocześnie należy, że Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. - odmówił wydania D G zaświadczenia o zgodności inwestycji polegającej na budowie wiaty na działce oznaczonej nr [...] w obrębie [...], z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ przedmiotowa wiata zlokalizowana jest w całości po zewnętrznej stronie nieprzekraczalnej linii zabudowy, a zatem jej budowa nie jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało również, że okoliczność ta znajduje potwierdzenie w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r., które Prezydent Miasta [...] skierował do D G, informując, iż wiata jako obiekt budowlany nie może być realizowana pomiędzy linią rozgraniczającą ulice, a nieprzekraczalną linią zabudowy. Nie budzi zatem wątpliwości, że skoro skarżąca D G nie przedłożyła żadnego z żądanych przez PINB w [...] dokumentów, a ponadto budowa wiaty jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w [...] – zaskarżone rozstrzygnięcie nakazujące rozbiórkę przedmiotowej wiaty jest prawidłowe. 9. Odnosząc się do zarzutów skarżącej przedstawionych w skardze stwierdzić należy, że są one niezasadne, i nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Skarżąca została poinformowana przez organ powiatowy, że w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma może zapoznać się aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia, składać wnioski i zastrzeżenia. Skarżąca odmówiła podpisania protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] lutego 2016 r., co zostało potwierdzone w jego treści, ale jak słusznie zauważył organ, nie sposób przyjąć, że brak podpisania tego protokołu przez D G pozbawia go mocy dowodowej. Podkreślić należy, że skarżąca była wzywana o przedłożenie dokumentacji, która umożliwiłaby legalizację przedmiotowej wiaty, jednakże ani w trakcie postępowania przed organem I instancji - PINB w [...], jak i na etapie postępowania odwoławczego, nie przedłożyła dokumentacji umożliwiającej legalizację dokonanej przez nią samowoli. D G złożyła zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2016 r., jednakże postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta [...], potwierdzając niezgodność usytuowania przedmiotowego obiektu z obowiązującymi przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Słusznie zatem organ uznał, że z uwagi na powyższe, brak jest możliwości legalizacji budowy przedmiotowej wiaty i koniecznym było wydanie nakazu jej rozbiórki w oparciu o art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. 10. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. 11. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.