VII SA/Wa 757/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA – Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2008r. wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia: przyznać S. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący S. G. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 2 lipca 2008r. skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy w ww. zakresie. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 sierpnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 20 sierpnia 2008r. do Sądu wpłynął sprzeciw skarżącego na postanowienie z dnia 6 sierpnia 2008r. wraz z dokumentami potwierdzającymi fakt nie prowadzenia działalności gospodarczej, wysokość otrzymywanych dochodów oraz całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji skarżącego. W związku z powyższym, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej zw. ppsa, w/w postanowienie straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 245 ppsa prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 ppsa przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący jest inwalidą całkowicie niezdolnym do pracy (ponosi znaczne wydatki na leczenie), prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący posiada dom o powierzchni 84 m2 , działkę budowlaną (700 m2 ), nieruchomość rolną o powierzchni 3175 m2 i budynek gospodarczy (130 m2 ). S. G. wskazał, że utrzymuje się wraz z małżonką z dochodów o łącznej wysokości 2200 zł brutto miesięcznie, na które składa się renta wnioskodawcy i pensja żony. Skarżący wezwany – w trybie art. 255 ppsa - mn. do wskazania, czy uzyskuje dochody z nieruchomości rolnej lub dochody z tytułu najmu pomieszczeń w domu mieszkalnym lub budynku gospodarczym oraz czy prowadzi działalność gospodarczą. W odpowiedzi, skarżący wyjaśnił, że nie uzyskuje dochodów z nieruchomości rolnej, gdyż działka jest nieużytkiem, ani dochodów z najmu pomieszczeń w budynku mieszkalnym i gospodarczym. S. G. wyjaśnił ponadto, iż jego budynek mieszkalny jest trzykondygnacyjny, o powierzchni zabudowy 84 m2. W przesłanym do Sądu sprzeciwie skarżący podniósł, że utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1011 zł brutto podkreślając, że z powodu egzekucji administracyjnej komornik pobiera 252 zł, zatem wysokość świadczenia do wypłaty wynosi 756 zł (decyzja ZUS o waloryzacji renty). Wynagrodzenie żony wynosi 1200 zł brutto (pismo pracodawcy z dnia 28 lutego 2008r). Na potwierdzenie okoliczności nie prowadzenia działalności gospodarczej skarżący przedstawił decyzje z dnia 15 lutego 2005r. i 26 stycznia 2006r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej. Na potwierdzenie faktu całkowitej niezdolności do pracy oraz samodzielnej egzystencji skarżący do sprzeciwu dołączył wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS (nr [...]). W ocenie Sądu, z uwagi na sytuację majątkową i rodzinną skarżącego oraz wysokość wpisu sądowego należnego w niniejszej sprawie, uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. W związku z powyższym, na podstawie art. 260 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia,