VII SA/Wa 76/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "K." Sp. z o.o. w W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącej "K." Sp. z o.o. w W. kwotę 100 zł (sto złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 17 grudnia 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) działając w ramach udzielonego pełnomocnictwa radca prawny B. C. wniósł w imieniu "K." Sp. z o.o. w W. skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. znak: [...], za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwaną ppsa - pismo wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z regulacji ustawowej wynika zatem, że jeśli skarga podlega opłacie stałej to w stosunku do adwokata lub radcy prawnego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty bez wezwania. Natomiast § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003r. Nr 221, poz. 2193) co prawda wskazuje, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednak wyrokiem z dnia 7 marca 2006r. sygn. akt: SK 11/05, opubl. w Dz. U. z dnia 17 marca 2006r. Nr 45, poz. 322 Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności ww. § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z art. 221 przywoływanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji RP. W niniejszej sprawie strona zaskarżyła postanowienie organu wydane w trybie tzw. autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy o ppsa. Postanowienie to uchyla postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] mocą którego organ ten wstrzymał na podstawie art. 159 § 1 i 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, w związku z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Oznacza to że w niniejszej sprawie należny wpis wynosi 200 zł., a nie 100 zł. jak uiściła strona, bowiem tryb postępowania, na podstawie którego wydano postanowienie w ramach autokontroli jest trybem nadzwyczajnym (stwierdzenie nieważności), co determinuje wysokość wpisu. Opłata sądowa z tytułu wniesienia skargi w sprawach w których zaskarżona jest postanowienie wydane w trybie stwierdzenia nieważności jest opłatą stałą bowiem jest wyszczególniona w przepisie § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem wpis stały wynosi w tego typu sprawach 200 zł. W niniejszej sprawie strona uiściła wpis sądowy w niewłaściwej wysokości. Z uwagi na powyższe skargę taką traktuje się jako nieopłaconą. W oparciu o art. 221 ustawy o ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 ustawy o ppsa.