VII SA/Wa 761/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi O. Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia naruszenia prawa przez przewoźnika lotniczego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. O. Sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2011 r. stwierdzającą naruszenie przez przewoźnika lotniczego [...] Sp. z o.o. art. 7 ust. 1 lit b i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie nr 295/91 (Dz. U. UE L 46 z 17 lutego 2004 r.). Powyższą decyzją nałożono na przewoźnika obowiązek zapłaty na rzecz pasażerów: A.S. i Z. S. odszkodowania w wysokości po 400 €, obowiązek poinformowania pasażerów o przysługujących im prawach oraz karę pieniężną w wysokości 6000 zł (sześć tysięcy złotych). Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano, że w przypadku jej wykonania poprzez wypłatę pasażerom odszkodowań, a następnie w razie uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji skarżący zmuszony będzie dochodzić bezpośrednio od pasażerów zwrotu wypłaconych kwot. W takich okolicznościach zachodzi uzasadnione ryzyko, że dochodzenie roszczeń od pasażerów może być długotrwałe i pociągnie za sobą znaczne koszty. Przy braku dobrowolnego zwrotu ww. kwot skarżący zmuszony będzie skierować sprawę na drogę sądową co spowoduje powstanie dodatkowych kosztów, w tym kosztów postępowania. Nawet pomimo uzyskania korzystnego orzeczenia postępowanie egzekucyjne przeciwko osobom fizycznym może okazać się bezskuteczne. Innymi słowy wykonanie decyzji może spowodować, że skarżący będzie zmuszony do poniesienia znacznych kosztów i nakładów finansowych w stosunku do wypłaconych kwot, a odwrócenie skutków decyzji może się okazać znacznie utrudnione lub niemożliwe. We wniosku wskazano również, że nałożona kara pieniężna choć obiektywnie nie jest znacząca to przed organem toczy się obecnie kilkadziesiąt podobnych spraw i tym samym wykonanie wszystkich decyzji może mieć negatywny spływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w wykazanie zaistnienia przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący uzasadniając wniosek wskazał, że ewentualne dochodzenie od pasażerów zwrotu wypłaconych odszkodowań, w przypadku uchylenia decyzji, będzie się wiązało z nadmiernymi kosztami egzekucyjnymi i sądowymi, a kumulacja kar pieniężnych nałożonych kilkoma decyzjami może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku wskazane okoliczności nie mają nadzwyczajnego charakteru i nie uzasadniają zaistnienia po stronie skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie można uznać, że zapłata zryczałtowanego odszkodowania, nawet w wielu sprawach, wpłynie na sytuację majątkową skarżącego. Wypłata odszkodowań jest zwykłym następstwem obowiązku wynikającego z decyzji i nie ma nadzwyczajnego charakteru. Ponadto wątpliwości skarżącego co do ewentualnych przyszłych trudności związanych z dochodzeniem zwrotu odszkodowań od pasażerów są czysto hipotetyczne. Nawet gdyby zaistniała taka sytuacja, skarżący może dochodzić zwrotu odszkodowań wraz z kosztami postępowań sądowych i egzekucyjnych. Biorąc również pod uwagę wysokość kary pieniężnej nałożonej decyzją nie można uznać, że stanowi ona znaczne obciążenie finansowe dla skarżącego. Skarżący nie wskazał, że zapłata kary w wysokości 6000 zł (nawet orzeczonej w kilku sprawach) wpłynie na jego sytuację finansową i wyrządzi skarżącemu trwałe szkody. Skarżący powinien podać, czy prowadzona działalność gospodarcza przynosi zyski, bądź straty, powinien wykazać jaka jest jego kondycja finansowa i możliwości płatnicze. Samo wskazanie, iż zapłata nałożonej kary może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa skarżącego uniemożliwia Sądowi rzeczywistą ocenę sytuacji finansowej skarżącego. Za odmienną oceną wniosku skarżącego nie przemawia również całokształt materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy. Nie ma tam informacji, z której by wynikało, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje w majątku skarżącego trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.