VII SA/Wa 762/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2008 r. sprawy ze skargi Z. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. znak [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Z. i J. W. z dnia 31 stycznia 2008r., na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...] znak: [...], przekazujące zgodnie z właściwością Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. pismo J. W. z dnia 20 stycznia 2008r., dotyczące złego stanu technicznego dwu słupów linii energetycznych 15 KW położonych na nieruchomości należącej do J. W. , utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Stan sprawy przedstawiał się następująco: Pismem z dnia 20 stycznia 2008r. J. W. zwrócił się do Wojewody [...] z prośbą o interwencję w sprawie drewnianych słupów dwóch linii energetycznych 15 KW istniejących na jego nieruchomości. Wskazał, że słupy mają 60 lat i z uwagi na zły stan techniczny zagrażają zdrowiu i życiu właścicieli nieruchomości. Stwierdził, że zwracał się w tej sprawie do Starosty Z., ale jak podał, został skierowany do Wojewody, któremu podlega nadzór budowlany. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...], na podstawie art. 123 i art. 65 § 1 kpa, stwierdził swoją niewłaściwość w przedmiotowej sprawie i przekazał pismo J. W. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z., jako organowi właściwemu. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że z treści pisma wnioskodawcy z dnia 20 stycznia 2008r. bezspornie wynika, że sprawa dotyczy złego stanu technicznego słupów podtrzymujących linię energetyczną, zatem nieprawidłowego utrzymywania obiektu budowlanego mogącego spowodować zagrożenie życia, zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia tj. sytuacji, do której zastosowanie ma przepis art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Organ wskazał, że zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) sprawy związane z utrzymywaniem obiektów budowlanych wymienione w art. 62 ust. 3 ustawy, należą do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, Organem właściwym miejscowo do załatwienia powyższej sprawy jest, zatem, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. Wojewoda [...] podkreślił, że zgodnie z normą zawartą w art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Na powyższe postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] Z. i J. W. złożyli zażalenie. Po rozpatrzeniu w/w zażalenia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. , znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podzielił zasadność rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji oraz jego uzasadnienie. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008r, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli Z. i J. W. Skarżący wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej złego stanu technicznego dwóch linii energetycznych 15 KW położonych na ich nieruchomościach. Przedstawili historię prowadzonego przez nich postępowania związanego z przedmiotową inwestycją, podkreślając jak duże zagrożenie stanowi ona dla nich i ich bliskich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) . Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. W niniejszej sprawie, Sąd dokonał kontroli postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008r. utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] przekazujące pismo J. W. z dnia 20 stycznia 2008r., zgodnie z właściwością Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. Kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że badane rozstrzygnięcie zostało wydane zgodnie z prawem. Wskazać należy, że zgodnie z art. 19 kpa organy administracji publicznej, są z urzędu zobowiązane do przestrzegania swojej właściwości (rzeczowej, miejscowej i instancyjnej). Jeżeli organowi administracji publicznej, do którego skierowano wniosek, ustawa nie przyznała kompetencji do jego załatwienia, to stosownie do przepisu art. 65 § 1 w zw. z art. 63 § 1 kpa, ma on obowiązek niezwłocznego przekazania, w formie postanowienia, wniosku do organu właściwego. Powyższa regulacja jest skutkiem kontroli z urzędu swojej właściwości rzeczowej, miejscowej i instancyjnej przez organy administracji publicznej, gdyż od tego, czy sprawę załatwia organ właściwy, zależy ważność późniejszych decyzji podejmowanych w sprawie. Przepisy normujące właściwość organów administracyjnych mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Zatem przekazanie sprawy do organu właściwego jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Z pisma skarżącego z dnia 20 stycznia 2008r. wynika, że domaga się interwencji w sprawie dwóch słupów energetycznych 15 KW, gdyż są one w złych stanie technicznym i zagrażają zdrowiu i życiu. Zdaniem Sądu organy przekazujące sprawę zasadnie oceniły, że podnoszony przez skarżącego przedmiot żądania należy do właściwości organów nadzoru budowlanego. Problematyka utrzymywania obiektów w należytym stanie technicznym uregulowana jest w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) Z przepisu art. 62 ust. 3 ww. ustawy jednoznacznie wynika, że właściwy organ może w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia, środowiska-nakazać przeprowadzenie, w każdym terminie kontroli, a także żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Zgodnie z art. 83 ust 1 cytowanej wyżej ustawy, sprawy związane z utrzymywaniem obiektów należą do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Trafnie, zatem organy wskazały, iż właściwym miejscowo do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 20 stycznia 2008r. jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlany w Z. Reasumując stwierdzić należy, iż zarówno organowi I instancji, jak również organowi odwoławczemu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, które skutkować mogłoby uchyleniem przedmiotowych postanowień. Organy administracji publicznej w sposób prawidłowy zastosowały obowiązujące przepisy prawa, mając w szczególności na względzie bezwzględnie obowiązujące przepisy o właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).