VII SA/Wa 763/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Ref. stażysta Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2011 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "O." w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakaz rozbiórki parkingu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zwany dalej MWINB decyzją z dnia [...] Nr [...] w wyniku rozpoznania odwołania [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "O." od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] nr [...] zwanego dalej PINB [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu wyznaczonego przez organ do dokonania orzeczonej rozbiórki, w pozostałej zaś części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego bezspornie wynika, że na terenie działki nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w W. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "O." w pierwszym półroczu 2010 r. zrealizowała roboty budowlane polegające na wygrodzeniu za pomocą słupków stalowych oraz szlabanu terenu pełniącego dotychczas funkcję miejsc postojowych dla samochodów osobowych i zrealizowała parking, który należy zakwalifikować jako budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Organ wskazał, że tego typu inwestycja budowlana nie została zwolniona z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a inwestor jej nie posiada. Powyższe okoliczności przesądzają zatem, że w stosunku do przedmiotowego parkingu zrealizowanego w warunkach samowoli budowlanej zastosowanie znajduje tryb przewidziany w art. 48 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy podniósł, iż nakaz rozbiórki przedmiotowego parkingu jest zasadny, aczkolwiek nie podziela stanowiska PINB [...], że usytuowanie miejsc parkingowych w odległości od 4,00 m do 5,50 m od okien znajdujących się w budynku opieki zdrowotnej stanowi naruszenie § 19 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ wskazał, iż z treści ww. § 19 wynika wprost, że nie znajduje on odniesienia m.in. do budynku opieki zdrowotnej. Organ podkreślił także, że przedmiotowy parking wygrodzony za pomocą słupków stalowych oraz szlabanu [jakkolwiek wygrodzenia tego nie można utożsamiać z typowym ogrodzeniem] uniemożliwia dojazd do terenów [...], [...],[...] od strony ul. [...] oznaczonej symbolem [...], co niewątpliwie narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru R. wyklucza natomiast możliwość zalegalizowania przedmiotowej samowoli budowlanej, co tym samym uzasadnia konieczność zastosowania sankcji wynikającej z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego w postaci nakazu rozbiórki. Organ podniósł także, że zaskarżona decyzja PINB [...] z dnia [...] w części dotyczącej określenia terminu rozbiórki została wydana bez podstawy prawnej, gdyż przepis art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nie przewiduje możliwości określenia w decyzji wydanej na jego podstawie daty wykonania obowiązku. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "O." w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że nie wybudowała parkingu, jak twierdzi organ w uzasadnieniu, lecz dokonała w ramach bieżącej konserwacji wymiany uszkodzonych płyt chodnikowych – co w świetle przepisów Prawa budowlanego nie nakłada na właściciela nieruchomości obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaznaczyła, iż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren oznaczony symbolem [...] jest przewidziany m.in.na parking w związku z czym decyzja o rozbiórce istniejącego parkingu jest zaskakująca. Dodała, że na ww. działce od lat sześćdziesiątych XX w. istniał parking przeznaczony dla mieszkańców osiedla, który od czasu oddania do użytku 4 budynków [...] Office Parku, przy ul. [...], użytkowany był głównie przez pracowników i interesantów nowo wybudowanego obiektu, dla którego nie zapewniono wystarczającej liczby miejsc postojowych. Strona skarżąca wskazała, że zamontowanie słupków i szlabanu nastąpiło na życzenie mieszkańców i właścicieli tej nieruchomości mających udział w użytkowaniu wieczystym gruntu, w związku z powstałą sytuacją. Dodała, że dojście do Przychodni, oznaczonej na planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...] zostało zapewnione przez teren WSM "O." oznaczony symbolem [...], natomiast dojazd oraz dodatkowe dojście do przychodni Urząd [...] powinien zapewnić od strony północnej budynku przychodni. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Organy nadzoru budowlanego z naruszeniem art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego sprawy co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Z ustaleń organów wynika, że [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "O." zrealizowała roboty budowlane polegające na wymianie płytek chodnikowych na nowe na długości 25 m pasem szerokości od 3,50 m do 0,50 m o łącznej powierzchni 59 m 2 oraz wygrodziła ten teren za pomocą 24 słupków stalowych i szlabanu tworząc parking. Z załączonej dokumentacji fotograficznej nie wynika natomiast aby zrealizowany w wyniku samowolnego wygrodzenia parking obejmował wymienione płytki chodnikowe, które znajdują się w ciągu pieszym. Słupki stalowe zostały wprawdzie zabetonowane w płytki chodnikowe, lecz wygrodzony teren nie został wyłożony płytkami i nie posiada wyodrębnionych miejsc postojowych. Z tego względu nakazanie rozbiórki parkingu z miejscami postojowymi jest niezrozumiałe. Wprawdzie organ nakazując wskazaną rozbiórkę zobowiązał inwestora do doprowadzenia terenu po rozbiórce parkingu do stanu poprzedniego lecz nie wyjaśnił jak wyglądał stan poprzedni tego terenu. Z załączonego wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru R. wynika, że działka nr ewid [...], na której zrealizowano przedmiotowy parking oznaczona jest symbolem [...]. Oprócz symbolu [...] na działce znajduje się oznaczenie "P" co świadczyłoby, że na wskazanym terenie istniał również parking. Skarżący podniósł, iż w na działce nr ewid [...] od lat sześćdziesiątych istniał parking przeznaczony dla mieszkańców osiedla. Ustalenie czy na działce oznaczonej symbolem [...] znajdował się również parking i jak wyglądał ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego sformułowania sentencji decyzji rozbiórkowej. Organy powinny również przeanalizować ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawarte w ust 7, który dotyczy zasad lokalizowania parkingów i miejsc parkingowych (Uchwała Nr LVII/1010/2009 Rady Miasta [...] z dnia [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru R). Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o odroczenie rozprawy celem zawiadomienia o terminie rozprawy pozostałych współużytkowników wieczystych będących jednocześnie członkami spółdzielni gdyż skarżąca spółdzielnia zarządza nieruchomością i reprezentuje swoich członków. Z uwagi na brak dokładnego wyjaśnienia sprawy z naruszeniem art. 7 kpa, art. 77 kpa i art. 107 § 1 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy.