VII SA/Wa 764/08

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 764/08 ze skargi J. L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić J. L. przyznania prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 23 czerwca 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. Li. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami otrzymanymi w dniu 11 lipca 2008 r. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. L. prowadzi gospodarstwo domowe z mężem. W formularzu zaznaczono wprawdzie, że z wnioskodawczynią mieszka również syn, jednakże z treści wniosku wynika, że syn przebywa w areszcie śledczym. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z dochodów z pracy męża strony w wysokości 2500 zł. Posiadany majątek obejmuje dom drewniany o pow. 130 m2. Innego majątku strona nie wskazała. W treści uzasadnienia wnioskodawczyni wskazała że jest osobą schorowaną ([...]), syn cierpi na [...]. Zaznaczono, że wnioskodawczyni z mężem opłacają adwokata który ma pomóc w leczeniu syna na wolności, dodatkowo przeznaczają kwotę około 250 zł na dożywienie i środki higieniczne dla syna. Strona podała ponadto, że : - spłaca miesięcznie trzy kredyty gotówkowe w kwotach w wysokości 500, 500 i 110 zł. oraz kredyt hipoteczny – 440 zł, - na stałe koszty- światło, telefon, telewizja, woda podatek i inne wydaje miesięcznie 617 zł, - na żywność – około 1000 zł., - koszty rehabilitacji wnioskodawczyni – 160 zł., - koszty opału 3000 zł. rocznie (250 zł miesięcznie). Z nadesłanych wyciągów bankowych wynika, że na dzień 8 lipca strona posiadała na koncie 4456,72 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową w rodzinie J. L. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Należy zauważyć, że oświadczenie strony nie jest całkowicie wiarygodne. Pomimo nadesłania nie budzących wątpliwości dokumentów (wyciągi z banku, kopie zeznań podatkowych, obszerne uzasadnienie wniosku) strona podała dochody gospodarstwa domowego w wysokości 2500 zł. Jak wynika z zsumowania wszystkich wydatków strony, przewyższają one o ponad 1000 zł kwotę dochodu. Oznacza to, że strona albo zawyżyła wydatki gospodarstwa domowego, albo nie podała wszystkich źródeł dochodu. W tym stanie rzeczy uznając oświadczenie za nieprzekonywujące odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).