VII SA/Wa 766/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędziowie sędzia WSA Mirosław Montowski, sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2019 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia opłat z tytułu zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów oraz nałożenia obowiązku nasadzeń zastępczych oddala skargę Przedmiotem skargi Miasta [...] ("skarżący") jest decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju ("Minister") z [...] lutego 2019 r. znak: [...], dotycząca ustalenia opłat z tytułu zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów oraz obowiązku nasadzeń zastępczych w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z niezbędną infrastrukturą i rozbiórkami, w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 18 lipca 2016 r. Operator Gazociągów [...] S.A. z siedzibą w [...] ("inwestor") złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] pn.: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi, wraz z rozbiórkami, w granicach gminy [...] oraz dzielnicy [...]". Decyzją z [...] września 2016 r., nr [...], Wojewoda [...] ("Wojewoda") -na podstawie art. 15, art. 16 ust. 1 oraz art. 34 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] (Dz. U. z 2014 r., poz. 1501 ze zm., "ustawa o inwestycjach"), oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., "Prawo budowlane"), art. 84 ust. 2 i 3, i art. 85 ust. 1, ust. 3 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r., poz. 1651 ze zm.), w części I - zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi, wraz z rozbiórkami, w granicach gminy [...] oraz dzielnicy [...], na działkach wg. wskazanego zestawienia; w części II – zezwolił na usunięcie 3999 sztuk drzew i 21 625 m2 krzewów kolidujących z inwestycją (pkt 1), ustalił ostateczny termin wykonania wycinki drzew i krzewów objętych inwestycją na dzień 31 marca 2021 r. (pkt 2), ustalił opłatę za usunięcie 3999 sztuk drzew w kwocie 18 668 933,20 zł oraz za usunięcie 21 625 m2 krzewów w kwocie 5 466 584 zł (pkt 3), zobowiązał inwestora do posadzenia nasadzeń zastępczych w ilości 5000 sztuk drzew w ramach rekompensaty za wycięte drzewa i 2206 ha drzew w zamian za wycięte krzewy (pkt 4), nakazał wykonać nasadzenia zastępcze na nieruchomości położonej w granicach [...], oznaczonej jako dz. nr ew. [...] z obr. [...], dzielnica [...] (pkt 5), nakazał wykonać nasadzenia zastępcze na nieruchomościach położonych w granicach gminy [...], oznaczonych jako działki nr ew. [...], obr. [...] (pkt 6), nakazał zakończyć prace nasadzeniowe do 30 listopada 2020 r. (pkt 7), zobowiązał inwestora do przedstawienia pisemnej informacji o wykonaniu nasadzeń zastępczych wraz z ich inwentaryzacją do 30 grudnia 2020 r. (pkt 8), odroczył termin uiszczenia opłaty za usunięcie drzew i krzewów do 31 grudnia 2023 r. (pkt 9), zastrzegł, że w przypadku przedłożenia informacji o wykonaniu nasadzeń zastępczych wraz z inwentaryzacją przed 30 listopada 2020 r., termin uiszczenia opłaty za usunięcie drzew i krzewów ulegnie odroczeniu o 3 lata, licząc od dnia dostarczenia Wojewodzie [...] ww. dokumentów (pkt 10). Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z [...] stycznia 2017 r., znak: [...], utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody z [...] września 2016 r., nr [...], w części I - zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wraz z rozbiórkami, oraz w części II pkt 1 i 2 - zezwalającej na usunięcie 3999 sztuk drzew i 21 625 m2 krzewów oraz ustalającej ostateczny termin wykonania wycinki drzew i krzewów objętych inwestycją na dzień 31 marca 2021 r., natomiast w części II pkt 3-10 uchylił ww. decyzję Wojewody z [...] września 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Dalsze postępowanie w sprawie z ww. wniosku o pozwolenie na budowę z [...] lipca 2016 r. toczyło się zatem wyłącznie w zakresie ustalenia opłat z tytułu usunięcia drzew i krzewów oraz ustalenia obowiązku wykonania nasadzeń zastępczych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w zakresie uchylonym ww. decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] stycznia 2017 r., Wojewoda wydał decyzję [...] czerwca 2017 r. Nie ostała się ona w obrocie prawnym; na skutek odwołania skarżącego, Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z [...] października 2017 r. znak: [...] uchylił ww. decyzję Wojewody z [...] czerwca 2017 r. (nr [...], znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Rozpatrując po raz kolejny sprawę Wojewoda decyzją z [...] grudnia 2018 r., nr [...], znak: [...], umorzył w całości postępowanie administracyjne dotyczące ponownego rozpatrzenia wniosku o pozwolenie na budowę w części uchylonej decyzji Wojewody z [...] czerwca 2017 r., nr [...], dotyczącej ustalenia dla inwestora opłat z tytułu zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów oraz nasadzeń zastępczych w związku z inwestycją polegającą na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi, wraz z rozbiórkami, w granicach gminy [...] oraz dzielnicy [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia Wojewoda wskazał na zmianę stanu prawnego wprowadzoną ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1590; "ustawa zmieniająca"), w wyniku której ustawodawca zniósł obowiązek uzyskiwania zezwoleń na usunięcie drzew i krzewów, a co za tym idzie również obowiązek dokonania opłat z tytułu wycinki drzew i krzewów. Wprowadzona zmiana prawa stanowi o tym, że w stosunku do drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji przygotowywanej przez wyżej wymienionego inwestora nie będzie wydawane pozwolenie na ich usunięcie (z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, do których znajdą zastosowanie przepisy o ochronie przyrody), na wskazanego inwestora nie zostanie również nałożony obowiązek dokonania inwentaryzacji znajdujących się na wyżej wymienionym terenie drzew i krzewów oraz sporządzenia planu zagospodarowania zielenią, inwestor nie będzie również uiszczał opłaty za usunięcie drzew i krzewów, a ponadto organ wydający decyzję nie będzie mógł nałożyć na niego obowiązku przesadzenia ich we wskazane miejsce lub wykonania nasadzeń zastępczych. Wobec treści art. 9 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej ten stan prawny należało zastosować w niniejszej sprawie, a to uzasadniało wydanie decyzji na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, "k.p.a."). Pismem z 21 grudnia 2018 r. skarżący, z zachowaniem ustawowego terminu, złożył odwołanie od ww. decyzji z [...] grudnia 2018 r. W odwołaniu tym skarżący zarzucił naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zawiadomienia stron o zmianie stanu prawnego sprawy, art. 7 i 105 § 1 k.p.a., a także art. 9 ustawy zmieniającej, który zdaniem skarżącego nie mógł znaleźć zastosowania w sprawie i nie mógł stanowić przesłanki do umorzenia postępowania. Po rozpatrzeniu tego odwołania zapadła wskazana na wstępie decyzja Ministra z [...] lutego 2019 r. znak: [...], którą organ utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody z [...] grudnia 2018 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] (Dz. U. z 2017 r. poz. 2302) w pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu wojewoda zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu. Zezwolenie nie jest wymagane na usunięcie drzew lub krzewów, o których mowa w art. 83f ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Do inwestycji w zakresie terminalu nie stosuje się przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z wyjątkiem art. 84-89 tej ustawy. Stosownie do art. 16 ust. 3 ww. ustawy wojewoda może w pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu nałożyć obowiązek przesadzenia we wskazane miejsce drzew lub krzewów objętych zezwoleniem na usunięcie lub wykonania nasadzeń zastępczych w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów. W dniu 4 września 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1590) dodając do dotychczasowej treści art. 16 ww. ustawy ustęp 4, zgodnie z którym do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, w przypadku inwestycji w zakresie terminalu przygotowywanej przez Operatora Gazociągów [...] spółka akcyjna z siedzibą w [...], nie stosuje się przepisów ust. 1-3 oraz przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. I dalej, Minister podkreślił, że stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej do postępowań w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu lub inwestycji towarzyszącej wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem art. 16, art. 27 oraz art. 34 ust. 7 i 8 ustawy zmienianej w art. 1, które do takich postępowań stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Mając na uwadze powyższe organ ten przyjął, że, mimo iż postępowanie umorzone decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2018 r. zostało zainicjowane w dniu [...] lipca 2016 r. (data wpływu wniosku o pozwolenie na budowę), wbrew twierdzeniom odwołującego się na mocy ww. art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. znajduje w nim zastosowanie art. 16 ust. 4 ustawy o inwestycjach wyłączający przy zaistnieniu wymienionych w nim przesłanek możliwość zawarcia w decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów, nałożenia z tego tytułu opłat oraz obowiązku dokonania nasadzeń zastępczych. Zauważył jednocześnie, że na gruncie niniejszej sprawy spełnione zostały przewidziane w art. 16 ust. 4 ustawy o inwestycjach przesłanki wyłączenia zastosowania art. 16 ust. 1-3: inwestorem przedsięwzięcia jest [...] S.A., drzewa i krzewy przewidziane do usunięcia znajdują się na nieruchomościach objętych decyzją Wojewody [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], znak: [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji [...] (zob. Plan gospodarki zielenią), w piśmie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] stycznia 2016 r., znak: [...] r., dotyczącym określenia statusu konserwatorskiego dla nieruchomości położonych wzdłuż inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi wskazano, że nieruchomości objęte inwestycją nie znajdują się w rejestrze zabytków. W konsekwencji Minister przyjął za organem I instancji, że z uwagi na okoliczność, iż prowadzone ponownie (w związku z decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] października 2017 r. znak: [...]) postępowanie toczyło się wyłącznie w zakresie przewidzianym w art. 16 ust. 1-3 ustawy o inwestycjach, a w związku z nowelizacją tej ustawy przepisy te nie mogą już stanowić podstawy rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, postępowanie to podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zarzutów odwołania Minister wskazał, że organ wojewódzki nie miał obowiązku informować stron postępowania o zmianie przepisów prawa - funkcję poinformowania obywateli o nowych przepisach spełnia publikacja ustawy w Dzienniku Ustaw. Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz niektórych innych ustaw została opublikowana w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej z 2018 r. jako pozycja 1590. Organ dodał, że zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji działają na podstawie przepisów prawa, co oznacza, że wobec wyłączenia zastosowania w niniejszej sprawie art. 16 ust. 1-3 ustawy o inwestycjach, postępowanie w zakresie ustalenia opłat z tytułu zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów oraz ustalenia nasadzeń zastępczych nie może być prowadzone bez podstawy prawnej, w oparciu o wskazywane w odwołaniu względy negatywnego wpływu na środowisko i krajobraz. W skardze do Sądu na ww. decyzję Ministra skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 1, art. 5 ust. 3 w związku z art. 15, art. 38 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. .poz. 1590), poprzez przyjęcie, że do postępowania administracyjnego w sprawie inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi, wraz z rozbiórkami, w granicach gminy [...] oraz dzielnicy [...] zastosowanie mają przepisy wskazanych ustaw. Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał na to, że inwestycja polegająca na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi, wraz z rozbiórkami, w granicach gminy [...] oraz dzielnicy [...] nie znajduje się w katalogu inwestycji towarzyszącej inwestycjom w zakresie terminalu. W związku z tym brak jest podstaw prawnych do zastosowania w stosunku do tej inwestycji wskazanych na wstępie ustaw odnoszących się do inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...]. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażonej w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 31 lipca 2019 r. skarżący podtrzymał skargę, przy czym w pierwszej kolejności wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Ministra, jak i poprzedzającej ją decyzji Wojewody z [...] grudnia 2018 r., ewentualnie o uchylenie obu tych decyzji. Wyjaśnił przy tym, że istota skargi sprowadza się do wskazania na wydanie ww. aktów bez podstawy prawnej, albowiem powołane w nich przepisy wobec okoliczności faktycznych i prawnych, nie mogły znaleźć zastosowania. Inwestycja, której dotyczą ww. decyzje nie stanowi "inwestycji towarzyszącej" w rozumieniu ustaw w nich zastosowanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd kontrolował w niniejszej sprawie decyzję Ministra z [...] lutego 2019 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody z [...] grudnia 2018 r. o umorzeniu postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia opłat z tytułu zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów oraz obowiązku nasadzeń zastępczych w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z niezbędną infrastrukturą i rozbiórkami. Zdaniem Sądu, decyzja ta nie narusza prawa. Rozwijając tę ocenę wskazać przede wszystkim należy, że tak zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja Wojewody są wynikiem ostatecznej i pozostającej w obrocie prawnym decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] stycznia 2017 r. znak: [...], którą w pkt 1 utrzymano w mocy decyzję Wojewody z [...] września 2016 r. nr [...] w części I zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę inwestycji oraz w części II pkt 1 i 2 zezwalającej na usunięcie drzew i krzewów kolidujących z inwestycją i ustalającej ostateczny termin wycinki, zaś w pkt 2 uchylono ww. decyzję Wojewody w pozostałym zakresie dotyczącym części II pkt 3-10. Tym samym sprawa wróciła do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (tylko) w zakresie ustalenia opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz obowiązku wykonania nasadzeń zastępczych. W takim też zakresie wydane zostały rozstrzygnięcia obecnie poddane kontroli Sądu. Orzeczenia te uwzględniają właściwe przepisy ustawy o inwestycjach, ustawę zmieniającą tą pierwszą, a w konsekwencji prawidłowo wywodzi się w nich o braku podstawy prawnej do wydania decyzji merytorycznej i konieczności zastosowania w I instancji art. 105 § 1 k.p.a. Sąd w pełni podziela bowiem rozważania zawarte w tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przy czym, w kontekście treści skargi Sąd zauważa, że zarzut dotyczący prawidłowości zastosowania w sprawie przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] i ustawy zmieniającej z dnia 8 lipca 2018 r. (do tej ustawy), wymagał rozważenia zarówno w płaszczyźnie materialnej, jak i procesowej. I tak, analizując to zagadnienie Sąd wziął pod uwagę, że niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem inwestora z [...] lipca 2016 r., a wobec tego dla ustalenia, czy wskazana ustawa o inwestycjach znajdowała zastosowanie do inwestycji objętej tymże wnioskiem, należało uwzględnić stan prawny wówczas obowiązujący. Uwzględniając taki też stan prawny Sąd dostrzega, że ww. ustawa w art. 1 stanowi, że określa zasady przygotowania, realizacji i finansowania inwestycji w zakresie terminalu wymaganych ze względu na istotny interes bezpieczeństwa państwa oraz inwestycji towarzyszących. Jednocześnie w art. 2 pkt 5 stanowi, że użyte w ustawie określenie inwestycje towarzyszące oznacza inwestycje, o których mowa w art. 38. Z przepisów tej ustawy wynika, że omawiany akt prawny w stosunku do ww. inwestycji przewiduje tryb ich przygotowania i realizacji, a ten rozpoczyna uzyskanie m.in. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, o czym stanowi art. 5 i nast. ustawy, znajdujące zastosowanie na podstawie art. 39 ust. 1 tej ustawy również do inwestycji towarzyszących. W konsekwencji analizując kwestię sporną w niniejszej sprawie nie można było pominąć ostatecznej i pozostającej w obrocie prawnym decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] wydanej na podstawie art. 5 ust. 1 ww. ustawy o inwestycjach dla przedmiotowej inwestycji, mocą której to ustalono lokalizację inwestycji w zakresie terminalu na rzecz Operatora Gazociągów [...] S.A. w [...] polegającej na "budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi" w granicach gminy [...] oraz dzielnicy [...]. Tym bardziej jeśli zważy się, że zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o inwestycjach decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę. Ta też decyzja stanowiła w efekcie podstawę dla decyzji Wojewody z [...] września 2016 r. oraz utrzymującej ją w mocy w zasadniczej części powyżej przywołanej decyzji Ministra z [...] stycznia 2017 r. Wszystkie te rozstrzygnięcia wydane zostały w oparciu o przepisy omawianej ustawy o inwestycjach, i we wszystkich nich zgodnie przyjęto, że objęta postępowaniem inwestycja stanowi "inwestycję towarzyszącą" w rozumieniu tej ustawy. Dostrzec jednocześnie należy, że żaden z ww. aktów nie był zwalczany przez skarżącego z przyczyn obecnie podnoszonych; nie toczy się też w stosunku do tych aktów administracyjnych żadne postępowanie nadzorcze wskazujące na ich wydanie bez podstawy prawnej. Nie można tym samym pominąć ich obowiązywania, jak również i tego, że obecnie kontrolowane przez Sąd postępowanie dotyczy jedynie niewielkiej części "sprawy głównej", albowiem w zakresie pozwolenia na budowę ww. gazociągu sprawa ta została już zakończona ostatecznym aktem zezwalającym na inwestycję i podlegającym wykonaniu. Zakres rozstrzygnięcia objętego zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzją Wojewody z [...] grudnia 2018 r. wynika więc z tych wcześniejszych decyzji, przesądzających o prawidłowości zastosowania w sprawie ustawy o inwestycjach. Stąd też, w ocenie, Sądu, z uwagi na wskazane kwestie (w istocie o charakterze procesowym), dla skuteczności rozpatrywanego zarzutu, zarzut ten należałoby w pierwszej kolejności skierować w stosunku do tzw. decyzji lokalizacyjnej, a następnie decyzji organów architektoniczno-budowlanych z 2016 r. oraz z 2017 r., w wyniku których zezwolono na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z niezbędną infrastrukturą i rozbiórkami. Niezależnie od tej argumentacji Sąd dostrzega, że w ww. decyzji lokalizacyjnej wprost wskazano, że objęta postępowaniem inwestycja stanowi inwestycję towarzyszącą, o której mowa w art. 38 pkt 2 lit. y, zgodnie z którym do inwestycji towarzyszących inwestycjom w zakresie terminalu należy realizowana przez Operatora Gazociągów [...] spółka akcyjna z siedzibą w [...] budowa gazociągów o średnicy nie mniejszej niż 200 mm i maksymalnym ciśnieniu roboczym (MOP) nie mniejszym niż 5,5 MPa łączących sieć przesyłową z jednostkami wytwórczymi lub jednostkami kogeneracji w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o mocy przyłączeniowej nie mniejszej niż 5000 m3/h wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi. Sąd stwierdza przy tym, że analiza dokumentacji budowlanej wskazuje na to, że inwestycja objęta niniejszym postępowaniem spełnia wskazane ww. przepisie parametry. Skarżący natomiast kwestionując zastosowanie w sprawie omawianej ustawy o inwestycjach z uwagi na to, że przedmiotowa inwestycja nie jest "inwestycją towarzyszącą" w rozumieniu tej ustawy, zupełnie nie dostrzegł tej kwestii i nie odniósł się do tego zagadnienia; co więcej - nie uzasadnił swojego stanowiska w sposób pozwalający na jego szerszą analizę; nie wykazał w konsekwencji, że do inwestycji objętej postępowaniem nie mogą znaleźć zastosowania przepisy ww. ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...]. Z tych też przyczyn stanowisko skarżącego Sąd uznał za niezasadne i przyjął, że prawidłowo organy orzekające w sprawie, uwzględniając wcześniej wydane w tej sprawie orzeczenia (w tym przede wszystkim decyzję Ministra z [...] stycznia 2017 r.), orzekły w zakresie dotychczas niezałatwionym, stosując prawidłowo ustalony stan prawny. W tym też aspekcie Sąd dostrzega, że to na mocy ww. ustawy o inwestycjach, dokładnie na podstawie art. 16 ust. 1 i 3, organ architektoniczno-budowlany zobligowany został do wydania orzeczenia w przedmiocie zezwolenia, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu i konieczności rozważenia nałożenia obowiązku wykonania nasadzeń zastępczych. Stąd też pierwotna decyzja Wojewody o pozwoleniu na budowę dotyczyła i tego zagadnienia. Niemniej, w dniu 4 września 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1590) dodając do dotychczasowej treści art. 16 ww. ustawy ustęp 4, zgodnie z którym do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, w przypadku inwestycji w zakresie terminalu przygotowywanej przez Operatora Gazociągów [...] spółka akcyjna z siedzibą w [...], nie stosuje się przepisów ust. 1-3 oraz przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. Z art. 9 ust. 2 wskazanej ustawy zmieniającej wynika przy tym, że do postępowań w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu lub inwestycji towarzyszącej wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem art. 16, art. 27 oraz art. 34 ust. 7 i 8 ustawy zmienianej w art. 1, które do takich postępowań stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W konsekwencji będąc zobligowanym do rozstrzygnięcia w zakresie określonym w art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o inwestycjach, organy orzekające w sprawie musiały wziąć pod uwagę wprowadzony ww. nowelizacją art. 16 ust. 4. Analiza sprawy z uwzględnieniem tego przepisu "zmusiła" zaś te organy do zastosowania na etapie I instancji art. 105 § 1 k.p.a., albowiem odpadła w obecnym stanie prawnym (i w okolicznościach występujących w sprawie) podstawa do wydania rozstrzygnięcia w ww. w zakresie. W sposób właściwy wykazał to Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, prawidłowo wywodząc, że spełnione zostały wszystkie przesłanki z art. 16 ust. 4 uzasadniające odstąpienie od zastosowania art. 16 ust. 1-3 omawianej ustawy o inwestycjach, a mianowicie wskazując na to, że: inwestorem przedsięwzięcia jest [...] S.A., drzewa i krzewy przewidziane do usunięcia znajdują się na nieruchomościach objętych decyzją Wojewody [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], znak: [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji [...] (zob. Plan gospodarki zielenią), w piśmie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] stycznia 2016 r., znak: [...] r., dotyczącym określenia statusu konserwatorskiego dla nieruchomości położonych wzdłuż inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 MOP 8,4 MPa relacji [...] wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi wskazano, że nieruchomości objęte inwestycją nie znajdują się w rejestrze zabytków. W takich okolicznościach i z tych przyczyn Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga niezasadna. Sąd zaznacza przy tym, że w związku z art. 5 ust. 3 w zw. z art. 15 ust. 4 ustawy o inwestycjach i art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej oraz art. 545 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566), Minister był organem właściwym do wydania decyzji w niniejszej w sprawie w II instancji. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o oddaleniu skargi.