VII SA/Wa 767/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi T.P. Ł. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz T. P. Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania T. Ł., na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...] października 2014 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na budowę budynku do przygotowywania owoców i magazynu opakowań oraz szczelnego zbiornika na wody opadowe o poj. 32,0 m3. Organ wskazał, że art. 129 § 2 k.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. T. Ł., który nie był stroną w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, wniósł odwołanie w dniu 16 grudnia 2014 r. Odwołanie w takim przypadku powinno zostać wniesione z zachowaniem terminu przewidzianego na tę czynność dla strony, której decyzję doręczono. W niniejszej sprawie, jak wynika z pieczęci umieszczonej na decyzji znajdującej się w aktach sprawy organu pierwszej instancji, inwestor, który był jedyną stroną postępowania, odebrał decyzję w dniu 29 października 2014 r. W tej sytuacji termin do skutecznego wniesienia odwołania w niniejszej sprawie upłynął w dniu 12 listopada 2014 r. Wobec powyższego organ uznał, iż odwołanie T. Ł. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniósł T. Ł., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. przez przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. W ocenie skarżącego organ błędnie uznał, że skarżący nie był stroną w postępowaniu przed organem pierwszej instancji w sytuacji gdy uczestniczył czynnie w postępowaniu przed tym organem, składając liczne pisma. W konsekwencji skarżący miał prawo być przekonany, że zostanie mu doręczona decyzja organu pierwszej instancji i na takie doręczenie czekał. Skarżący zamiast decyzji otrzymał pismo, z którego wynikało, że decyzja została wydana, a skarżący nie będzie traktowany jako strona. Wówczas w terminie 14 dni od otrzymania tej informacji skarżący wniósł odwołanie, a więc nie uchybił terminowi określonemu w art. 129 § 2 k.p.a. Skarżący podkreślił, że o uchybieniu terminu do złożenia odwołania można mówić tylko wówczas, gdy termin ten rozpoczął swój bieg. Natomiast brak doręczenia decyzji oznacza, że termin do złożenia odwołania nie rozpoczął swojego biegu. Skarżący wskazał, że gdyby przyjąć punkt widzenia organu odwoławczego, iż nie był stroną postępowania, to wówczas organ powinien potraktować złożone odwołanie jako wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Tym bardziej że główne zarzuty odwołania koncentrowały się na kwestii braku doręczenia decyzji, a więc zdarzenia objętego przepisem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W przeciwnym razie skarżący zostaje pozbawiony środków prawnych pozwalających na rozpatrzenie jego argumentacji przedstawionej w odwołaniu. Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając zaskarżone postanowienie pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodzić należy się z organem odwoławczym co do tego, że skarżący nie był stroną postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją. Z akt sprawy wynika, że skarżący w toku postępowania składał liczne pisma w których wnosił o dopuszczenie do udziału w sprawie na prawach strony. Jednak ta okoliczność nie świadczy o tym, że skarżący był traktowany jako strona. Wręcz przeciwnie organ pierwszej instancji wniosek skarżącego o dopuszczenie do udziału w sprawie pozostawił bez rozpoznania z uwagi na brak wykazania interesu prawnego, o czym poinformował skarżącego pismem z dnia 27.10.2014r Kolejnym pismem z dnia 27 listopada 2014r, które skarżący odebrał w dniu 2 grudnia 2014r organ pierwszej instancji odpowiedział na zarzuty skarżącego dotyczące pozostawienia jego wniosku bez rozpoznania informując jednocześnie o wydanej w dniu [...] października 2014 decyzji nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę. Termin do wniesienia odwołania dla skarżącego, który został pozbawiony udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu. W niniejszej sprawie jedyną stroną był inwestor, któremu decyzja została doręczona w dniu 29 października 2014r. Termin do złożenia przez skarżącego odwołania upłynął więc w dniu w dniu 12 listopada 2014 r. Niesporne jest, że odwołanie skarżący złożył osobiście w dniu 16 grudnia 2014r. Odwołanie zostało zatem złożone z naruszeniem art. 129 § 2 k.p.a. Jednakże strona skarżąca, którą organ pozbawił udziału w postępowaniu i nie doręczył decyzji może skutecznie bronić swego interesu prawnego poprzez żądanie wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda [...] powinien rozważyć, czy pismo skarżącego zatytułowane jako odwołanie nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania. Organ administracji publicznej powinien prowadzić postępowanie przestrzegając zasad wymienionych w art. 7 k.p.a, art. 8 i art. 9 k.p.a. Oznacza to, że w toku postępowania należy uwzględnić słuszny interes obywateli ( art. 7 k.p.a. ) rozstrzygając wątpliwości na korzyść obywatela gdyż tylko takie postępowanie może pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa.( art. 8 k.p.a. ). Natomiast przepis art. 9 k.p.a. nakłada na organ obowiązek udzielania informacji faktycznej i prawnej. Wojewoda [...] wiedząc, że decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna w dniu [...] listopada 2014r miał obowiązek zwrócić się do skarżącego o wyjaśnienie czy pismo złożone w dniu 16 grudnia 2014r nazwane odwołaniem nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją. Tym bardziej, że w piśmie tym skarżący podnosił zarzut pominięcia jako strony i szeroko uzasadniał swój interes prawny. Za trafny należy uznać zarzut skarżącego dotyczący brak rozważenia, czy odwołanie nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie zapadło przedwcześnie bez wyjaśnienia charakteru pisma nazwanego odwołaniem z naruszeniem wskazanych zasad postępowania administracyjnego. W związku z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny podstawie art 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.