VII SA/Wa 77/09

WyrokWSA w Warszawie2009-04-01

Skład orzekający: Małgorzata Miron, Izabela Ostrowska, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu istotnych naruszeń procedury administracyjnej i materialnego prawa budowlanego, w tym braku powiadomienia strony postępowania i uniemożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów?
Ratio decidendi
Wojewoda prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ I instancji dopuścił się istotnych naruszeń procedury administracyjnej, takich jak brak powiadomienia strony postępowania o jego wszczęciu i uniemożliwienie jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Te uchybienia uniemożliwiały merytoryczne rozpatrzenie sprawy przez organ odwoławczy, który nie mógł uzupełniać materiału dowodowego w zakresie przekraczającym postępowanie uzupełniające.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Przedsiębiorstwa E. Sp. z o.o. na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Wojewoda uznał, że organ I instancji naruszył procedurę administracyjną i prawo budowlane, m.in. nie powiadamiając wszystkich stron postępowania i nie umożliwiając im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Skarżąca spółka E. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 10 k.p.a. oraz art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] E. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. skargę oddala. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2008r., Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. nr 156 poz. 1118 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa Budowlano-Inwestycyjnego E. Sp. z o.o. uchylił decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].07.2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej R. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami na parterze, garażami podziemnymi oraz ogrodzeniem, śmietnikami, schodami zewnętrznymi, parkingiem terenowym, zjazdami ulicznymi na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] przy ul. S. w W. oraz poprzedzające ją postanowienie nr [...] z dnia [...].06.2008r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].07.2008r. winna być uchylona ze względu na istotne naruszenie procedury administracyjnej oraz materialnego prawa budowlanego. Zdaniem Wojewody [...], nieuzasadnionym było nałożenie na inwestora części obowiązków określonych w postanowieniu tj uzupełnienia przedłożonej dokumentacji o dokumenty związane z budową dróg ul. S. i ul. P. ponieważ żądane dokumenty nie wchodzą w zakres wniosku złożonego przez R. Sp. z o.o. w dniu [...].05.2008r. i zgodnie z pismem inwestora stanowić mają przedmiot odrębnego postępowania. Ponadto § 13 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z [...].04.2002 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określa wymagane odległości budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów. Prawo budowlane nie przewiduje ograniczeń z tytułu zacieniania działek, normując jedynie kwestie zacieniania pomieszczeń mieszkalnych i użytkowych w istniejących obiektach. Samo złożenie przez właściciela działki sąsiedniej wniosku o wydanie pozwolenia na budowę nie przesądza, iż obiekt budowlany zostanie finalnie wykonany według projektu stanowiącego załącznik do wniosku, bądź czy inwestor w ogóle wykorzysta uzyskane uprawnienie do zabudowy nieruchomości. Równocześnie zarówno w dacie złożenia przez R. Sp. z o.o. wniosku, jak i wydania pozwolenia na budowę, właściciel działki sąsiedniej Przedsiębiorstwo Budowlano-Inwestycyjne E. Sp. z o.o. nie dysponowało ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na budowę. Wojewoda wskazał również, że organ I instancji nie ustalił wyczerpująco zakresu podmiotowego niniejszego postępowania, gdyż właściciel działki nr ew. [...] obr. [...] znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania, nie był adresatem pism wydawanych w trakcie postępowania ani kończącego rozstrzygnięcia. Równocześnie organ uchybił obowiązkowi umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji. Ponadto w ocenie organu odwoławczego organ prowadzący postępowanie nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania sprawdzającego na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, które przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę dałoby możliwość zbadania zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. W decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...].04.2006r. zawarto zapis "pow. biologicznie czynna min. 25% pow. działki, należy przewidzieć zieleń rekreacyjną i place zabaw dla dzieci, w tym na gruncie rodzimym w wielkości umożliwiającej swobodny spływ wód opadowych". W związku z faktem, iż zaprojektowany plac zabaw dla dzieci w całości położony jest na terenie biologicznie czynnym jednakże na płycie garażu, organ winien ustalić czego dotyczy zapis o lokalizacji na gruncie rodzimym. Wojewoda wskazał ponadto, ze zgodnie z § 22 i 24 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, przy czym odległość tych miejsc nie powinna wynosić więcej niż 80 m od najdalszego wejścia do obsługiwanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Zdaniem Wojewody projekt zagospodarowania terenu działki nr ew. [...] obr [...] przedłożony przez R. Sp. z o.o. nie przewiduje na terenie projektowanej inwestycji miejsca gromadzenia odpadów stałych, pomimo faktu, iż oznaczenie śmietnika znajduje się w legendzie mapy. Również, zdaniem Wojewody decyzja zatwierdzająca projekt budowlany obejmuje szersze zamierzenie budowlane niż to wynika z wniosku inwestora. Z wniosku złożonego w dniu 12.05.2008r wynika, iż żądaniem inwestora jest wydanie przez Prezydenta [...] pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami na parterze, garażami podziemnymi oraz ogrodzeniem, śmietnikami, schodami zewnętrznymi, parkingiem terenowym, zjazdami ulicznymi na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] przy ul. S. w W. Z projektu zagospodarowania terenu wynika natomiast, iż będący przedmiotem zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu obejmuje też wykonanie przyłączy: wodociągowego, kanalizacyjnego, gazowego. W związku z powyższymi ustaleniami organ odwoławczy uznał za niezbędne uchylenie również postanowienia nr [...] z dnia [...].06.2008r. nakładającego na inwestora obowiązki nie znajdujące potwierdzenia w stanie faktycznym i uzasadnieniu organu. Decyzję Wojewody zaskarżyła spółka E., która w odwołaniu wnosiła o uchylenie decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].07.2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej R. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z powodu naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie do wypowiedzenia się odnośnie całości materiału dowodowego przed wydaniem decyzji. Skarżący zarzucała również wydanie pozwolenia na budowę pomimo nieuzupełnienia przez inwestora dokumentacji zgodnie z dyspozycją wynikającą z postanowienia nr [...] oraz pomimo nie zajęcia stanowiska przez Ministra Infrastruktury w sprawie odstępstwa od warunków technicznych. W skardze natomiast spółka E. zarzuciła zaskarżonej decyzji również naruszenie art. 10 k.p.a. oraz niewypełnienie dyspozycji przepisu art. 35 ust. 3 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku -prawo budowlane. Zdaniem skarżącej spółki z akt wynika, iż wnioskodawca - firma "R." sp. z o.o. nie wypełniła nałożonego na nią postanowieniem obowiązku. Spółka zwraca uwagę, ze postanowienie wydane zostało [...] czerwca 2008r. a organ już [...] lipca wydał decyzję o pozwoleniu na budowę. Z uwagi więc na niewypełnienie nałożonych obowiązków, organ winien był odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 35 ust. 3 Ustawy - prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja Wojewody [...] nie narusza prawa materialnego, a także prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...) - art. 1 § 1. Kontrola, o jakiej mowa wyżej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2) i polega na zbadaniu, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd dokonuje oceny wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Dodać należy, iż powyższych ustaleń Sąd dokonuje wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W myśl przepisu art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego, a zatem gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe (np. pominął strony postępowania ). Podjęcie decyzji przez organ pierwszej instancji bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego, nie może być sanowane w postępowaniu odwoławczym, naruszałoby to bowiem zasadę dwuinstancyjności, której istota polega na dwukrotnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. W takim przypadku organ odwoławczy ma tylko kompetencje kasacyjne. Nie może w oparciu o niepełny materiał dowodowy rozpoznać sprawy i orzec co do istoty. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 136 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić tylko uzupełniające postępowanie dowodowe. Tymczasem, jak wynika z ze zgromadzonego materiału dowodowego, organ I instancji nie tylko niezasadnie nałożył na inwestora część obowiązków ale również nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania sprawdzającego na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, które przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę dałoby możliwość zbadania zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Organ I instancji nie ustalił wyczerpująco zakresu podmiotowego postępowania, gdyż właściciel działki nr ew. [...] obr. [...] znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania, nie był adresatem pism wydawanych w trakcie postępowania ani kończącego rozstrzygnięcia. Równocześnie organ uchybił obowiązkowi umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji. Powyższe prowadzić musi do wniosku, że dostrzeżone przez organ odwoławczy błędy w tym błędy w zakresie właściwego ustalenia stron postępowania toczącego się przed organem I instancji i związane z tym naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu skutkuje koniecznością wydania decyzji kasacyjnej opartej na przepisie art. 138 § 2 k.p.a. Z powyższych względów na mocy art. 151 ustawy z dni 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło