VII SA/Wa 772/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., J. K., K. K., P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: oddalić wniosek A. K., J. K., K. K., P. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak [...]. Pismem z dnia 21 lutego 2011 r. A. K., J. K., K. K. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad stwierdzonych nieprawidłowości w istniejącym obiekcie budowlanym – drodze krajowej nr [...] na odcinku relacji [...], w zakresie elementu tej drogi tj. muru oporowego i skarpy usytuowanej na odcinku drogi krajowej nr [...] w km [...] strona prawa w miejscowości W. powiat [...], poprzez wykonanie robót budowlanych – zgodnie z zaleceniami szczegółowymi zawartymi w opracowaniu pn. "Ekspertyza stanu technicznego elementu drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] w km [...] do km [...], tj. skarpy wzmocnionej murem oporowym w technologii geokomórek". Skarżący zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji. W ocenie skarżących, zaskarżona decyzja – mimo iż nakłada obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad – to jednak dotyka w sposób bezpośredni skarżących, ponieważ nakłada obowiązek wykonania na nieruchomościach będących w użytkowaniu wieczystym skarżących tymczasowego zabezpieczenia skarp oraz spowoduje ingerencję zmieniającą substancję działki przez wykonanie robót powodujących spadek terenu, odprowadzenie wód i drenaże ziemne. Wykonanie tych prac zmieni charakter działek, co utrudni prowadzenie na nich działalności przez skarżących i może również spowodować zmianę stosunków wodnych, tak iż będzie trudne przywrócenie stanu poprzedniego. Ponadto skarżący wskazali, iż uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji jako przyczyny stanu skarpy upatruje wyłącznie działania skarżących, dlatego nałożenie obowiązku na Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad stwarza roszczenie cywilnoprawne w stosunku do skarżących, co może spowodować znaczną szkodę, gdyż wykonanie decyzji wymaga znacznych środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnili swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący, co uniemożliwia jego uwzględnienie przez Sąd. W szczególności, skarżący nie wykazali, na czym polegałyby ewentualne utrudnienia w prowadzonej przez nich działalności w związku z wykonaniem nakazanych zaskarżoną decyzją prac, a także nie uzasadnili twierdzenia, iż przedmiotowe prace budowlane mogą spowodować zmianę stosunków wodnych tak, że będzie trudne przywrócenie stanu poprzedniego. Ewentualne wystąpienie przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z powództwem przeciw skarżącym nie może również skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd. Argumentacja przedstawiona przez skarżących nie jest wystarczająca dla uwzględnienia złożonego przez nich wniosku, gdyż nie zostało uprawdopodobnione wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.