VII SA/Wa 773/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].10.2000r. [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. I. pozwolenia na budowę obiektu gastronomicznego w R. przy ul. M. [...] na działce nr [...]. B. P. (właściciel sąsiedniej działki nr [...]), pismem z dnia 1.06.2001 zgłosił fakt realizacji przedmiotowego obiektu - niezgodnie z pozwoleniem na budowę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., jako organ I instancji w sprawach robót i obiektów usytuowanych na terenie pasa technicznego, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie prowadzenia robót budowlanych - w sposób odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę - co wynika z treści zawiadomienia organu z dnia 22.06.2001r.. W trakcie przeprowadzonych w dniu 16.07.2001r. oględzin stwierdzono, że na terenie posesji nr [...] przy ul. M. w R., rozpoczęto roboty budowlane związane z budową pawilonu gastronomicznego na podstawie w/w pozwolenia na budowę. Pomiary wykazały, że usytuowanie obiektu (fundamentu) na działce nr [...], od granicy z działką nr [...]. wynosi l,50m i jest zgodne z zatwierdzanym projektem budowlanym. Z powyższych względów Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] sierpnia 2001r. [...] orzekł: "o braku podstaw do wstrzymania robót budowlanych związanych z realizacją pawilonu gastronomicznego przy ul. M. nr [...], na działce nr [...] w R.". Odwołanie od powyższej decyzji wniósł B. P. domagając się jej uchylenia i wstrzymania robót budowlanych przy spornym pawilonie gastronomicznym, gdyż nie wyrażał zgody na takie usytuowanie obiektu, co narusza §12 ust. 6 w/w rozporządzenia, a odległość od granicy działki pawilonu jest mniejsza niż l,50m. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] października 2001r. [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy potwierdził brak podstaw do wstrzymania robót budowlanych na podstawie art. 50 Prawa budowlanego wskazując na przepis §12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie dotyczy podziemnych części budynku a kwestia zgody na usytuowanie budynku l,5m od granicy działki sąsiedniej należy do zakresu postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia na budowę. B. P. i G. W. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2001r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2003r. Sygn akt IV SA 4055-4056/01 uchylił zaskarżoną decyzję oraz otrzymaną nią w mocy decyzję pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że decyzją pierwszej instancji orzeczono o braku podstaw do wstrzymania robót budowlanych lecz nie powołano żadnej prawnej podstawy wydania tej decyzji o charakterze materialno prawnym, który by wynikał z przedmiotu wszczętego postępowania np. art. 48, 36a lub art. 51 Prawa budowlanego. W istocie rozstrzygnięcie to odmawia wstrzymania robót budowlanych, jednak nie powołano również art. 50 Prawa budowlanego i dokonano tego decyzją a nie postanowieniem. Zdaniem Sądu z zarzutów podnoszonych przez skarżących w różnych pismach jak i argumentacji organów zawartej w uzasadnieniach decyzji pierwszej i drugiej instancji wynika, że dotyczą one prawidłowości wydanego pozwolenia na budowę - decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2000r., Zdaniem Sądu intencją skarżących było wzruszenie w/w pozwolenia na budowę co mogło jedynie nastąpić w drodze wznowienia postępowania bądź stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 2000r. i w tym kierunku, zdaniem Sądu należało prowadzić postępowanie. Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organy nadzoru budowlanego i organy architektoniczno -budowlane zgodnie ze swoją właściwością powinny rozważyć kwestię, czy zarzuty strony skarżącej, nie należy rozpatrzyć pod kątem przesłanek z art. 145 §1 lub art. 156 §1 k.p.a. w stosunku do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2000r. W związku z wyrokiem Sądu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. przekazał sprawę do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, celem przeprowadzenia postępowania w zakresie wskazanym przez Sąd, zaś postanowieniem nr [...] z dnia [...].03.2004r. zawiesił postępowanie w sprawie. Wobec faktu, że postępowanie organu administracji architektoniczno-budowlanej zostało zakończone - Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, decyzją nr [...] z dnia [...].08.2004r., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.2000r. – postanowieniem z dnia [...].12.2004r. nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych - w sposób odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].02.2005r. orzekł o braku podstaw do zastosowania przepisów art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego w stosunku do prowadzenia przez E. I. robót budowlanych związanych z budową pawilonu gastronomicznego w R., przy ulicy M. [...], na działce nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w ramach podjętego postępowania przeprowadził w dniu 11.01.2005r. kontrolę zakończonej budowy, w wyniku której stwierdzono, że przedmiotowy obiekt budowlany został zrealizowany zgodnie z warunkami i postanowieniami decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].10.2000r., udzielającej pozwolenia na budowę /w tym również z projektem zagospodarowania działki/, tym samym brak jest podstaw nie tylko do stwierdzenia -jak zarzucał Pan B. P. - że roboty zrealizowano w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę, skutkującego zastosowaniem przepisów art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane, ale także tut. organ nie znalazł podstaw do zastosowania pozostałych przepisów art. 50 ust. 1 przywołanej ustawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2005r. – uchylił w całości zaskarżoną przez B. P. i G. W. decyzję i umarzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie. Zdaniem organu II instancji protokół kontroli zakończonej budowy obiektu budowlanego z dnia 11.01.2005r. wprost stwierdza, iż w wyniku realizacji niniejszych robót budowlanych wykonano budynek zgodny ze sztuką budowlaną zatwierdzonym projektem architektoniczno-budowlanym, i pozwoleniem na budowę (decyzja Wojewody [...] z dnia [...].10.2000r.). W związku z powyższym zdaniem organu II instancji prowadzenie postępowania w sprawie zgodności wykonywanych robót budowlanych stało się bezprzedmiotowe, a decyzja [...] WINB z dnia [...].02.2005r. zapadła w warunkach rażącego naruszenia art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł B. P. wnosząc o jej uchylenie i zawieszenie postępowania do czasu zakończenia sprawy dot. ustalenia przebiegu granic sąsiednich nieruchomości /odzwierciedlającego stan istniejący/ granicy pomiędzy działkami nr [...] w R., przy ul. M. Zdaniem skarżącego inwestycja została realizowana z naruszeniem granic w/w działek. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał ,że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu . B. P. (właściciel sąsiedniej działki nr [...]), pismem z dnia 1.06.2001 zgłosił fakt realizacji przedmiotowego obiektu - niezgodnie z pozwoleniem na budowę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., jako organ I instancji w sprawach robót i obiektów usytuowanych na terenie pasa technicznego, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie prowadzenia robót budowlanych - w sposób odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę - co wynika z treści zawiadomienia organu z dnia 22.06.2001r.. W trakcie przeprowadzonych w dniu 16.07.2001r. oględzin stwierdzono, że na terenie posesji nr [..] przy ul. M. w R., rozpoczęto roboty budowlane związane z budową pawilonu gastronomicznego na podstawie w/w pozwolenia na budowę. W dniu 11.01.2005r. organ I instancji przeprowadził kontrolę zakończonej budowy, w wyniku której stwierdzono, że przedmiotowy obiekt budowlany został zrealizowany zgodnie z warunkami i postanowieniami decyzji Wojewody [...] nr [...]z dnia [...].10.2000r., udzielającej pozwolenia na budowę /w tym również z projektem zagospodarowania działki/, tym samym brak jest podstaw nie tylko do stwierdzenia, że roboty zrealizowano w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę, skutkującego zastosowaniem przepisów art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane, ale także tut. organ nie znalazł podstaw do zastosowania pozostałych przepisów art. 50 ust. 1 przywołanej ustawy. W tej sytuacji organ II instancji zasadnie stwierdził, że ocena ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie należy do organu nadzoru budowlanego i zasadnie umorzył postępowanie, bowiem w następstwie oceny zgromadzonego materiału i zebranej dokumentacji uznał, że zakończone roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z zatwierdzonym projektem i pozwoleniem na budowę. Skoro zaś budowa realizowana została zgodnie z przepisami budowlanymi i nie zawiera istotnych odstępstw od projektu budowlanego, organy nadzoru budowlanego nie miały podstaw prawnych i faktycznych do wydania jakiegokolwiek merytorycznego orzeczenia w ramach swoich kompetencji w sprawie tej budowy. Wszczęcie postępowania z urzędu nastąpiło zaś w przedmiocie sprawdzenia prawidłowości budowy. Po dokonanym zbadaniu sprawy wobec nie stwierdzenia odstępstw od wydanego pozwolenia na budowę dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Nadmienić należy, że kwestie własnościowe nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego, lecz mogą być dochodzone w drodze postępowania przed sądami cywilnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.