VII SA/Wa 779/12

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S.Ś. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia : przyznać S.Ś. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 14 maja 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez S.Ś. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 1208,00 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, iż posiada 200 m ² działki, którą otrzymał w spadku po ojcu. Oświadczył, iż domu, mieszkania, nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od 6 lat jest rencistą i żadnych innych dochodów oprócz otrzymywanego z tytułu renty nie uzyskuje, jak również nie posiada żadnego majątku. Oświadczył, iż otrzymywane środki wystarczają mu jedynie na skromne utrzymanie. Zarządzeniem z dnia 31 maja 2012 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie, gdzie wnioskodawca zamieszkuje (dom, mieszkanie, należało podać wielkość w m ²), oraz jaki tytuł prawny posiada do mieszkania/domu, w którym mieszka (np. z tytułu własności, spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu, najmu, itp.) oraz czy ponosi, a jeśli tak, to jakie, koszty stałe związane z utrzymaniem domu/mieszkania w którym mieszka, należało je wyszczególnić oraz podać ich wysokość (np. z tytułu czynszu, opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, podatek, itp.). Zapytano także wnioskodawcę czy prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie czy też wspólnie z matką, jeśli tak, należało wskazać wysokość dochodu uzyskiwanego przez matkę oraz tytuł z którego jest on uzyskiwany (np. emerytura, renta). Zwrócono się do wnioskodawcy z zapytaniem jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp. oraz jaką na leczenie i zakup lekarstw. Wezwano wnioskodawcę do podania, czy otrzymuje pomoc od dzieci, rodziny, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. W dniu 13 czerwca 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane dodatkowe wyjaśnienia. Z nadesłanych informacji wynika, że wnioskodawca mieszka u matki w części domu o powierzchni 32 m ² . Wskazał, iż koszty miesięcznego utrzymania wynoszą z tytułu zakupu opału 150,00 złotych, opat za energię elektryczną 100,00 złotych, opłat za gaz 25,00 złotych oraz opłat za telefon w wysokości 40,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, iż sam ponosi koszty miesięczne. Wskazał, iż na zakup żywności i ubrania przeznacza kwotę około 500,00 – 600,00 złotych, na zakup środków chemicznych oraz naprawę i konserwację domu w wysokości około 50,00 złotych. Podał, iż koszty leczenia wynoszą miesięcznie około 150,00 – 200,00 złotych. Dodał, iż ponosi także koszty utrzymania 10- cio letniego samochodu marki Suzuki Wagon w wysokości około 100,00 – 150,00 złotych miesięcznie. Zaznaczył, iż ze względu na opiekę nad matką oraz znaczne odległości od sklepu i przystanku autobusowego samochód jest mu niezbędny. Wnioskodawca oświadczył, iż nie korzysta z żadnej pomocy od państwa, rodziny czy innych osób. Dodał, iż zmuszony był zaciągnąć kredyt w banku na leczenie zębów, którego koszt to około 2.000,00 złotych. Zaznaczył, iż często pożycza pieniądze z banku i od matki. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawca samodzielnie prowadzący gospodarstwo domowe i utrzymujący się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty przy ponoszonych wydatkach nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego. Wnioskodawca uzyskuje bowiem dochód w wysokości 1.208,00 złotych netto, który w całości przeznacza na bieżące utrzymanie siebie, leczenie, koszty związane z zamieszkaniem oraz utrzymaniem samochodu, które w sumie wynoszą około 1.200,00 złotych miesięcznie. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.