VII SA/Wa 78/09

Referendarz sądowy -Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2009r. po rozpoznaniu wniosku Z. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. L.,H. K. i Z. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008r. znak:[...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać Z. L. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 18 lutego 2009r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. L., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest osobą starszą (82 lata) prowadzącą samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni podała, iż utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1.220, 41 złotych miesięcznie. Skarżąca wskazała we wniosku, że miesięczne wydatki jakie ponosi to: podatek od nieruchomości 7,00 złotych, opłata za prąd w wysokości 61 ,07 złotych, opłata za gaz w wysokości 70, 00 złotych, opłata za wywóz śmieci 12,00 złotych, opłata za zużycie wody 30,00 złotych, koszt ubezpieczenia 5,70 złotych, opłata za telefon 96,12 złotych, koszt opału (węgla, drzewa) 350,00 miesięcznie oraz na lekarstwa kwotę 300,00 złotych. Po podsumowaniu podała, iż jest to kwota 925,09 złotych. Podkreśliła, że na inne wydatki pozostaje jej zaledwie 305,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż "znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i nie jest w stanie ponosić kosztów bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i znajduje się w ewidentnym ubóstwie". Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.