VII SA/Wa 782/07
WyrokWSA w Warszawie2007-06-26
Skład orzekający: Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Mariola Kowalska, Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej może zostać wydana wbrew opinii lekarskiej jednostki orzeczniczej, jeśli organ administracji publicznej uzna, że dokumentacja medyczna jest niepełna lub zawiera nieprawdziwe informacje dotyczące charakterystyki stanowiska pracy?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej i nie ma uprawnień do samodzielnej oceny dokumentacji medycznej prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. W przypadku wątpliwości lub potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego, organ powinien zwrócić się do jednostki orzeczniczej o ponowną analizę lub opinię.Stan faktyczny
H. L. złożył skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. odmawiającą stwierdzenia u niego choroby zawodowej (zespół cieśni w obrębie nadgarstka, zespół wibracyjny). Skarżący podnosił, że orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy zostało wydane na podstawie niepełnego materiału dowodowego i błędnej charakterystyki jego stanowiska pracy. Organ odwoławczy, po uzyskaniu dodatkowych wyjaśnień od Instytutu Medycyny Pracy, który podtrzymał swoje stanowisko, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej skargę oddala
W dniu [...].03.2006r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. wydał decyzję Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u H. L. choroby zawodowej: zespół cieśni w obrębie nadgarstka, zespół wibracyjny.
Od decyzji odwołał się H. L., podnosząc w odwołaniu, że orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w L. z dnia [...].11.2005r. zostało wystawione w oparciu o niepełny materiał dowodowy, zawierający niezgodną z prawdą charakterystykę jego stanowiska pracy i rodzaj wykonywanych czynność. Pacjent wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy przez lekarzy orzeczników, uwzględniające uzupełniające informacje o narażeniu zawodowym.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. po zapoznaniu się z zebraną dokumentacją stwierdził, że do akt sprawy dołączono uzupełniające "Postępowanie wyjaśniające w związku z podejrzeniem choroby zawodowej" z dnia [...].02.2006r., w formie wywiadu z Panem H. L. na okoliczność podejrzenia choroby zawodowej.
Ponieważ dokument ten został wystawiony już po wydaniu orzeczenia lekarskiego przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, tj. Instytut Medycyny Pracy w L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. pismem z dnia [...].06.2006r. zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy w L. o dodatkową konsultację i udzielenie informacji, czy w świetle nadesłanych nowych dowodów podtrzymuje swoją opinię, przedstawioną w orzeczeniu lekarskim NR [...] z dnia [...].05.2005r.
Instytut Medycyny Pracy w L. w odpowiedzi z dnia [...].09.2006r. stwierdził, że podtrzymuje stanowisko zawarte w cytowanym wyżej orzeczeniu o braku podstaw do rozpoznania u w/w choroby zawodowej pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka i zespołu wibracyjnego.
W piśmie poinformowano ponadto, że przeprowadzone badania obwodowego układu nerwowego i układu naczyniowego nie potwierdziły zmian, które po uwzględnieniu narażenia zawodowego upoważniałyby do rozpoznania obu rozpatrywanych chorób zawodowych. Podkreślono, że nie ma uzasadnienia do ponownego badania pacjenta w Instytucie Medycyny Pracy L.
Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2006r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. Nr [...] z dnia [...].03.2006r.
Organ stwierdził, że u H. L. rozpoznano niewielkiego stopnia, obustronny zespół cieśni nadgarstka. Według lekarzy orzeczników, z charakterystyki wykonywanej pracy nie wynikało jednakże, że miała ona charakter pracy monotypowej, związanej z długotrwałym wykonywaniem czynności obciążających stawy nadgarstkowe w stopniu skutkującym rozpoznaniem choroby zawodowej.
Ponadto, nieznaczne nasilenie objawów klinicznych i elektrofizjologicznych oraz brak udokumentowanych dowodów występowania schorzenia w okresie zatrudnienia oraz do 1 roku od zaprzestania pracy w narażeniu (do czego obliguje wykaz chorób zawodowych) wskazuje na związek schorzenia z zaburzeniami hormonalnymi czynności tarczycy, co jest częstą przyczyną pozazawodowej etiologii schorzenia w populacji ogólnej.
Skargę na decyzję nr [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].10.2006r. wniósł H.L. Skarżący uważa, że decyzja była wydana na podstawie dokumentu zawierającego niezgodne z prawdą charakterystyką jego pracy , a ponadto orzeczenia lekarskie zapadły na podstawie niepełnej dokumentacji lekarskiej.
W odpowiedzi na skargę Inspektor Sanitarny w W. odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze dotyczącego sugestii, iż choroba miała początek w okresie zatrudnienia, stwierdził, że powyższemu faktowi przeczy zebrana w sprawie dokumentacja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
Z przebiegu pracy zawodowej wynika, że Pan H. L. był w latach [...] zatrudniony w F. S.A. w M. na stanowiskach: ślusarz monter ([...]), instruktor nauki zawodu ([...]), monter ([...]), kontroler jakości wyrobu ([...]), kierownik sekcji kontroli jakości ([...]). Od 2000r. przebywa na rencie z ogólnego stanu zdrowia z przyczyn kardiologicznych.
Jednostki orzecznicze I i II stopnia kierując się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi, po przebadaniu pacjenta, wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.
Lekarze orzecznicy, oceniając przebieg pracy zawodowej i ocenę narażenia zawodowego oraz biorąc pod uwagę, że u pacjenta rozpoznano początki choroby, nie znaleźli podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - zespół cieśni w obrębie nadgarstka.
Wbrew twierdzeniu pacjenta, z dołączonej do skargi dokumentacji z Poradni Neurologicznej - nie wynika, iż u skarżącego rozpoznano zespół cieśni nadgarstka jeszcze podczas okresu zatrudnienia.
Analiza orzeczenia lekarskiego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż ze względu na niespełnienie określonych warunków brak było podstaw do stwierdzenie u skarżącego choroby zawodowej.
Podkreślić również należy ,że orzeczenia lekarskie w sprawie choroby zawodowej mają walor opinii biegłego. Bez tej opinii, bądź sprzecznie z nią organa Inspekcji Sanitarnej nie mogą dokonać we własnym zakresie rozpoznania choroby.
Jednostki orzecznicze I i II stopnia kierując się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi, po przebadaniu pacjenta, wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.
Lekarze orzecznicy, oceniając przebieg pracy zawodowej i ocenę narażenia zawodowego oraz biorąc pod uwagę, że u pacjenta rozpoznano początki choroby, nie znaleźli podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - zespół cieśni w obrębie nadgarstka.
Ponadto, wobec braku w badaniach diagnostycznych symptomów medycznych narażenia na oddziaływanie drgań mechanicznych, orzekli brak podstaw do rozpoznania zespołu wibracyjnego.
Organa Inspekcji Sanitarnej podejmując decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia są związane orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie.
Nie mają uprawnień do samodzielnej oceny dokumentacji, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia.
Podkreślić należy, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., celem wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, przesłał dodatkowe, nadesłane przez H. L., dokumenty do ponownej oceny lekarzy orzeczników, w tym parafowany przez skarżącego szczegółowy wywiad odnośnie przebiegu pracy zawodowej i wykonywanych czynności zawodowych.
Postępowanie w sprawie H.L. zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą dotyczącą rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych.
Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji na podstawi eart 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło