VII SA/Wa 783/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać skarżącemu J.G. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 26 października 2009r. skarżący J. G. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z treści wniosku wynika, iż skarżący posiada działkę o powierzchni 2775 m2 i dom mieszkalny o powierzchni 100 m2 (stan surowy) oraz budynek gospodarczy. Skarżący utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 444 złotych netto miesięcznie, z której to kwoty opłaca alimenty w wysokości 200 złotych miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego wykazaną w złożonym wniosku uznać należy, iż zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, bowiem skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Nie odniesiono się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na to, iż postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r. (sygn. VII SO/Wa 17/09) J. G. został zwolniony od całości kosztów sądowych w niniejszej sprawie dotyczącej skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2009r. znak: [...]. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).