VII SA/Wa 788/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] W dniu 18 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) D. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] , utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie pomostu drewnianego wybudowanego niezgodnie z obowiązującym prawem na działce nr ew. [...] (jez. B.) na wprost działki nr ew. [...] w obrębie wsi A. gm. N. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, iż na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, zostanie bowiem ono poddane odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Jednakże to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, rzeczą zaś Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają, lub nie, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Brak natomiast uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. post. NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.). W ocenie Sądu, wnioskodawca nie wykazał, aby wykonanie obowiązków objętych postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, wskazać należy, iż nałożony postanowieniem obowiązek wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie pomostu na działce nr [...] (jeziorze B.) na wprost działki nr ew. [...] w obrębie wsi A. gm. N. oraz obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] lipca 2013 r. ostatecznej decyzji Wójta Gminy N. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czterech egzemplarzy projektu budowlanego opracowanego przez osobę uprawnioną wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami, zaświadczenie z art. 12 ust 2 Prawa budowlanego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stanowi kolejny etap procedury legalizacyjnej samowoli budowlanej. Wykonanie przez stronę wyżej opisanych obowiązków umożliwi organowi nadzoru budowlanego rozpatrzenie wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz ustalenie opłaty legalizacyjnej. Dopiero niewykonanie w terminie nałożonego obowiązku spowoduje wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę wybudowanego pomostu. Ponadto należy podkreślić, iż skarżący obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania kwestionowanego postanowienia, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Analizując wniosek skarżącego Sąd doszedł do wniosku, że nie został on uzasadniony w sposób pozwalający na jego uwzględnienie. Należy podkreślić, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi - nie bada legalności zaskarżonego aktu. Kieruje się jedynie przesłankami z art. 61 § 3 p.p.s.a. w kontekście podniesionej przez skarżącego argumentacji i okoliczności sprawy. Z tych też powodów brak jest podstaw do przyjęcia, że w sprawie uprawdopodobnione zostały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania objętego wnioskiem postanowienia na podstawie art. 61 § 3 powoływanej ustawy. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji